TORAH

Leviticus 17

וַיִּקְרָא
Hoofdstukken (27)
123456789101112131415161718192021222324252627
Getuigen
Interlineair
1
וַ/יְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל מֹשֶׁ֥ה לֵּ/אמֹֽר
STATEN

Verder sprak de HEERE tot Mozes, zeggende:

2
דַּבֵּ֨ר אֶֽל אַהֲרֹ֜ן וְ/אֶל בָּנָ֗י/ו וְ/אֶל֙ כָּל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְ/אָמַרְתָּ֖ אֲלֵי/הֶ֑ם זֶ֣ה הַ/דָּבָ֔ר אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לֵ/אמֹֽר
STATEN

Spreek tot Aäron, en tot zijn zonen, en tot al de kinderen Israëls, en zeg tot hen: Dit is het woord, hetwelk de HEERE geboden heeft, zeggende:

3
אִ֥ישׁ אִישׁ֙ מִ/בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֨ר יִשְׁחַ֜ט שׁ֥וֹר אוֹ כֶ֛שֶׂב אוֹ עֵ֖ז בַּֽ/מַּחֲנֶ֑ה א֚וֹ אֲשֶׁ֣ר יִשְׁחַ֔ט מִ/ח֖וּץ לַֽ/מַּחֲנֶֽה
STATEN

Een ieder van het huis Israëls, die een os, of lam, of geit in het leger slachten zal, of die ze slachten zal buiten het leger;

4
וְ/אֶל פֶּ֜תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵד֮ לֹ֣א הֱבִיא/וֹ֒ לְ/הַקְרִ֤יב קָרְבָּן֙ לַֽ/יהוָ֔ה לִ/פְנֵ֖י מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֑ה דָּ֣ם יֵחָשֵׁ֞ב לָ/אִ֤ישׁ הַ/הוּא֙ דָּ֣ם שָׁפָ֔ךְ וְ/נִכְרַ֛ת הָ/אִ֥ישׁ הַ/ה֖וּא מִ/קֶּ֥רֶב עַמּֽ/וֹ
STATEN

En dezelve aan de deur van de tent der samenkomst niet brengen zal, om een offerande den HEERE voor den tabernakel des HEEREN te offeren; het bloed zal dienzelven man toegerekend worden, hij heeft bloed vergoten; daarom zal dezelve man uit het midden zijns volks uitgeroeid worden;

5
לְמַעַן֩ אֲשֶׁ֨ר יָבִ֜יאוּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אֶֽת זִבְחֵי/הֶם֮ אֲשֶׁ֣ר הֵ֣ם זֹבְחִים֮ עַל פְּנֵ֣י הַ/שָּׂדֶה֒ וֶֽ/הֱבִיאֻ֣/ם לַֽ/יהוָ֗ה אֶל פֶּ֛תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵ֖ד אֶל הַ/כֹּהֵ֑ן וְ/זָ֨בְח֜וּ זִבְחֵ֧י שְׁלָמִ֛ים לַֽ/יהוָ֖ה אוֹתָֽ/ם
STATEN

Opdat, wanneer de kinderen Israëls hun slachtofferen brengen, welke zij op het veld slachten, dat zij die den HEERE toebrengen, aan de deur van de tent der samenkomst tot den priester, en dezelve tot dankofferen den HEERE slachten.

6
וְ/זָרַ֨ק הַ/כֹּהֵ֤ן אֶת הַ/דָּם֙ עַל מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וְ/הִקְטִ֣יר הַ/חֵ֔לֶב לְ/רֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַ/יהוָֽה
STATEN

En de priester zal het bloed op het altaar des HEEREN, aan de deur van de tent der samenkomst, sprengen; en hij zal het vet aansteken, tot een liefelijken reuk den HEERE.

7
וְ/לֹא יִזְבְּח֥וּ עוֹד֙ אֶת זִבְחֵי/הֶ֔ם לַ/שְּׂעִירִ֕ם אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם זֹנִ֖ים אַחֲרֵי/הֶ֑ם חֻקַּ֥ת עוֹלָ֛ם תִּֽהְיֶה זֹּ֥את לָ/הֶ֖ם לְ/דֹרֹתָֽ/ם
STATEN

En zij zullen ook niet meer hun slachtofferen den duivelen, welke zij nahoereren, offeren; dat zal hun een eeuwige inzetting zijn voor hun geslachten.

8
וַ/אֲלֵ/הֶ֣ם תֹּאמַ֔ר אִ֥ישׁ אִישׁ֙ מִ/בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וּ/מִן הַ/גֵּ֖ר אֲשֶׁר יָג֣וּר בְּ/תוֹכָ֑/ם אֲשֶׁר יַעֲלֶ֥ה עֹלָ֖ה אוֹ זָֽבַח
STATEN

Zeg dan tot hen: Een ieder van het huis Israëls, en van de vreemdelingen, die in het midden van hen als vreemdelingen verkeren, die een brandoffer of slachtoffer zal offeren,

9
וְ/אֶל פֶּ֜תַח אֹ֤הֶל מוֹעֵד֙ לֹ֣א יְבִיאֶ֔/נּוּ לַ/עֲשׂ֥וֹת אֹת֖/וֹ לַ/יהוָ֑ה וְ/נִכְרַ֛ת הָ/אִ֥ישׁ הַ/ה֖וּא מֵ/עַמָּֽי/ו
STATEN

En dat tot de deur van de tent der samenkomst niet zal brengen, om hetzelve den HEERE te bereiden; diezelve man zal uit zijn volken uitgeroeid worden.

10
וְ/אִ֨ישׁ אִ֜ישׁ מִ/בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּ/מִן הַ/גֵּר֙ הַ/גָּ֣ר בְּ/תוֹכָ֔/ם אֲשֶׁ֥ר יֹאכַ֖ל כָּל דָּ֑ם וְ/נָתַתִּ֣י פָנַ֗/י בַּ/נֶּ֨פֶשׁ֙ הָ/אֹכֶ֣לֶת אֶת הַ/דָּ֔ם וְ/הִכְרַתִּ֥י אֹתָ֖/הּ מִ/קֶּ֥רֶב עַמָּֽ/הּ
STATEN

En een ieder uit het huis Israëls, en uit de vreemdelingen, die in het midden van hen als vreemdelingen verkeren, die enig bloed zal gegeten hebben, tegen diens ziel, die dat bloed zal gegeten hebben, zal Ik Mijn aangezicht zetten, en zal die uit het midden haars volks uitroeien.

11
כִּ֣י נֶ֣פֶשׁ הַ/בָּשָׂר֮ בַּ/דָּ֣ם הִוא֒ וַ/אֲנִ֞י נְתַתִּ֤י/ו לָ/כֶם֙ עַל הַ/מִּזְבֵּ֔חַ לְ/כַפֵּ֖ר עַל נַפְשֹׁתֵי/כֶ֑ם כִּֽי הַ/דָּ֥ם ה֖וּא בַּ/נֶּ֥פֶשׁ יְכַפֵּֽר
STATEN

Want de ziel van het vlees is in het bloed; daarom heb Ik het u op het altaar gegeven, om over uw zielen verzoening te doen; want het is het bloed, dat voor de ziel verzoening zal doen.

12
עַל כֵּ֤ן אָמַ֨רְתִּי֙ לִ/בְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל נֶ֥פֶשׁ מִ/כֶּ֖ם לֹא תֹ֣אכַל דָּ֑ם וְ/הַ/גֵּ֛ר הַ/גָּ֥ר בְּ/תוֹכְ/כֶ֖ם לֹא יֹ֥אכַל דָּֽם
STATEN

Daarom heb Ik tot de kinderen Israëls gezegd: Geen ziel van u zal bloed eten; noch de vreemdeling, die als vreemdeling in het midden van u verkeert, zal bloed eten.

13
וְ/אִ֨ישׁ אִ֜ישׁ מִ/בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וּ/מִן הַ/גֵּר֙ הַ/גָּ֣ר בְּ/תוֹכָ֔/ם אֲשֶׁ֨ר יָצ֜וּד צֵ֥יד חַיָּ֛ה אוֹ ע֖וֹף אֲשֶׁ֣ר יֵאָכֵ֑ל וְ/שָׁפַךְ֙ אֶת דָּמ֔/וֹ וְ/כִסָּ֖/הוּ בֶּ/עָפָֽר
STATEN

Een ieder ook van de kinderen Israëls en van de vreemdelingen, die als vreemdelingen in het midden van hen verkeren, die enig wild gedierte, of gevogelte, dat gegeten wordt, in de jacht gevangen zal hebben; die zal deszelfs bloed vergieten, en zal dat met stof bedekken.

14
כִּֽי נֶ֣פֶשׁ כָּל בָּשָׂ֗ר דָּמ֣/וֹ בְ/נַפְשׁ/וֹ֮ הוּא֒ וָֽ/אֹמַר֙ לִ/בְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל דַּ֥ם כָּל בָּשָׂ֖ר לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ כִּ֣י נֶ֤פֶשׁ כָּל בָּשָׂר֙ דָּמ֣/וֹ הִ֔וא כָּל אֹכְלָ֖י/ו יִכָּרֵֽת
STATEN

Want het is de ziel van alle vlees; zijn bloed is voor zijn ziel; daarom heb Ik tot de kinderen Israëls gezegd: Gij zult geens vleses bloed eten; want de ziel van alle vlees, dat is zijn bloed; zo wie dat eet, zal uitgeroeid worden.

15
וְ/כָל נֶ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֨ר תֹּאכַ֤ל נְבֵלָה֙ וּ/טְרֵפָ֔ה בָּ/אֶזְרָ֖ח וּ/בַ/גֵּ֑ר וְ/כִבֶּ֨ס בְּגָדָ֜י/ו וְ/רָחַ֥ץ בַּ/מַּ֛יִם וְ/טָמֵ֥א עַד הָ/עֶ֖רֶב וְ/טָהֵֽר
STATEN

En alle ziel onder de inboorlingen of onder de vreemdelingen, die een dood aas of het verscheurde zal gegeten hebben, die zal zijn klederen wassen, en zich met water baden, en onrein zijn tot aan den avond; daarna zal hij rein zijn.

16
וְ/אִם֙ לֹ֣א יְכַבֵּ֔ס וּ/בְשָׂר֖/וֹ לֹ֣א יִרְחָ֑ץ וְ/נָשָׂ֖א עֲוֺנֽ/וֹ
STATEN

Maar indien hij die niet wast, en zijn vlees niet baadt, zo zal hij zijn ongerechtigheid dragen.