in cl., , then, generally, one who discharges a public office at his own expense , , : , (cf. , ); , ; pl., , , ; , .† a public servant a minister servant τ. ἁγίων λ. Ἰησοῦ Χριστοῦ τ. θεοῦ λ. ὑμῶν τ. χρείας μου He 8:2 Ne 10:39 Si 7:30 Ro 15:16 Ro 13:6 He 1:7 Phl 2:25 (LXX)
functionary in the Temple or Gospel
a public servant, i.e. a functionary in the Temple or Gospel, or (genitive case) a worshipper (of God) or benefactor (of man)
Glosses per perspectief
bedienaar, dienaars, dienaar
a minister, servant, of an official character; of priests and Levites.
minister
a public servant, i.e. a functionary in the Temple or Gospel, or (genitive case) a worshipper (of God) or benefactor (of man)
minister(-ed)
λειτουργός, -οῦ, ὁ (λιός, ἔργον), [in LXX chiefly for שָׁרַת, Jos.1:1 A, 3Ki.10:5, Psa.103:21, Sir.7:30, al. ;] 1. in cl., one who discharges a public office at his own expense, then, generally, 2. a public servant, a minister, servant: τ. ἁγίων λ., Heb.8:2 (cf. Neh.10:39, Sir, l.with); Ἰησοῦ Χριστοῦ, Rom.15:16; pl., τ. θεοῦ, Rom.13:6, Heb.1:7" (LXX) ; λ. ὑμῶν τ. χρείας μου, Php.2:25.† SYN.: see: διάκονος, λειτουργέω (AS)
Verwante woorden
Woorden met dezelfde consonantale wortel. Vink aan om hun vindplaatsen mee te tellen.