Het geschiedde nu, als Sálomo voleind had dit ganse gebed, en deze smeking tot den HEERE te bidden, dat hij van voor het altaar des HEEREN opstond, van het knielen op zijn knieën, met zijn handen uitgebreid naar den hemel;

Zo stond hij, en zegende de ganse gemeente van Israël, zeggende met luider stem:

Geloofd zij de HEERE, Die aan Zijn volk Israël rust gegeven heeft, naar alles, wat Hij gesproken heeft! Niet één enig woord is er gevallen van al Zijn goede woorden, die Hij gesproken heeft door den dienst van Mozes, Zijn knecht.

בָּר֣וּךְ יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר נָתַ֤ן מְנוּחָה֙ לְ/עַמּ֣/וֹ יִשְׂרָאֵ֔ל כְּ/כֹ֖ל אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר לֹֽא נָפַ֞ל דָּבָ֣ר אֶחָ֗ד מִ/כֹּל֙ דְּבָר֣/וֹ הַ/טּ֔וֹב אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר בְּ/יַ֖ד מֹשֶׁ֥ה עַבְדּֽ/וֹ־׃

De HEERE, onze God, zij met ons, gelijk als Hij geweest is met onze vaderen; Hij verlate ons niet, en begeve ons niet;

Neigende tot Zich ons hart, om in al Zijn wegen te wandelen, en om te houden Zijn geboden, en Zijn inzettingen, en Zijn rechten, dewelke Hij onzen vaderen geboden heeft.