NEVIIM

Amos 7

עָמוֹס
Hoofdstukken (9)
123456789
Getuigen
Interlineair
1
כֹּ֤ה הִרְאַ֨/נִי֙ אֲדֹנָ֣/י יְהוִ֔ה וְ/הִנֵּה֙ יוֹצֵ֣ר גֹּבַ֔י בִּ/תְחִלַּ֖ת עֲל֣וֹת הַ/לָּ֑קֶשׁ וְ/הִ֨נֵּה לֶ֔קֶשׁ אַחַ֖ר גִּזֵּ֥י הַ/מֶּֽלֶךְ
STATEN

De Heere HEERE deed mij aldus zien; en ziet, Hij formeerde sprinkhanen, in het begin des opkomens van het nagras; en ziet, het was het nagras, na des konings afmaaiingen.

2
וְ/הָיָ֗ה אִם כִּלָּה֙ לֶֽ/אֱכוֹל֙ אֶת עֵ֣שֶׂב הָ/אָ֔רֶץ וָ/אֹמַ֗ר אֲדֹנָ֤/י יְהוִה֙ סְֽלַֽח נָ֔א מִ֥י יָק֖וּם יַֽעֲקֹ֑ב כִּ֥י קָטֹ֖ן הֽוּא
STATEN

En het geschiedde, als zij het kruid des lands geheel zouden hebben afgegeten, dat ik zeide: Heere HEERE! vergeef toch; wie zou er van Jakob blijven staan; want hij is klein!

3
נִחַ֥ם יְהוָ֖ה עַל זֹ֑את לֹ֥א תִהְיֶ֖ה אָמַ֥ר יְהוָֽה
STATEN

Toen berouwde zulks den HEERE; het zal niet geschieden, zeide de HEERE.

4
כֹּ֤ה הִרְאַ֨/נִי֙ אֲדֹנָ֣/י יְהוִ֔ה וְ/הִנֵּ֥ה קֹרֵ֛א לָ/רִ֥ב בָּ/אֵ֖שׁ אֲדֹנָ֣/י יְהוִ֑ה וַ/תֹּ֨אכַל֙ אֶת תְּה֣וֹם רַבָּ֔ה וְ/אָכְלָ֖ה אֶת הַ/חֵֽלֶק
STATEN

Wijders deed mij de Heere HEERE aldus zien; en ziet, de Heere HEERE riep uit, dat Hij wilde twisten met vuur; en het verteerde een groten afgrond, ook verteerde het een stuk lands.

5
וָ/אֹמַ֗ר אֲדֹנָ֤/י יְהוִה֙ חֲדַל נָ֔א מִ֥י יָק֖וּם יַעֲקֹ֑ב כִּ֥י קָטֹ֖ן הֽוּא
STATEN

Toen zeide ik: Heere HEERE! houd toch op; wie zou er van Jakob blijven staan; want hij is klein!

6
נִחַ֥ם יְהוָ֖ה עַל זֹ֑את גַּם הִיא֙ לֹ֣א תִֽהְיֶ֔ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֥/י יְהוִֽה
STATEN

Toen berouwde zulks den HEERE. Ook dit zal niet geschieden, zeide de Heere HEERE.

7
כֹּ֣ה הִרְאַ֔/נִי וְ/הִנֵּ֧ה אֲדֹנָ֛/י נִצָּ֖ב עַל חוֹמַ֣ת אֲנָ֑ךְ וּ/בְ/יָד֖/וֹ אֲנָֽךְ
STATEN

Nog deed Hij mij aldus zien; en ziet, de Heere stond op een muur, die naar het paslood gemaakt was, en een paslood was in Zijn hand.

8
וַ/יֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗/י מָֽה אַתָּ֤ה רֹאֶה֙ עָמ֔וֹס וָ/אֹמַ֖ר אֲנָ֑ךְ וַ/יֹּ֣אמֶר אֲדֹנָ֗/י הִנְ/נִ֨י שָׂ֤ם אֲנָךְ֙ בְּ/קֶ֨רֶב֙ עַמִּ֣/י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹֽא אוֹסִ֥יף ע֖וֹד עֲב֥וֹר לֽ/וֹ
STATEN

En de HEERE zeide tot mij: Wat ziet gij, Amos? En ik zeide: Een paslood. Toen zeide de Heere: Zie, Ik zal het paslood stellen in het midden van Mijn volk Israël; Ik zal het voortaan niet meer voorbijgaan.

9
וְ/נָשַׁ֨מּוּ֙ בָּמ֣וֹת יִשְׂחָ֔ק וּ/מִקְדְּשֵׁ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל יֶחֱרָ֑בוּ וְ/קַמְתִּ֛י עַל בֵּ֥ית יָרָבְעָ֖ם בֶּ/חָֽרֶב
STATEN

Maar Izaks hoogten zullen verwoest, en Israëls heiligdommen verstoord worden; en Ik zal tegen Jeróbeams huis opstaan met het zwaard.

10
וַ/יִּשְׁלַ֗ח אֲמַצְיָה֙ כֹּהֵ֣ן בֵּֽית אֵ֔ל אֶל יָרָבְעָ֥ם מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל לֵ/אמֹ֑ר קָשַׁ֨ר עָלֶ֜י/ךָ עָמ֗וֹס בְּ/קֶ֨רֶב֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל לֹא תוּכַ֣ל הָ/אָ֔רֶץ לְ/הָכִ֖יל אֶת כָּל דְּבָרָֽי/ו
STATEN

Toen zond Amázia, de priester te Beth-El, tot Jeróbeam, den koning van Israël, zeggende: Amos heeft een verbintenis tegen u gemaakt, in het midden van het huis Israëls; het land zal al zijn woorden niet kunnen verdragen.

11
כִּי כֹה֙ אָמַ֣ר עָמ֔וֹס בַּ/חֶ֖רֶב יָמ֣וּת יָרָבְעָ֑ם וְ/יִ֨שְׂרָאֵ֔ל גָּלֹ֥ה יִגְלֶ֖ה מֵ/עַ֥ל אַדְמָתֽ/וֹ
STATEN

Want alzo zegt Amos: Jeróbeam zal door het zwaard sterven, en Israël zal voorzeker uit zijn land gevankelijk worden weggevoerd.

12
וַ/יֹּ֤אמֶר אֲמַצְיָה֙ אֶל עָמ֔וֹס חֹזֶ֕ה לֵ֥ךְ בְּרַח לְ/ךָ֖ אֶל אֶ֣רֶץ יְהוּדָ֑ה וֶ/אֱכָל שָׁ֣ם לֶ֔חֶם וְ/שָׁ֖ם תִּנָּבֵֽא
STATEN

Daarna zeide Amázia tot Amos: Gij ziener! ga weg, vlied in het land van Juda, en eet aldaar brood, en profeteer aldaar.

13
וּ/בֵֽית אֵ֔ל לֹֽא תוֹסִ֥יף ע֖וֹד לְ/הִנָּבֵ֑א כִּ֤י מִקְדַּשׁ מֶ֨לֶךְ֙ ה֔וּא וּ/בֵ֥ית מַמְלָכָ֖ה הֽוּא
STATEN

Maar te Beth-El zult gij voortaan niet meer profeteren; want dat is des konings heiligdom, en dat is het huis des koninkrijks.

14
וַ/יַּ֤עַן עָמוֹס֙ וַ/יֹּ֣אמֶר אֶל אֲמַצְיָ֔ה לֹא נָבִ֣יא אָנֹ֔כִי וְ/לֹ֥א בֶן נָבִ֖יא אָנֹ֑כִי כִּֽי בוֹקֵ֥ר אָנֹ֖כִי וּ/בוֹלֵ֥ס שִׁקְמִֽים
STATEN

Toen antwoordde Amos, en zeide tot Amázia: Ik was geen profeet, en ik was geen profetenzoon; maar ik was een ossenherder, en las wilde vijgen af.

15
וַ/יִּקָּחֵ֣/נִי יְהוָ֔ה מֵ/אַחֲרֵ֖י הַ/צֹּ֑אן וַ/יֹּ֤אמֶר אֵלַ/י֙ יְהוָ֔ה לֵ֥ךְ הִנָּבֵ֖א אֶל עַמִּ֥/י יִשְׂרָאֵֽל
STATEN

Maar de HEERE nam mij van achter de kudde; en de HEERE zeide tot mij: Ga henen, profeteer tot Mijn volk Israël.

16
וְ/עַתָּ֖ה שְׁמַ֣ע דְּבַר יְהוָ֑ה אַתָּ֣ה אֹמֵ֗ר לֹ֤א תִנָּבֵא֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל וְ/לֹ֥א תַטִּ֖יף עַל בֵּ֥ית יִשְׂחָֽק
STATEN

Nu dan, hoor des HEEREN woord: Gij zegt: Gij zult niet profeteren tegen Israël, noch druppen tegen het huis van Izak.

17
לָ/כֵ֞ן כֹּה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִשְׁתְּ/ךָ֞ בָּ/עִ֤יר תִּזְנֶה֙ וּ/בָנֶ֤י/ךָ וּ/בְנֹתֶ֨י/ךָ֙ בַּ/חֶ֣רֶב יִפֹּ֔לוּ וְ/אַדְמָתְ/ךָ֖ בַּ/חֶ֣בֶל תְּחֻלָּ֑ק וְ/אַתָּ֗ה עַל אֲדָמָ֤ה טְמֵאָה֙ תָּמ֔וּת וְ/יִ֨שְׂרָאֵ֔ל גָּלֹ֥ה יִגְלֶ֖ה מֵ/עַ֥ל אַדְמָתֽ/וֹ
STATEN

Daarom zegt de HEERE alzo: Uw vrouw zal in de stad hoereren, en uw zonen en uw dochteren zullen door het zwaard vallen, en uw land zal door het snoer uitgedeeld worden; en gij zult in een onrein land sterven, en Israël zal voorzeker uit zijn land gevankelijk worden weggevoerd.