as in cl.; (Hdt., Plat., al.); the Divine power, Deity or (as in magical , Deiss., , 281; MM, , x): , . an inferior divinity, deity demon π ξένα δ. BS Exp. Ac 17:18 (a) in OT, heathen deities, false gods (e.g. , ); De 32:17 Ps 95 (96):5 in NT, : , ; , ; , ; , ; especially (syn. with ) as operating upon and "possessing" (of. ) men: , et al.; . . ., ; , ; , In the phrase , , the wider cl. usage (1. ) is recognised, being elsewhere in NT, the epithet of , and = (v. , in l; Cremer, 168) evil spirits, demons θύουσιν δαιμονίοις διδασκαλίαι δαιμονίων προσκυνεῖν τὰ δ. ἄρχων τῶν δ. πνεῦμα ἀκάθαρτον δαιμονίζομαι εἰσέρχεσθαι δ. εἰς δ. ἔχειν δ. ἐκβάλλειν πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου ἀκ. πν. δ. πν. ἀκ. I Co 10:20 I Ti 4:1 Re 9:20 Mt 9:34 Mt 11:18 Lk 8:30 Lk 4:33 Mt 7:22 Lk 4:33 b ICC
dæmonic being
a dæmonic being; by extension a deity
Glosses per perspectief
duivelen, duivel, duivels, goden
an evil-spirit, demon; a heathen deity.
demon
a dæmonic being; by extension a deity
devil, god
a dæmonic being
by extension a deity
δαιμόνιον, -ου, τό (neut. of δαιμόνιος, -α, -ον, divine), [in LXX (so also in π; see MM, Exp., x) for שֵׁד, אֱלִיל, (frequently in To) ;] 1. as in cl.; (a) the Divine power, Deity (Hdt., Plat., al.); (b) an inferior divinity, deity or demon (as in magical π, Deiss., BS, 281; MM, Exp., x): ξένα δ., Act.17:18. 2. (a) in OT, heathen deities, false gods (e.g. Deu.32:17, Psa.95 (96):5); (b) in NT, evil spirits, demons: θύουσιν δαιμονίοις, 1Co.10:20; διδασκαλίαι δαιμονίων, 1Ti.4:1; προσκυνεῖν τὰ δ., Rev.9:20; ἄρχων τῶν δ., Mat.9:34; especially (syn. with πνεῦμα ἀκάθαρτον) as operating upon and "possessing" (of. δαιμονίζομαι) men: Mat.11:18, and al.; εἰσέρχεσθαι δ. εἰς. . ., Luk.8:30; δ. ἔχειν, Luk.4:33; δ. ἐκβάλλειν, Mat.7:22 In the phrase πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου, Luk.4:33, the wider cl. usage (1. b) is recognised, ἀκ. being elsewhere in NT, the epithet of πν., and δ. = πν. ἀκ. (see ICC, in l; Cremer, 168) (AS)
Verwante woorden
Woorden met dezelfde consonantale wortel. Vink aan om hun vindplaatsen mee te tellen.