NEVIIM

1 Koningen 1

מְלָכִים א
Hoofdstukken (22)
12345678910111213141516171819202122
Getuigen
Interlinear
1
וְ/הַ/מֶּ֤לֶךְ דָּוִד֙ זָקֵ֔ן בָּ֖א בַּ/יָּמִ֑ים וַ/יְכַסֻּ֨/הוּ֙ בַּ/בְּגָדִ֔ים וְ/לֹ֥א יִחַ֖ם לֽ/וֹ
STATEN

De koning David nu was oud, wel bedaagd; en zij dekten hem met klederen, doch hij kreeg gene warmte.

2
וַ/יֹּ֧אמְרוּ ל֣/וֹ עֲבָדָ֗י/ו יְבַקְשׁ֞וּ לַ/אדֹנִ֤/י הַ/מֶּ֨לֶךְ֙ נַעֲרָ֣ה בְתוּלָ֔ה וְ/עָֽמְדָה֙ לִ/פְנֵ֣י הַ/מֶּ֔לֶךְ וּ/תְהִי ל֖/וֹ סֹכֶ֑נֶת וְ/שָׁכְבָ֣ה בְ/חֵיקֶ֔/ךָ וְ/חַ֖ם לַ/אדֹנִ֥/י הַ/מֶּֽלֶךְ
STATEN

Toen zeiden zijn knechten tot hem: Laat ze mijn heer den koning een jonge dochter, een maagd zoeken, die voor het aangezicht des konings sta, en hem koestere; en zij slape in uw schoot, dat mijn heer de koning warm worde.

3
וַ/יְבַקְשׁוּ֙ נַעֲרָ֣ה יָפָ֔ה בְּ/כֹ֖ל גְּב֣וּל יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽ/יִּמְצְא֗וּ אֶת אֲבִישַׁג֙ הַ/שּׁ֣וּנַמִּ֔ית וַ/יָּבִ֥אוּ אֹתָ֖/הּ לַ/מֶּֽלֶךְ
STATEN

Zo zochten zij een schone jonge dochter in alle landpalen van Israël; en zij vonden Abísag, een Sunamietische, en brachten ze tot den koning.

4
וְ/הַֽ/נַּעֲרָ֖ה יָפָ֣ה עַד מְאֹ֑ד וַ/תְּהִ֨י לַ/מֶּ֤לֶךְ סֹכֶ֨נֶת֙ וַ/תְּשָׁ֣רְתֵ֔/הוּ וְ/הַ/מֶּ֖לֶךְ לֹ֥א יְדָעָֽ/הּ
STATEN

En de jonge dochter was bovenmate schoon, en koesterde den koning, en diende hem; doch de koning bekende ze niet.

5
וַ/אֲדֹנִיָּ֧ה בֶן חַגִּ֛ית מִתְנַשֵּׂ֥א לֵ/אמֹ֖ר אֲנִ֣י אֶמְלֹ֑ךְ וַ/יַּ֣עַשׂ ל֗/וֹ רֶ֚כֶב וּ/פָ֣רָשִׁ֔ים וַ/חֲמִשִּׁ֥ים אִ֖ישׁ רָצִ֥ים לְ/פָנָֽי/ו
STATEN

Adónia nu, de zoon van Haggith, verhief zich, zeggende: Ik zal koning zijn; en hij bereidde zich wagenen en ruiteren, en vijftig mannen, lopende voor zijn aangezicht.

6
וְ/לֹֽא עֲצָב֨/וֹ אָבִ֤י/ו מִ/יָּמָי/ו֙ לֵ/אמֹ֔ר מַדּ֖וּעַ כָּ֣כָה עָשִׂ֑יתָ וְ/גַם ה֤וּא טֽוֹב תֹּ֨אַר֙ מְאֹ֔ד וְ/אֹת֥/וֹ יָלְדָ֖ה אַחֲרֵ֥י אַבְשָׁלֽוֹם
STATEN

En zijn vader had hem niet bedroefd van zijn dagen, zeggende: Waarom hebt gij alzo gedaan? En ook was hij zeer schoon van gedaante, en Haggith had hem gebaard na Absalom.

7
וַ/יִּהְי֣וּ דְבָרָ֔י/ו עִ֚ם יוֹאָ֣ב בֶּן צְרוּיָ֔ה וְ/עִ֖ם אֶבְיָתָ֣ר הַ/כֹּהֵ֑ן וַֽ/יַּעְזְר֔וּ אַחֲרֵ֖י אֲדֹנִיָּֽה
STATEN

En zijn raadslagen waren met Joab, den zoon van Zerúja, en met Abjathar, den priester; die hielpen, volgende Adónia.

8
וְ/צָד֣וֹק הַ֠/כֹּהֵן וּ/בְנָיָ֨הוּ בֶן יְהוֹיָדָ֜ע וְ/נָתָ֤ן הַ/נָּבִיא֙ וְ/שִׁמְעִ֣י וְ/רֵעִ֔י וְ/הַ/גִּבּוֹרִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לְ/דָוִ֑ד לֹ֥א הָי֖וּ עִם אֲדֹנִיָּֽהוּ
STATEN

Maar Zadok, de priester, en Benája, de zoon van Jójada, en Nathan, de profeet, en Simeï, en Reï, en de helden, die David had, waren met Adónia niet.

9
וַ/יִּזְבַּ֣ח אֲדֹנִיָּ֗הוּ צֹ֤אן וּ/בָקָר֙ וּ/מְרִ֔יא עִ֚ם אֶ֣בֶן הַזֹּחֶ֔לֶת אֲשֶׁר אֵ֖צֶל עֵ֣ין רֹגֵ֑ל וַ/יִּקְרָ֗א אֶת כָּל אֶחָי/ו֙ בְּנֵ֣י הַ/מֶּ֔לֶךְ וּ/לְ/כָל אַנְשֵׁ֥י יְהוּדָ֖ה עַבְדֵ֥י הַ/מֶּֽלֶךְ
STATEN

En Adónia slachtte schapen en runderen, en gemest vee bij den steen Zohéleth, die bij de fontein Rogel is; en noodde al zijn broederen, de zonen des konings, en alle mannen van Juda, des konings knechten.

10
וְֽ/אֶת נָתָן֩ הַ/נָּבִ֨יא וּ/בְנָיָ֜הוּ וְ/אֶת הַ/גִּבּוֹרִ֛ים וְ/אֶת שְׁלֹמֹ֥ה אָחִ֖י/ו לֹ֥א קָרָֽא
STATEN

Maar Nathan, den profeet, en Benája, en de helden, en Sálomo, zijn broeder, noodde hij niet.

11
וַ/יֹּ֣אמֶר נָתָ֗ן אֶל בַּת שֶׁ֤בַע אֵם שְׁלֹמֹה֙ לֵ/אמֹ֔ר הֲ/ל֣וֹא שָׁמַ֔עַתְּ כִּ֥י מָלַ֖ךְ אֲדֹנִיָּ֣הוּ בֶן חַגִּ֑ית וַ/אֲדֹנֵ֥י/נוּ דָוִ֖ד לֹ֥א יָדָֽע
STATEN

Toen sprak Nathan tot Bathséba, de moeder van Sálomo, zeggende: Hebt gij niet gehoord, dat Adónia, de zoon van Haggith, koning is? En onze heer David weet dat niet.

12
וְ/עַתָּ֕ה לְכִ֛י אִיעָצֵ֥/ךְ נָ֖א עֵצָ֑ה וּ/מַלְּטִי֙ אֶת נַפְשֵׁ֔/ךְ וְ/אֶת נֶ֥פֶשׁ בְּנֵ֖/ךְ שְׁלֹמֹֽה
STATEN

Nu dan, kom, laat mij u toch een raad geven, dat gij uw ziel en de ziel van uw zoon Sálomo redt.

13
לְכִ֞י וּ/בֹ֣אִי אֶל הַ/מֶּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד וְ/אָמַ֤רְתְּ אֵלָי/ו֙ הֲ/לֹֽא אַתָּ֞ה אֲדֹנִ֣/י הַ/מֶּ֗לֶךְ נִשְׁבַּ֤עְתָּ לַ/אֲמָֽתְ/ךָ֙ לֵ/אמֹ֔ר כִּֽי שְׁלֹמֹ֤ה בְנֵ/ךְ֙ יִמְלֹ֣ךְ אַחֲרַ֔/י וְ/ה֖וּא יֵשֵׁ֣ב עַל כִּסְאִ֑/י וּ/מַדּ֖וּעַ מָלַ֥ךְ אֲדֹנִיָֽהוּ
STATEN

Ga heen, en treed in tot den koning David, en zeg tot hem: Hebt gij niet, mijn heer koning, uw dienstmaagd gezworen, zeggende: Voorzeker, uw zoon Sálomo zal na mij koning zijn, en hij zal op mijn troon zitten! Waarom dan is Adónia koning?

14
הִנֵּ֗ה עוֹדָ֛/ךְ מְדַבֶּ֥רֶת שָׁ֖ם עִם הַ/מֶּ֑לֶךְ וַ/אֲנִי֙ אָב֣וֹא אַחֲרַ֔יִ/ךְ וּ/מִלֵּאתִ֖י אֶת דְּבָרָֽיִ/ךְ
STATEN

Zie, als gij daar nog met den koning spreken zult, zo zal ik na u inkomen, en zal uw woorden vervullen.

15
וַ/תָּבֹ֨א בַת שֶׁ֤בֶע אֶל הַ/מֶּ֨לֶךְ֙ הַ/חַ֔דְרָ/ה וְ/הַ/מֶּ֖לֶךְ זָקֵ֣ן מְאֹ֑ד וַֽ/אֲבִישַׁג֙ הַ/שּׁ֣וּנַמִּ֔ית מְשָׁרַ֖ת אֶת הַ/מֶּֽלֶךְ
STATEN

En Bathséba ging in tot den koning in de binnenkamer; doch de koning was zeer oud, en Abísag, de Sunamietische, diende den koning.

16
וַ/תִּקֹּ֣ד בַּת שֶׁ֔בַע וַ/תִּשְׁתַּ֖חוּ לַ/מֶּ֑לֶךְ וַ/יֹּ֥אמֶר הַ/מֶּ֖לֶךְ מַה לָּֽ/ךְ
STATEN

En Bathséba neigde het hoofd en boog zich neder voor den koning; en de koning zeide: Wat is u?

17
וַ/תֹּ֣אמֶר ל֗/וֹ אֲדֹנִ/י֙ אַתָּ֨ה נִשְׁבַּ֜עְתָּ בַּֽ/יהוָ֤ה אֱלֹהֶ֨י/ךָ֙ לַֽ/אֲמָתֶ֔/ךָ כִּֽי שְׁלֹמֹ֥ה בְנֵ֖/ךְ יִמְלֹ֣ךְ אַחֲרָ֑/י וְ/ה֖וּא יֵשֵׁ֥ב עַל כִּסְאִֽ/י
STATEN

En zij zeide tot hem: Mijn heer! gij hebt uw dienstmaagd bij den HEERE, uw God, gezworen: Voorzeker Sálomo, uw zoon, zal na mij koning zijn, en hij zal op mijn troon zitten!

18
וְ/עַתָּ֕ה הִנֵּ֥ה אֲדֹנִיָּ֖ה מָלָ֑ךְ וְ/עַתָּ֛ה אֲדֹנִ֥/י הַ/מֶּ֖לֶךְ לֹ֥א יָדָֽעְתָּ
STATEN

En nu zie, Adónia is koning; en nu, mijn heer koning, gij weet het niet.

19
וַ֠/יִּזְבַּח שׁ֥וֹר וּֽ/מְרִיא וְ/צֹאן֮ לָ/רֹב֒ וַ/יִּקְרָא֙ לְ/כָל בְּנֵ֣י הַ/מֶּ֔לֶךְ וּ/לְ/אֶבְיָתָר֙ הַ/כֹּהֵ֔ן וּ/לְ/יֹאָ֖ב שַׂ֣ר הַ/צָּבָ֑א וְ/לִ/שְׁלֹמֹ֥ה עַבְדְּ/ךָ֖ לֹ֥א קָרָֽא
STATEN

En hij heeft ossen, en gemest vee, en schapen in menigte geslacht, en genood al de zonen des konings, en Abjathar, den priester, en Joab, den krijgsoverste, maar uw knecht Sálomo heeft hij niet genood.

20
וְ/אַתָּה֙ אֲדֹנִ֣/י הַ/מֶּ֔לֶךְ עֵינֵ֥י כָל יִשְׂרָאֵ֖ל עָלֶ֑י/ךָ לְ/הַגִּ֣יד לָ/הֶ֔ם מִ֗י יֵשֵׁ֛ב עַל כִּסֵּ֥א אֲדֹנִֽ/י הַ/מֶּ֖לֶךְ אַחֲרָֽי/ו
STATEN

Maar gij, mijn heer koning, de ogen van het ganse Israël zijn op u, dat gij hun zoudt te kennen geven, wie op den troon van mijn heer den koning na hem zitten zal.

21
וְ/הָיָ֕ה כִּ/שְׁכַ֥ב אֲדֹנִֽ/י הַ/מֶּ֖לֶךְ עִם אֲבֹתָ֑י/ו וְ/הָיִ֗יתִי אֲנִ֛י וּ/בְנִ֥/י שְׁלֹמֹ֖ה חַטָּאִֽים
STATEN

Anders zal het geschieden, als mijn heer de koning met zijn vaderen zal ontslapen zijn, dat ik en mijn zoon Sálomo als zondaars zullen zijn.

22
וְ/הִנֵּ֛ה עוֹדֶ֥/נָּה מְדַבֶּ֖רֶת עִם הַ/מֶּ֑לֶךְ וְ/נָתָ֥ן הַ/נָּבִ֖יא בָּֽא
STATEN

En ziet, zij sprak nog met den koning, als de profeet Nathan inkwam.

23
וַ/יַּגִּ֤ידוּ לַ/מֶּ֨לֶךְ֙ לֵ/אמֹ֔ר הִנֵּ֖ה נָתָ֣ן הַ/נָּבִ֑יא וַ/יָּבֹא֙ לִ/פְנֵ֣י הַ/מֶּ֔לֶךְ וַ/יִּשְׁתַּ֧חוּ לַ/מֶּ֛לֶךְ עַל אַפָּ֖י/ו אָֽרְצָ/ה
STATEN

En zij gaven den koning te kennen, zeggende: Zie, de profeet Nathan is daar; en hij kwam voor het aangezicht des konings, en boog zich voor den koning op zijn aangezicht ter aarde.

24
וַ/יֹּאמֶר֮ נָתָן֒ אֲדֹנִ֣/י הַ/מֶּ֔לֶךְ אַתָּ֣ה אָמַ֔רְתָּ אֲדֹנִיָּ֖הוּ יִמְלֹ֣ךְ אַחֲרָ֑/י וְ/ה֖וּא יֵשֵׁ֥ב עַל כִּסְאִֽ/י
STATEN

En Nathan zeide: Mijn heer koning! hebt gij gezegd: Adónia zal na mij koning zijn, en hij zal op mijn troon zitten?

25
כִּ֣י יָרַ֣ד הַ/יּ֗וֹם וַ֠/יִּזְבַּח שׁ֥וֹר וּֽ/מְרִיא וְ/צֹאן֮ לָ/רֹב֒ וַ/יִּקְרָא֩ לְ/כָל בְּנֵ֨י הַ/מֶּ֜לֶךְ וּ/לְ/שָׂרֵ֤י הַ/צָּבָא֙ וּ/לְ/אֶבְיָתָ֣ר הַ/כֹּהֵ֔ן וְ/הִנָּ֛/ם אֹכְלִ֥ים וְ/שֹׁתִ֖ים לְ/פָנָ֑י/ו וַ/יֹּ֣אמְר֔וּ יְחִ֖י הַ/מֶּ֥לֶךְ אֲדֹנִיָּֽהוּ
STATEN

Want hij is heden afgegaan, en heeft geslacht ossen, en gemest vee, en schapen in menigte, en heeft genood al de zonen des konings, en de oversten des heirs, en Abjathar, den priester; en zie, zij eten, en drinken voor zijn aangezicht, en zeggen: De koning Adónia leve!

26
וְ/לִ֣/י אֲנִֽי עַ֠בְדֶּ/ךָ וּ/לְ/צָדֹ֨ק הַ/כֹּהֵ֜ן וְ/לִ/בְנָיָ֧הוּ בֶן יְהוֹיָדָ֛ע וְ/לִ/שְׁלֹמֹ֥ה עַבְדְּ/ךָ֖ לֹ֥א קָרָֽא
STATEN

Maar mij, die uw knecht ben, en Zadok, den priester, en Benája, den zoon van Jójada, en Sálomo, uw knecht, heeft hij niet genood.

27
אִ֗ם מֵ/אֵת֙ אֲדֹנִ֣/י הַ/מֶּ֔לֶךְ נִהְיָ֖ה הַ/דָּבָ֣ר הַ/זֶּ֑ה וְ/לֹ֤א הוֹדַ֨עְתָּ֙ אֶֽת עבדי/ך מִ֗י יֵשֵׁ֛ב עַל כִּסֵּ֥א אֲדֹנִֽ/י הַ/מֶּ֖לֶךְ אַחֲרָֽי/ו עַבְדְּ/ךָ֔
STATEN

Is deze zaak van mijn heer den koning geschied? En hebt gij uw knecht niet bekend gemaakt, wie op den troon van mijn heer den koning na hem zitten zou?

28
וַ/יַּ֨עַן הַ/מֶּ֤לֶךְ דָּוִד֙ וַ/יֹּ֔אמֶר קִרְאוּ לִ֖/י לְ/בַת שָׁ֑בַע וַ/תָּבֹא֙ לִ/פְנֵ֣י הַ/מֶּ֔לֶךְ וַֽ/תַּעֲמֹ֖ד לִ/פְנֵ֥י הַ/מֶּֽלֶךְ
STATEN

En de koning David antwoordde en zeide: Roept mij Bathséba; en zij kwam voor het aangezicht des konings, en stond voor het aangezicht des konings.

29
וַ/יִּשָּׁבַ֥ע הַ/מֶּ֖לֶךְ וַ/יֹּאמַ֑ר חַי יְהוָ֕ה אֲשֶׁר פָּדָ֥ה אֶת נַפְשִׁ֖/י מִ/כָּל צָרָֽה
STATEN

Toen zwoer de koning, en zeide: Zo waarachtig als de HEERE leeft, die mijn ziel uit allen nood verlost heeft;

30
כִּ֡י כַּ/אֲשֶׁר֩ נִשְׁבַּ֨עְתִּי לָ֜/ךְ בַּ/יהוָ֨ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵ/אמֹ֔ר כִּֽי שְׁלֹמֹ֤ה בְנֵ/ךְ֙ יִמְלֹ֣ךְ אַחֲרַ֔/י וְ/ה֛וּא יֵשֵׁ֥ב עַל כִּסְאִ֖/י תַּחְתָּ֑/י כִּ֛י כֵּ֥ן אֶעֱשֶׂ֖ה הַ/יּ֥וֹם הַ/זֶּֽה
STATEN

Voorzeker, gelijk als ik u gezworen heb bij den HEERE, den God Israëls, zeggende: Voorzeker zal uw zoon Sálomo na mij koning zijn, en zal op mijn troon in mijn plaats zitten; voorzeker, alzo zal ik te dezen zelfden dage doen.

31
וַ/תִּקֹּ֨ד בַּת שֶׁ֤בַע אַפַּ֨יִם֙ אֶ֔רֶץ וַ/תִּשְׁתַּ֖חוּ לַ/מֶּ֑לֶךְ וַ/תֹּ֕אמֶר יְחִ֗י אֲדֹנִ֛/י הַ/מֶּ֥לֶךְ דָּוִ֖ד לְ/עֹלָֽם
STATEN

Toen neigde zich Bathséba met het aangezicht ter aarde, en boog zich neder voor den koning, en zeide: Mijn heer de koning David leve in eeuwigheid!

32
וַ/יֹּ֣אמֶר הַ/מֶּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד קִרְאוּ לִ֞/י לְ/צָד֤וֹק הַ/כֹּהֵן֙ וּ/לְ/נָתָ֣ן הַ/נָּבִ֔יא וְ/לִ/בְנָיָ֖הוּ בֶּן יְהוֹיָדָ֑ע וַ/יָּבֹ֖אוּ לִ/פְנֵ֥י הַ/מֶּֽלֶךְ
STATEN

En de koning David zeide: Roep mij Zadok, den priester, en Nathan, den profeet, en Benája, den zoon van Jójada; en zij kwamen voor het aangezicht des konings.

33
וַ/יֹּ֨אמֶר הַ/מֶּ֜לֶךְ לָ/הֶ֗ם קְח֤וּ עִמָּ/כֶם֙ אֶת עַבְדֵ֣י אֲדֹנֵי/כֶ֔ם וְ/הִרְכַּבְתֶּם֙ אֶת שְׁלֹמֹ֣ה בְנִ֔/י עַל הַ/פִּרְדָּ֖ה אֲשֶׁר לִ֑/י וְ/הוֹרַדְתֶּ֥ם אֹת֖/וֹ אֶל גִּחֽוֹן
STATEN

En de koning zeide tot hen: Neemt met u de knechten uws heren, en doet mijn zoon Sálomo rijden op de muilezelin, die voor mij is; en voert hem af naar Gihon.

34
וּ/מָשַׁ֣ח אֹת֣/וֹ שָׁ֠ם צָד֨וֹק הַ/כֹּהֵ֜ן וְ/נָתָ֧ן הַ/נָּבִ֛יא לְ/מֶ֖לֶךְ עַל יִשְׂרָאֵ֑ל וּ/תְקַעְתֶּם֙ בַּ/שּׁוֹפָ֔ר וַ/אֲמַרְתֶּ֕ם יְחִ֖י הַ/מֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹֽה
STATEN

En dat Zadok, de priester, met Nathan, den profeet, hem aldaar tot koning over Israël zalve. Daarna zult gij met de bazuin blazen, en zeggen: De koning Sálomo leve!

35
וַ/עֲלִיתֶ֣ם אַחֲרָ֗י/ו וּ/בָא֙ וְ/יָשַׁ֣ב עַל כִּסְאִ֔/י וְ/ה֥וּא יִמְלֹ֖ךְ תַּחְתָּ֑/י וְ/אֹת֤/וֹ צִוִּ֨יתִי֙ לִֽ/הְי֣וֹת נָגִ֔יד עַל יִשְׂרָאֵ֖ל וְ/עַל יְהוּדָֽה
STATEN

Dan zult gij achter hem optrekken, en hij zal komen, en zal op mijn troon zitten, en hij zal koning zijn in mijn plaats; want ik heb geboden, dat hij een voorganger zou zijn over Israël en over Juda.

36
וַ/יַּ֨עַן בְּנָיָ֧הוּ בֶן יְהֽוֹיָדָ֛ע אֶת הַ/מֶּ֖לֶךְ וַ/יֹּ֣אמֶר אָמֵ֑ן כֵּ֚ן יֹאמַ֣ר יְהוָ֔ה אֱלֹהֵ֖י אֲדֹנִ֥/י הַ/מֶּֽלֶךְ
STATEN

Toen antwoordde Benája, de zoon van Jójada, den koning, en zeide: Amen; alzo zegge de HEERE, de God van mijn heer den koning!

37
כַּ/אֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה יְהוָה֙ עִם אֲדֹנִ֣/י הַ/מֶּ֔לֶךְ כֵּ֖ן יהי עִם שְׁלֹמֹ֑ה וִֽ/יגַדֵּל֙ אֶת כִּסְא֔/וֹ מִ֨/כִּסֵּ֔א אֲדֹנִ֖/י הַ/מֶּ֥לֶךְ דָּוִֽד יִֽהְיֶ֣ה
STATEN

Gelijk als de HEERE met mijn heer den koning geweest is, alzo zij Hij met Sálomo; en Hij make zijn troon groter dan den troon van mijn heer den koning David!

38
וַ/יֵּ֣רֶד צָד֣וֹק הַ֠/כֹּהֵן וְ/נָתָ֨ן הַ/נָּבִ֜יא וּ/בְנָיָ֣הוּ בֶן יְהוֹיָדָ֗ע וְ/הַ/כְּרֵתִי֙ וְ/הַ/פְּלֵתִ֔י וַ/יַּרְכִּ֨בוּ֙ אֶת שְׁלֹמֹ֔ה עַל פִּרְדַּ֖ת הַ/מֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑ד וַ/יֹּלִ֥כוּ אֹת֖/וֹ עַל גִּחֽוֹן
STATEN

Toen ging Zadok, de priester, af, met Nathan, den profeet, en Benája, den zoon van Jójada, en de Krethi en de Plethi, en zij deden Sálomo rijden op de muilezelin van den koning David, en geleidden hem naar Gihon.

39
וַ/יִּקַּח֩ צָד֨וֹק הַ/כֹּהֵ֜ן אֶת קֶ֤רֶן הַ/שֶּׁ֨מֶן֙ מִן הָ/אֹ֔הֶל וַ/יִּמְשַׁ֖ח אֶת שְׁלֹמֹ֑ה וַֽ/יִּתְקְעוּ֙ בַּ/שּׁוֹפָ֔ר וַ/יֹּֽאמְרוּ֙ כָּל הָ/עָ֔ם יְחִ֖י הַ/מֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹֽה
STATEN

En Zadok, de priester, nam den oliehoorn uit de tent, en zalfde Sálomo; en zij bliezen met de bazuin, en al het volk zeide: De koning Sálomo leve!

40
וַ/יַּעֲל֤וּ כָל הָ/עָם֙ אַֽחֲרָ֔י/ו וְ/הָ/עָם֙ מְחַלְּלִ֣ים בַּ/חֲלִלִ֔ים וּ/שְׂמֵחִ֖ים שִׂמְחָ֣ה גְדוֹלָ֑ה וַ/תִּבָּקַ֥ע הָ/אָ֖רֶץ בְּ/קוֹלָֽ/ם
STATEN

En al het volk kwam op achter hem, en het volk pijpte met pijpen, en verblijdde zich met grote blijdschap, zodat de aarde van hun geluid spleet.

41
וַ/יִּשְׁמַ֣ע אֲדֹנִיָּ֗הוּ וְ/כָל הַ/קְּרֻאִים֙ אֲשֶׁ֣ר אִתּ֔/וֹ וְ/הֵ֖ם כִּלּ֣וּ לֶ/אֱכֹ֑ל וַ/יִּשְׁמַ֤ע יוֹאָב֙ אֶת ק֣וֹל הַ/שּׁוֹפָ֔ר וַ/יֹּ֕אמֶר מַדּ֥וּעַ קֽוֹל הַ/קִּרְיָ֖ה הוֹמָֽה
STATEN

En Adónia hoorde het, en al de genoden, die met hem waren, die nu geëindigd hadden te eten; ook hoorde Joab het geluid der bazuin, en zeide: Waarom is het geroep dier stad, die in roer is?

42
עוֹדֶ֣/נּוּ מְדַבֵּ֔ר וְ/הִנֵּ֧ה יוֹנָתָ֛ן בֶּן אֶבְיָתָ֥ר הַ/כֹּהֵ֖ן בָּ֑א וַ/יֹּ֤אמֶר אֲדֹנִיָּ֨הוּ֙ בֹּ֔א כִּ֣י אִ֥ישׁ חַ֛יִל אַ֖תָּה וְ/ט֥וֹב תְּבַשֵּֽׂר
STATEN

Als hij nog sprak, ziet, zo kwam Jónathan, de zoon van Abjathar, den priester; en Adónia zeide: Kom in, want gij zijt een kloek man, en zult het goede boodschappen.

43
וַ/יַּ֨עַן֙ יוֹנָתָ֔ן וַ/יֹּ֖אמֶר לַ/אֲדֹנִיָּ֑הוּ אֲבָ֕ל אֲדֹנֵ֥י/נוּ הַ/מֶּֽלֶךְ דָּוִ֖ד הִמְלִ֥יךְ אֶת שְׁלֹמֹֽה
STATEN

En Jónathan antwoordde en zeide tot Adónia: Ja, maar onze heer, de koning David, heeft Sálomo tot koning gemaakt.

44
וַ/יִּשְׁלַ֣ח אִתּֽ/וֹ הַ֠/מֶּלֶךְ אֶת צָד֨וֹק הַ/כֹּהֵ֜ן וְ/אֶת נָתָ֣ן הַ/נָּבִ֗יא וּ/בְנָיָ֨הוּ֙ בֶּן יְה֣וֹיָדָ֔ע וְ/הַ/כְּרֵתִ֖י וְ/הַ/פְּלֵתִ֑י וַ/יַּרְכִּ֣בוּ אֹת֔/וֹ עַ֖ל פִּרְדַּ֥ת הַ/מֶּֽלֶךְ
STATEN

En de koning heeft met hem gezonden Zadok, den priester, en Nathan, den profeet, en Benája, den zoon van Jójada, en de Krethi en de Plethi; en zij hebben hem doen rijden op de muilezelin des konings.

45
וַ/יִּמְשְׁח֣וּ אֹת֡/וֹ צָד֣וֹק הַ/כֹּהֵ֣ן וְ/נָתָן֩ הַ/נָּבִ֨יא לְ/מֶ֜לֶךְ בְּ/גִח֗וֹן וַ/יַּעֲל֤וּ מִ/שָּׁם֙ שְׂמֵחִ֔ים וַ/תֵּהֹ֖ם הַ/קִּרְיָ֑ה ה֥וּא הַ/קּ֖וֹל אֲשֶׁ֥ר שְׁמַעְתֶּֽם
STATEN

Daartoe hebben hem Zadok, de priester, en Nathan, de profeet, in Gihon tot koning gezalfd, en zijn van daar blijde opgetogen, zodat de stad in roer is; dat is het geroep, dat gij gehoord hebt.

46
וְ/גַם֙ יָשַׁ֣ב שְׁלֹמֹ֔ה עַ֖ל כִּסֵּ֥א הַ/מְּלוּכָֽה
STATEN

En ook zit Sálomo op den troon des koninkrijks.

47
וְ/גַם בָּ֜אוּ עַבְדֵ֣י הַ/מֶּ֗לֶךְ לְ֠/בָרֵךְ אֶת אֲדֹנֵ֜י/נוּ הַ/מֶּ֣לֶךְ דָּוִד֮ לֵ/אמֹר֒ יֵיטֵ֨ב אלהי/ך אֶת שֵׁ֤ם שְׁלֹמֹה֙ מִ/שְּׁמֶ֔/ךָ וִֽ/יגַדֵּ֥ל אֶת כִּסְא֖/וֹ מִ/כִּסְאֶ֑/ךָ וַ/יִּשְׁתַּ֥חוּ הַ/מֶּ֖לֶךְ עַל הַ/מִּשְׁכָּֽב אֱלֹהִ֜ים
STATEN

Zo zijn ook de knechten des konings gekomen, om onzen heer, den koning David, te zegenen, zeggende: Uw God make den naam van Sálomo beter dan uw naam, en make zijn troon groter dan uw troon; en de koning heeft aangebeden op de slaapstede.

48
וְ/גַם כָּ֖כָה אָמַ֣ר הַ/מֶּ֑לֶךְ בָּר֨וּךְ יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר נָתַ֥ן הַ/יּ֛וֹם יֹשֵׁ֥ב עַל כִּסְאִ֖/י וְ/עֵינַ֥/י רֹאֽוֹת
STATEN

Ja, ook heeft de koning aldus gezegd: Geloofd zij de HEERE, de God Israëls, Die heden gegeven heeft een, zittende op mijn troon, dat het mijn ogen gezien hebben!

49
וַ/יֶּֽחֶרְדוּ֙ וַ/יָּקֻ֔מוּ כָּל הַ֨/קְּרֻאִ֔ים אֲשֶׁ֖ר לַ/אֲדֹנִיָּ֑הוּ וַ/יֵּלְכ֖וּ אִ֥ישׁ לְ/דַרְכּֽ/וֹ
STATEN

Toen verschrikten en stonden op al de genoden, die bij Adónia waren, en gingen een iegelijk zijns weegs.

50
וַ/אֲדֹ֣נִיָּ֔הוּ יָרֵ֖א מִ/פְּנֵ֣י שְׁלֹמֹ֑ה וַ/יָּ֣קָם וַ/יֵּ֔לֶךְ וַֽ/יַּחֲזֵ֖ק בְּ/קַרְנ֥וֹת הַ/מִּזְבֵּֽחַ
STATEN

Doch Adónia vreesde voor Sálomo, en hij stond op, en ging heen, en vatte de hoornen des altaars.

51
וַ/יֻּגַּ֤ד לִ/שְׁלֹמֹה֙ לֵ/אמֹ֔ר הִנֵּה֙ אֲדֹ֣נִיָּ֔הוּ יָרֵ֖א אֶת הַ/מֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֑ה וְ֠/הִנֵּה אָחַ֞ז בְּ/קַרְנ֤וֹת הַ/מִּזְבֵּ֨חַ֙ לֵ/אמֹ֔ר יִשָּֽׁבַֽע לִ֤/י כַ/יּוֹם֙ הַ/מֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה אִם יָמִ֥ית אֶת עַבְדּ֖/וֹ בֶּ/חָֽרֶב
STATEN

En men maakte Sálomo bekend, zeggende: Zie, Adónia vreest den koning Sálomo, want zie, hij heeft de hoornen des altaars gevat, zeggende: Dat de koning Sálomo mij als heden zwere, dat hij zijn knecht met het zwaard niet doden zal!

52
וַ/יֹּ֣אמֶר שְׁלֹמֹ֔ה אִ֚ם יִהְיֶ֣ה לְ/בֶן חַ֔יִל לֹֽא יִפֹּ֥ל מִ/שַּׂעֲרָת֖/וֹ אָ֑רְצָ/ה וְ/אִם רָעָ֥ה תִמָּצֵא ב֖/וֹ וָ/מֵֽת
STATEN

En Sálomo zeide: Indien hij een vroom man zal zijn, daar zal niet van zijn haar op de aarde vallen; maar indien in hem kwaad bevonden zal worden, zo zal hij sterven.

53
וַ/יִּשְׁלַ֞ח הַ/מֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֗ה וַ/יֹּרִדֻ֨/הוּ֙ מֵ/עַ֣ל הַ/מִּזְבֵּ֔חַ וַ/יָּבֹ֕א וַ/יִּשְׁתַּ֖חוּ לַ/מֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֑ה וַ/יֹּֽאמֶר ל֥/וֹ שְׁלֹמֹ֖ה לֵ֥ךְ לְ/בֵיתֶֽ/ךָ
STATEN

En de koning Sálomo zond heen, en zij deden hem afgaan van het altaar; en hij kwam, en boog zich neder voor den koning Sálomo. En Sálomo zeide tot hem: Ga heen naar uw huis.