NEVIIM

Maleachi 2

מַלְאָכִי
Hoofdstukken (4)
1234
Getuigen
Interlineair
1
וְ/עַתָּ֗ה אֲלֵי/כֶ֛ם הַ/מִּצְוָ֥ה הַ/זֹּ֖את הַ/כֹּהֲנִֽים
STATEN

En nu, gij priesters! tot u wordt dit gebod gezonden;

2
אִם לֹ֣א תִשְׁמְע֡וּ וְ/אִם לֹא֩ תָשִׂ֨ימוּ עַל לֵ֜ב לָ/תֵ֧ת כָּב֣וֹד לִ/שְׁמִ֗/י אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְ/שִׁלַּחְתִּ֤י בָ/כֶם֙ אֶת הַ/מְּאֵרָ֔ה וְ/אָרוֹתִ֖י אֶת בִּרְכֽוֹתֵי/כֶ֑ם וְ/גַם֙ אָרוֹתִ֔י/הָ כִּ֥י אֵינְ/כֶ֖ם שָׂמִ֥ים עַל לֵֽב
STATEN

Indien gij het niet zult horen, en indien gij het niet zult ter harte nemen, om Mijn Naam eer te geven, zegt de HEERE der heirscharen, zo zal Ik den vloek onder u zenden, en Ik zal uw zegeningen vervloeken; ja, Ik heb ook alrede elkeen derzelve vervloekt, omdat gij het niet ter harte neemt.

3
הִנְ/נִ֨י גֹעֵ֤ר לָ/כֶם֙ אֶת הַ/זֶּ֔רַע וְ/זֵרִ֤יתִי פֶ֨רֶשׁ֙ עַל פְּנֵי/כֶ֔ם פֶּ֖רֶשׁ חַגֵּי/כֶ֑ם וְ/נָשָׂ֥א אֶתְ/כֶ֖ם אֵלָֽי/ו
STATEN

Ziet, Ik zal u het zaad verderven; en Ik zal drek op uw aangezichten strooien, den drek uwer feesten, zodat men u met denzelven wegnemen zal.

4
וִֽ/ידַעְתֶּ֕ם כִּ֚י שִׁלַּ֣חְתִּי אֲלֵי/כֶ֔ם אֵ֖ת הַ/מִּצְוָ֣ה הַ/זֹּ֑את לִֽ/הְי֤וֹת בְּרִיתִ/י֙ אֶת לֵוִ֔י אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת
STATEN

Dan zult gij weten, dat Ik dit gebod tot u gezonden heb; opdat Mijn verbond met Levi zij, zegt de HEERE der heirscharen.

5
בְּרִיתִ֣/י הָיְתָ֣ה אִתּ֗/וֹ הַֽ/חַיִּים֙ וְ/הַ֨/שָּׁל֔וֹם וָ/אֶתְּנֵֽ/ם ל֥/וֹ מוֹרָ֖א וַ/יִּֽירָאֵ֑/נִי וּ/מִ/פְּנֵ֥י שְׁמִ֖/י נִחַ֥ת הֽוּא
STATEN

Mijn verbond met hem was het leven, en de vrede; en Ik gaf hem die tot een vreze; en hij vreesde Mij, en hij werd om Mijns Naams wil verschrikt.

6
תּוֹרַ֤ת אֱמֶת֙ הָיְתָ֣ה בְּ/פִ֔י/הוּ וְ/עַוְלָ֖ה לֹא נִמְצָ֣א בִ/שְׂפָתָ֑י/ו בְּ/שָׁל֤וֹם וּ/בְ/מִישׁוֹר֙ הָלַ֣ךְ אִתִּ֔/י וְ/רַבִּ֖ים הֵשִׁ֥יב מֵ/עָוֺֽן
STATEN

De wet der waarheid was in zijn mond, en er werd geen onrecht in zijn lippen gevonden; hij wandelde met Mij in vrede en in rechtmatigheid, en hij bekeerde er velen van ongerechtigheid.

7
כִּֽי שִׂפְתֵ֤י כֹהֵן֙ יִשְׁמְרוּ דַ֔עַת וְ/תוֹרָ֖ה יְבַקְשׁ֣וּ מִ/פִּ֑י/הוּ כִּ֛י מַלְאַ֥ךְ יְהוָֽה צְבָא֖וֹת הֽוּא
STATEN

Want de lippen der priesters zullen de wetenschap bewaren, en men zal uit zijn mond de wet zoeken; want hij is een engel des HEEREN der heirscharen.

8
וְ/אַתֶּם֙ סַרְתֶּ֣ם מִן הַ/דֶּ֔רֶךְ הִכְשַׁלְתֶּ֥ם רַבִּ֖ים בַּ/תּוֹרָ֑ה שִֽׁחַתֶּם֙ בְּרִ֣ית הַ/לֵּוִ֔י אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת
STATEN

Maar gij zijt van den weg afgeweken, gij hebt er velen doen struikelen in de wet, gij hebt het verbond met Levi verdorven, zegt de HEERE der heirscharen.

9
וְ/גַם אֲנִ֞י נָתַ֧תִּי אֶתְ/כֶ֛ם נִבְזִ֥ים וּ/שְׁפָלִ֖ים לְ/כָל הָ/עָ֑ם כְּ/פִ֗י אֲשֶׁ֤ר אֵֽינְ/כֶם֙ שֹׁמְרִ֣ים אֶת דְּרָכַ֔/י וְ/נֹשְׂאִ֥ים פָּנִ֖ים בַּ/תּוֹרָֽה
STATEN

Daarom heb Ik ook u verachtelijk en onwaard gemaakt voor het ganse volk, dewijl gij Mijn wegen niet houdt, maar het aangezicht aanneemt in de wet.

10
הֲ/ל֨וֹא אָ֤ב אֶחָד֙ לְ/כֻלָּ֔/נוּ הֲ/ל֛וֹא אֵ֥ל אֶֽחָ֖ד בְּרָאָ֑/נוּ מַדּ֗וּעַ נִבְגַּד֙ אִ֣ישׁ בְּ/אָחִ֔י/ו לְ/חַלֵּ֖ל בְּרִ֥ית אֲבֹתֵֽי/נוּ
STATEN

Hebben wij niet allen één Vader? Heeft niet één God ons geschapen? Waarom handelen wij dan trouwelooslijk de een tegen den ander, ontheiligende het verbond onzer vaderen?

11
בָּגְדָ֣ה יְהוּדָ֔ה וְ/תוֹעֵבָ֛ה נֶעֶשְׂתָ֥ה בְ/יִשְׂרָאֵ֖ל וּ/בִ/ירֽוּשָׁלִָ֑ם כִּ֣י חִלֵּ֣ל יְהוּדָ֗ה קֹ֤דֶשׁ יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר אָהֵ֔ב וּ/בָעַ֖ל בַּת אֵ֥ל נֵכָֽר
STATEN

Juda handelt trouwelooslijk, en er wordt een gruwel gedaan in Israël, en in Jeruzalem; want Juda ontheiligt de heiligheid des HEEREN, welke Hij liefheeft; want hij heeft de dochter eens vreemden gods getrouwd.

12
יַכְרֵ֨ת יְהוָ֜ה לָ/אִ֨ישׁ אֲשֶׁ֤ר יַעֲשֶׂ֨/נָּה֙ עֵ֣ר וְ/עֹנֶ֔ה מֵ/אָהֳלֵ֖י יַֽעֲקֹ֑ב וּ/מַגִּ֣ישׁ מִנְחָ֔ה לַֽ/יהוָ֖ה צְבָאֽוֹת
STATEN

De HEERE zal den man, die zulks doet, uitroeien uit de hutten van Jakob, dien, die waakt, en dien, die antwoordt, en die den HEERE der heirscharen spijsoffer brengt.

13
וְ/זֹאת֙ שֵׁנִ֣ית תַּֽעֲשׂ֔וּ כַּסּ֤וֹת דִּמְעָה֙ אֶת מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה בְּכִ֖י וַֽ/אֲנָקָ֑ה מֵ/אֵ֣ין ע֗וֹד פְּנוֹת֙ אֶל הַ/מִּנְחָ֔ה וְ/לָ/קַ֥חַת רָצ֖וֹן מִ/יֶּדְ/כֶֽם
STATEN

Dit tweede doet gijlieden ook, dat gij het altaar des HEEREN bedekt met tranen, met wening en met zuchting; zodat Hij niet meer het spijsoffer aanschouwen, noch met welgevallen van uw hand ontvangen wil.

14
וַ/אֲמַרְתֶּ֖ם עַל מָ֑ה עַ֡ל כִּי יְהוָה֩ הֵעִ֨יד בֵּינְ/ךָ֜ וּ/בֵ֣ין אֵ֣שֶׁת נְעוּרֶ֗י/ךָ אֲשֶׁ֤ר אַתָּה֙ בָּגַ֣דְתָּה בָּ֔/הּ וְ/הִ֥יא חֲבֶרְתְּ/ךָ֖ וְ/אֵ֥שֶׁת בְּרִיתֶֽ/ךָ
STATEN

Gij nu zegt: Waarom? Daarom dat de HEERE een Getuige geweest is, tussen u en tussen de huisvrouw uwer jeugd, met dewelke gij trouwelooslijk handelt; daar zij toch uw gezellin, en de huisvrouw uws verbonds is.

15
וְ/לֹא אֶחָ֣ד עָשָׂ֗ה וּ/שְׁאָ֥ר ר֨וּחַ֙ ל֔/וֹ וּ/מָה֙ הָֽ/אֶחָ֔ד מְבַקֵּ֖שׁ זֶ֣רַע אֱלֹהִ֑ים וְ/נִשְׁמַרְתֶּם֙ בְּ/ר֣וּחֲ/כֶ֔ם וּ/בְ/אֵ֥שֶׁת נְעוּרֶ֖י/ךָ אַל יִבְגֹּֽד
STATEN

Heeft Hij niet maar één gemaakt, hoewel Hij des geestes overig had? En waarom maar dien énen? Hij zocht een zaad Gods. Daarom, wacht u met uw geest, en dat niemand trouwelooslijk handele tegen de huisvrouw zijner jeugd.

16
כִּֽי שָׂנֵ֣א שַׁלַּ֗ח אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְ/כִסָּ֤ה חָמָס֙ עַל לְבוּשׁ֔/וֹ אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְ/נִשְׁמַרְתֶּ֥ם בְּ/רוּחֲ/כֶ֖ם וְ/לֹ֥א תִבְגֹּֽדוּ
STATEN

Want de HEERE, de God Israëls, zegt, dat Hij het verlaten haat, alhoewel hij den wrevel bedekt met Zijn kleed, zegt de HEERE der heirscharen; daarom wacht u met uw geest, dat gij niet trouwelooslijk handelt.

17
הוֹגַעְתֶּ֤ם יְהוָה֙ בְּ/דִבְרֵי/כֶ֔ם וַ/אֲמַרְתֶּ֖ם בַּ/מָּ֣ה הוֹגָ֑עְנוּ בֶּ/אֱמָרְ/כֶ֗ם כָּל עֹ֨שֵׂה רָ֜ע ט֣וֹב בְּ/עֵינֵ֣י יְהוָ֗ה וּ/בָ/הֶם֙ ה֣וּא חָפֵ֔ץ א֥וֹ אַיֵּ֖ה אֱלֹהֵ֥י הַ/מִּשְׁפָּֽט
STATEN

Gij vermoeit den HEERE met uw woorden; nog zegt gij: Waarmede vermoeien wij Hem? Daarmede, dat gij zegt: Al wie kwaad doet, is goed in de ogen des HEEREN, en Hij heeft lust aan zodanigen; of, waar is de God des oordeels?