Toen hieuw hij twee stenen tafelen, gelijk de eerste; en Mozes stond des morgens vroeg op, en klom op den berg Sinaï, gelijk als hem de HEERE geboden had; en hij nam de twee stenen tafelen in zijn hand.

De HEERE nu kwam nederwaarts in een wolk, en stelde Zich aldaar bij hem; en Hij riep uit den Naam des HEEREN.

Als nu de HEERE voor zijn aangezicht voorbijging, zo riep Hij: HEERE, HEERE, God, barmhartig en genadig, lankmoedig en groot van weldadigheid en waarheid.

וַ/יַּעֲבֹ֨ר יְהוָ֥ה עַל פָּנָי/ו֮ וַ/יִּקְרָא֒ יְהוָ֣ה יְהוָ֔ה אֵ֥ל רַח֖וּם וְ/חַנּ֑וּן אֶ֥רֶךְ אַפַּ֖יִם וְ/רַב חֶ֥סֶד וֶ/אֱמֶֽת׀־׀־׀

Die de weldadigheid bewaart aan vele duizenden, Die de ongerechtigheid, en overtreding, en zonde vergeeft; Die den schuldige geenszins onschuldig houdt, bezoekende de ongerechtigheid der vaderen aan de kinderen, en aan de kindskinderen, in het derde en vierde lid.

Mozes nu haastte zich en neigde het hoofd ter aarde, en hij boog zich.