NEVIIM

1 Samuël 27

שְׁמוּאֵל א
Hoofdstukken (31)
12345678910111213141516171819202122232425262728293031
Getuigen
Interlineair
1
וַ/יֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל לִבּ֔/וֹ עַתָּ֛ה אֶסָּפֶ֥ה יוֹם אֶחָ֖ד בְּ/יַד שָׁא֑וּל אֵֽין לִ֨/י ט֜וֹב כִּ֣י הִמָּלֵ֥ט אִמָּלֵ֣ט אֶל אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֗ים וְ/נוֹאַ֨שׁ מִמֶּ֤/נִּי שָׁאוּל֙ לְ/בַקְשֵׁ֤/נִי עוֹד֙ בְּ/כָל גְּב֣וּל יִשְׂרָאֵ֔ל וְ/נִמְלַטְתִּ֖י מִ/יָּדֽ/וֹ
STATEN

David nu zeide in zijn hart: Nu zal ik een der dagen door Sauls hand omkomen; mij is niet beter, dan dat ik haastelijk ontkome in het land der Filistijnen, opdat Saul van mij de hoop verlieze, om mij meer te zoeken in de ganse landpale van Israël; zo zal ik ontkomen uit zijn hand.

2
וַ/יָּ֣קָם דָּוִ֔ד וַ/יַּעֲבֹ֣ר ה֔וּא וְ/שֵׁשׁ מֵא֥וֹת אִ֖ישׁ אֲשֶׁ֣ר עִמּ֑/וֹ אֶל אָכִ֥ישׁ בֶּן מָע֖וֹךְ מֶ֥לֶךְ גַּֽת
STATEN

Toen maakte zich David op, en hij ging door, hij en de zeshonderd mannen, die bij hem waren, tot Achis, den zoon van Maoch, den koning van Gath.

3
וַ/יֵּשֶׁב֩ דָּוִ֨ד עִם אָכִ֥ישׁ בְּ/גַ֛ת ה֥וּא וַ/אֲנָשָׁ֖י/ו אִ֣ישׁ וּ/בֵית֑/וֹ דָּוִד֙ וּ/שְׁתֵּ֣י נָשָׁ֔י/ו אֲחִינֹ֨עַם֙ הַ/יִּזְרְעֵאלִ֔ית וַ/אֲבִיגַ֥יִל אֵֽשֶׁת נָבָ֖ל הַֽ/כַּרְמְלִֽית
STATEN

En David bleef bij Achis te Gath, hij en zijn mannen, een iegelijk met zijn huis; David met zijn beide vrouwen, Ahinóam, de Jizreëlietische, en Abigáil, de huisvrouw van Nabal, de Karmelietische.

4
וַ/יֻּגַּ֣ד לְ/שָׁא֔וּל כִּֽי בָרַ֥ח דָּוִ֖ד גַּ֑ת וְ/לֹֽא יוסף ע֖וֹד לְ/בַקְשֽׁ/וֹ יָסַ֥ף
STATEN

Toen aan Saul geboodschapt werd, dat David gevlucht was naar Gath, zo voer hij niet meer voort hem te zoeken.

5
וַ/יֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל אָכִ֗ישׁ אִם נָא֩ מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּ/עֵינֶ֨י/ךָ֙ יִתְּנוּ לִ֣/י מָק֗וֹם בְּ/אַחַ֛ת עָרֵ֥י הַ/שָּׂדֶ֖ה וְ/אֵ֣שְׁבָה שָּׁ֑ם וְ/לָ֨/מָּה יֵשֵׁ֧ב עַבְדְּ/ךָ֛ בְּ/עִ֥יר הַ/מַּמְלָכָ֖ה עִמָּֽ/ךְ
STATEN

En David zeide tot Achis: Indien ik nu genade in uw ogen gevonden heb, men geve mij een plaats in een van de steden des lands, dat ik daar wone; want waarom zou uw knecht in de koninklijke stad bij u wonen?

6
וַ/יִּתֶּן ל֥/וֹ אָכִ֛ישׁ בַּ/יּ֥וֹם הַ/ה֖וּא אֶת צִֽקְלָ֑ג לָ/כֵ֞ן הָיְתָ֤ה צִֽקְלַג֙ לְ/מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֔ה עַ֖ד הַ/יּ֥וֹם הַ/זֶּֽה
STATEN

Toen gaf hem Achis te dien dage Ziklag; daarom is Ziklag van de koningen van Juda geweest tot op dezen dag.

7
וַֽ/יְהִי֙ מִסְפַּ֣ר הַ/יָּמִ֔ים אֲשֶׁר יָשַׁ֥ב דָּוִ֖ד בִּ/שְׂדֵ֣ה פְלִשְׁתִּ֑ים יָמִ֖ים וְ/אַרְבָּעָ֥ה חֳדָשִֽׁים
STATEN

Het getal nu der dagen, die David in het land der Filistijnen woonde, was een jaar en vier maanden.

8
וַ/יַּ֤עַל דָּוִד֙ וַֽ/אֲנָשָׁ֔י/ו וַֽ/יִּפְשְׁט֛וּ אֶל הַ/גְּשׁוּרִ֥י ו/ה/גרזי וְ/הָ/עֲמָלֵקִ֑י כִּ֣י הֵ֜נָּה יֹשְׁב֤וֹת הָ/אָ֨רֶץ֙ אֲשֶׁ֣ר מֵֽ/עוֹלָ֔ם בּוֹאֲ/ךָ֥ שׁ֖וּרָ/ה וְ/עַד אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם וְ/הַ/גִּזְרִ֖י
STATEN

David nu toog op met zijn mannen, en zij overvielen de Gesurieten, en de Girzieten, en de Amalekieten (want deze zijn van ouds geweest de inwoners des lands), daar gij gaat naar Sur, en tot aan Egypteland.

9
וְ/הִכָּ֤ה דָוִד֙ אֶת הָ/אָ֔רֶץ וְ/לֹ֥א יְחַיֶּ֖ה אִ֣ישׁ וְ/אִשָּׁ֑ה וְ/לָקַח֩ צֹ֨אן וּ/בָקָ֜ר וַ/חֲמֹרִ֤ים וּ/גְמַלִּים֙ וּ/בְגָדִ֔ים וַ/יָּ֖שָׁב וַ/יָּבֹ֥א אֶל אָכִֽישׁ
STATEN

En David sloeg dat land, en liet noch man noch vrouw leven; ook nam hij de schapen en runderen, en de ezelen, en kemels, en klederen, en keerde weder en kwam tot Achis.

10
וַ/יֹּ֣אמֶר אָכִ֔ישׁ אַל פְּשַׁטְתֶּ֖ם הַ/יּ֑וֹם וַ/יֹּ֣אמֶר דָּוִ֗ד עַל נֶ֤גֶב יְהוּדָה֙ וְ/עַל נֶ֣גֶב הַ/יַּרְחְמְאֵלִ֔י וְ/אֶל נֶ֖גֶב הַ/קֵּינִֽי
STATEN

Als Achis zeide: Waar zijt gijlieden heden ingevallen? zo zeide David: Tegen het zuiden van Juda, en tegen het zuiden der Jerahmeëlieten, en tegen het zuiden der Kenieten.

11
וְ/אִ֨ישׁ וְ/אִשָּׁ֜ה לֹֽא יְחַיֶּ֣ה דָוִ֗ד לְ/הָבִ֥יא גַת֙ לֵ/אמֹ֔ר פֶּן יַגִּ֥דוּ עָלֵ֖י/נוּ לֵ/אמֹ֑ר כֹּֽה עָשָׂ֤ה דָוִד֙ וְ/כֹ֣ה מִשְׁפָּט֔/וֹ כָּל הַ֨/יָּמִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יָשַׁ֖ב בִּ/שְׂדֵ֥ה פְלִשְׁתִּֽים
STATEN

En David liet noch man noch vrouw leven, om te Gath te brengen, zeggende: Dat zij misschien van ons niet boodschappen, zeggende: Alzo heeft David gedaan! En alzo was zijn wijze al de dagen, die hij in der Filistijnen land gewoond heeft.

12
וַ/יַּאֲמֵ֥ן אָכִ֖ישׁ בְּ/דָוִ֣ד לֵ/אמֹ֑ר הַבְאֵ֤שׁ הִבְאִישׁ֙ בְּ/עַמּ֣/וֹ בְ/יִשְׂרָאֵ֔ל וְ/הָ֥יָה לִ֖/י לְ/עֶ֥בֶד עוֹלָֽם
STATEN

En Achis geloofde David, zeggende: Hij heeft zich ten enenmaal stinkende gemaakt bij zijn volk, in Israël; daarom zal hij eeuwiglijk mij tot een knecht zijn.