Uitspraak

Uitspraakgids

Visuele gids voor de uitspraak van Bijbels Hebreeuws en Koine-Grieks. Met IPA-notatie, vergelijkingen met Nederlandse en Engelse klanken, klinkertekens (nikkud), diftongen en klemtoonregels. Gebruik het zoekveld onderaan om elk Bijbels woord letter voor letter af te breken.

Woord-uitspraak opzoeken

Voer een Strong's nummer in (bijv. H1254 voor ברא of G3056 voor λόγος) om de uitspraak letter voor letter te zien.

Begadkefat-letters

Zes Hebreeuwse letters hebben twee uitspraken: een harde variant (met dagesh, een punt in de letter) en een zachte variant (zonder dagesh). Dit zijn: Bet/Vet, Gimel/Ghimel, Dalet/Dhalet, Kaf/Chaf, Pe/Fe en Tav/Thav. Klik op de knop onder de letter om de zachte variant te zien.

Alef

/ʔ/

Stille letter (glottisslag, als de korte stop in "be-amen")

Draagt geen eigen klank, maar draagt de klinker die erbij staat. Vergelijk het Nederlandse "uh-oh" — de stop tussen de klinkers is een glottisslag.

Bet

/b/

Als de "b" in "boot"

Met dagesh (punt in de letter): harde /b/. Zonder dagesh (Vet): zachte /v/ als in "oven".

Gimel

/ɡ/

Als de "g" in het Engelse "go" (NIET de Nederlandse g)

Harde g-klank, vooraan in de mond gevormd. Nooit de raspende Nederlandse g.

Dalet

/d/

Als de "d" in "dak"

De tong raakt de bovenkant van de tanden, precies als in het Nederlands.

/h/

Als de "h" in "huis"

Zachte adem-h. Aan het einde van een woord vaak stom (niet uitgesproken).

Vav

/v/

Als de "v" in "vader"

Functioneert ook als klinkerdrager: met een punt erboven (cholam) = /o/, met een punt erin (shuruk) = /u/.

Zayin

/z/

Als de "z" in "zon"

Stemhebbende s-klank. Tong achter de boventanden, stembanden trillen.

Chet

/ħ/

Keelklank, als de Schotse "ch" in "loch" maar zachter

Dieper in de keel dan de Nederlandse g. Vergelijkbaar met de zachte g in sommige zuidelijke Nederlandse dialecten.

Tet

/t̠/

Emfatische "t" — dieper dan gewone t

De tong buigt zich iets naar achteren (retroflexie). In de praktijk klinkt het als een gewone "t".

Yod

/j/

Als de "j" in "ja"

Kan ook als klinkerdrager fungeren: met twee punten eronder (tsere-yod) = /ei/.

Kaf

/k/

Als de "k" in "kat"

Met dagesh: harde /k/. Zonder dagesh (Chaf): zachte keelklank /x/ als de Nederlandse "g" in "goed".

Lamed

/l/

Als de "l" in "lamp"

Heldere l-klank. Tongpunt raakt de tandkas achter de boventanden.

Mem

/m/

Als de "m" in "moeder"

Lippen sluiten, lucht gaat door de neus. Identiek aan het Nederlands.

Nun

/n/

Als de "n" in "nacht"

Tong achter boventanden, lucht door de neus. Precies als in het Nederlands.

Samech

/s/

Als de "s" in "soep"

Stemloos, scherpe s-klank. Onderscheiden van de Shin die ook /s/ kan zijn.

Ayin

/ʕ/

Keelklank zonder Nederlands equivalent

Stemhebbende faryngale fricatief — gevormd diep in de keel door vernauwing van de keelholte. In modern Hebreeuws vaak als stille letter uitgesproken.

/p/

Als de "p" in "pan"

Met dagesh: harde /p/. Zonder dagesh (Fe): zachte /f/ als in "fiets".

Tsade

/ts/

Als "ts" in "tsaar" of "bits"

Combinatie van t + s, snel na elkaar uitgesproken. Denk aan "katsen" of het Duitse "Zeit".

Qof

/q/

Diepe k-klank, achter in de keel

Uvulaire stop — de tongrug raakt de huig. Dieper dan gewone /k/. In modern Hebreeuws vaak als gewone /k/ uitgesproken.

Resh

/ʀ/

Huig-r, vergelijkbaar met de Franse "r"

In modern Hebreeuws een uvulaire trilling (als Frans of Duits). In klassiek Hebreeuws mogelijk een tongpunt-r.

שׁ

Shin

/ʃ/

Als "sj" in "sjaal"

Met een punt rechtsboven: Shin = /sj/. Met een punt linksboven: Sin = /s/.

Tav

/t/

Als de "t" in "tafel"

Gewone t-klank. In sommige tradities onderscheid tussen harde /t/ (met dagesh) en zachte /θ/ (als Engelse "th").

Klinkertekens (Nikkud)

De Hebreeuwse letters zijn alleen medeklinkers. Klinkers worden aangegeven met puntjes en streepjes boven, onder of naast de letters. Dit systeem heet nikkud en werd rond de 7e eeuw na Christus toegevoegd door de Masoreten. Hieronder elke klinker met de letter Bet (ב) als voorbeeld.

Lange klinkers

בָ

Qamats/aː/

Lange "a" als in "baan"

בֵ

Tsere/eː/

Lange "ee" als in "been"

בִי

Chiriq gadol/iː/

Lange "ie" als in "pier"

בֹ

Cholam/oː/

Lange "oo" als in "boot"

בוּ

Shuruk/uː/

Lange "oe" als in "stoer"

Korte klinkers

בַ

Patach/a/

Korte "a" als in "bak"

בֶ

Segol/ɛ/

Korte "e" als in "bed"

בִ

Chiriq/i/

Korte "i" als in "pit"

בֻ

Qubuts/u/

Korte "oe" als in "boek"

Gereduceerde klinkers (shva)

בְ

Shva/ə/ of stil

Heel korte "u" (als in Engels "the") of stil

בֲ

Chataf patach/əa/

Ultrakorte "a"

בֱ

Chataf segol/əɛ/

Ultrakorte "e"

בֳ

Chataf qamats/əo/

Ultrakorte "o"

Klemtoonregels

Milra (standaard)

De meeste Hebreeuwse woorden krijgen klemtoon op de laatste lettergreep. Dit heet milra (מִלְרַע).

Mil'el (uitzondering)

Sommige woorden krijgen klemtoon op de voorlaatste lettergreep. Dit wordt aangegeven met een klemtoonteken (meteg of een accent).

Segolaatnomen

Tweeledige woorden met segol-patroon (bijv. מֶלֶך, melech = koning) hebben klemtoon op de eerste lettergreep.

Pausa-vorm

Aan het einde van een vers of zinsdeel verschuift de klemtoon soms naar een eerdere lettergreep en worden klinkers verlengd.