Vav is het voegwoord en — de kleine letter die de hele Schrift aan elkaar rijgt. Zes is de mens (de zesde dag, Gen 1:26) en zes is arbeid (Ex 20:9). De tabernakel-haken (vavim) verbinden de voorhangsels (Ex 26:32): zo is vav het beeld van verbinding tussen hemel en aarde.
De middelste letter van de Tora is een vav (in Lev 11:42, gachon), en de rabbijnen zien hierin de as van de Schrift. Vav in de Naam YHWH verbindt de twee hei's — hemel en aarde. De vav-consecutief keert tijd om: verleden wordt toekomst, toekomst wordt verleden.
Sommige christelijke hebraïsten zien in de verticale vav een beeld van de rechtopstaande mens of het kruishout. BDB nuchter: vav is conjunctief en, of klinkerletter voor ô/û. Theologisch: het kruis is het voegwoord tussen God en mens (Ef 2:14-16).
Paleo-vav 𐤅 is letterlijk een spijker of tentpin. Benner: peg, add, secure. Deze lezing ondersteunt de rabbijnse verbinding-theologie en klinkt in woorden als vav (haak) zelf. Pictografisch gebruik is hier tamelijk conservatief.
Waw = "en". De letter die zin aan zin verbindt, aanklikt, doorverbindt. Zo is God: Hij verbindt uw verleden aan uw toekomst, uw tranen aan Zijn troost, uw nacht aan Zijn morgen. Geen detail is los. Alle dingen werken mee ten goede (Rom 8:28) — dat is waw-werk.