KETUVIM

2 Kronieken 11

דִּבְרֵי הַיָּמִים ב
Hoofdstukken (36)
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536
Getuigen
Interlineair
1
וַ/יָּבֹ֣א רְחַבְעָם֮ יְרוּשָׁלִַם֒ וַ/יַּקְהֵל֩ אֶת בֵּ֨ית יְהוּדָ֜ה וּ/בִנְיָמִ֗ן מֵאָ֨ה וּ/שְׁמוֹנִ֥ים אֶ֛לֶף בָּח֖וּר עֹשֵׂ֣ה מִלְחָמָ֑ה לְ/הִלָּחֵם֙ עִם יִשְׂרָאֵ֔ל לְ/הָשִׁ֥יב אֶת הַ/מַּמְלָכָ֖ה לִ/רְחַבְעָֽם
STATEN

Toen nu Rehábeam te Jeruzalem gekomen was, vergaderde hij het huis van Juda en Benjamin, eenhonderd en tachtig duizend, uitgelezenen, geoefend ten oorlog, om tegen Israël te strijden, opdat hij het koninkrijk weder aan Rehábeam bracht.

2
וַ/יְהִי֙ דְּבַר יְהוָ֔ה אֶל שְׁמַֽעְיָ֥הוּ אִישׁ הָ/אֱלֹהִ֖ים לֵ/אמֹֽר
STATEN

Doch het woord des HEEREN geschiedde tot Semája, den man Gods, zeggende:

3
אֱמֹ֕ר אֶל רְחַבְעָ֥ם בֶּן שְׁלֹמֹ֖ה מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה וְ/אֶל֙ כָּל יִשְׂרָאֵ֔ל בִּ/יהוּדָ֥ה וּ/בִנְיָמִ֖ן לֵ/אמֹֽר
STATEN

Zeg tot Rehábeam, den zoon van Sálomo, den koning van Juda, en tot het ganse Israël in Juda en Benjamin, zeggende:

4
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה לֹא תַעֲלוּ֩ וְ/לֹא תִלָּ֨חֲמ֜וּ עִם אֲחֵי/כֶ֗ם שׁ֚וּבוּ אִ֣ישׁ לְ/בֵית֔/וֹ כִּ֧י מֵֽ/אִתִּ֛/י נִהְיָ֖ה הַ/דָּבָ֣ר הַ/זֶּ֑ה וַֽ/יִּשְׁמְעוּ֙ אֶת דִּבְרֵ֣י יְהוָ֔ה וַ/יָּשֻׁ֖בוּ מִ/לֶּ֥כֶת אֶל יָרָבְעָֽם
STATEN

Zo zegt de HEERE: Gij zult niet optrekken, noch strijden tegen uw broederen; een ieder kere weder tot zijn huis, want deze zaak is van Mij geschied. En zij hoorden de woorden des HEEREN, en zij keerden weder van tegen Jeróbeam te trekken.

5
וַ/יֵּ֥שֶׁב רְחַבְעָ֖ם בִּ/ירוּשָׁלִָ֑ם וַ/יִּ֧בֶן עָרִ֛ים לְ/מָצ֖וֹר בִּ/יהוּדָֽה
STATEN

Rehábeam nu woonde te Jeruzalem; en hij bouwde steden tot vastigheden in Juda.

6
וַ/יִּ֧בֶן אֶת בֵּֽית לֶ֛חֶם וְ/אֶת עֵיטָ֖ם וְ/אֶת תְּקֽוֹעַ
STATEN

Hij bouwde nu Bethlehem, en Etham, en Thekóa,

7
וְ/אֶת בֵּֽית צ֥וּר וְ/אֶת שׂוֹכ֖וֹ וְ/אֶת עֲדֻלָּֽם
STATEN

En Beth-Zur, en Socho, en Adullam,

8
וְ/אֶת גַּ֥ת וְ/אֶת מָרֵשָׁ֖ה וְ/אֶת זִֽיף
STATEN

En Gath, en Marésa, en Zif,

9
וְ/אֶת אֲדוֹרַ֥יִם וְ/אֶת לָכִ֖ישׁ וְ/אֶת עֲזֵקָֽה
STATEN

En Adoráïm, en Lachis, en Azéka,

10
וְ/אֶת צָרְעָה֙ וְ/אֶת אַיָּל֔וֹן וְ/אֶת חֶבְר֔וֹן אֲשֶׁ֥ר בִּ/יהוּדָ֖ה וּ/בְ/בִנְיָמִ֑ן עָרֵ֖י מְצֻרֽוֹת
STATEN

En Zóra, en Ajálon, en Hebron; dewelke in Juda en in Benjamin de vaste steden waren.

11
וַ/יְחַזֵּ֖ק אֶת הַ/מְּצֻר֑וֹת וַ/יִּתֵּ֤ן בָּ/הֶם֙ נְגִידִ֔ים וְ/אֹצְר֥וֹת מַאֲכָ֖ל וְ/שֶׁ֥מֶן וָ/יָֽיִן
STATEN

En hij sterkte deze vastigheden, en legde oversten daarin, en schatten van spijs, en olie, en wijn;

12
וּ/בְ/כָל עִ֤יר וָ/עִיר֙ צִנּ֣וֹת וּ/רְמָחִ֔ים וַֽ/יְחַזְּקֵ֖/ם לְ/הַרְבֵּ֣ה מְאֹ֑ד וַ/יְהִי ל֖/וֹ יְהוּדָ֥ה וּ/בִנְיָמִֽן
STATEN

En in elke stad rondassen en spiesen, en sterkte ze gans zeer; zo was Juda, en Benjamin zijne.

13
וְ/הַ/כֹּהֲנִים֙ וְ/הַ/לְוִיִּ֔ם אֲשֶׁ֖ר בְּ/כָל יִשְׂרָאֵ֑ל הִֽתְיַצְּב֥וּ עָלָ֖י/ו מִ/כָּל גְּבוּלָֽ/ם
STATEN

Daartoe de priesteren en de Levieten, die in het ganse Israël waren, stelden zich bij hem uit al hun landpalen.

14
כִּֽי עָזְב֣וּ הַ/לְוִיִּ֗ם אֶת מִגְרְשֵׁי/הֶם֙ וַ/אֲחֻזָּתָ֔/ם וַ/יֵּלְכ֥וּ לִ/יהוּדָ֖ה וְ/לִֽ/ירוּשָׁלִָ֑ם כִּֽי הִזְנִיחָ֤/ם יָֽרָבְעָם֙ וּ/בָנָ֔י/ו מִ/כַּהֵ֖ן לַ/יהוָֽה
STATEN

Want de Levieten verlieten hun voorsteden en hun bezitting, en kwamen in Juda en in Jeruzalem; want Jeróbeam en zijn zonen hadden hen verstoten, van het priesterdom des HEEREN te mogen bedienen.

15
וַ/יַּֽעֲמֶד ל/וֹ֙ כֹּֽהֲנִ֔ים לַ/בָּמ֖וֹת וְ/לַ/שְּׂעִירִ֑ים וְ/לָ/עֲגָלִ֖ים אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה
STATEN

En hij had zich priesteren gesteld voor de hoogte, en voor de duivelen, en voor de kalveren, die hij gemaakt had.

16
וְ/אַחֲרֵי/הֶ֗ם מִ/כֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַ/נֹּֽתְנִים֙ אֶת לְבָבָ֔/ם לְ/בַקֵּ֕שׁ אֶת יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בָּ֚אוּ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם לִ/זְבּ֕וֹחַ לַ/יהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י אֲבוֹתֵי/הֶֽם
STATEN

Na die kwamen ook uit alle stammen van Israël te Jeruzalem, die hun hart begaven, om den HEERE, den God Israëls, te zoeken, dat zij den HEERE, den God hunner vaderen, offerande deden.

17
וַֽ/יְחַזְּקוּ֙ אֶת מַלְכ֣וּת יְהוּדָ֔ה וַֽ/יְאַמְּצ֛וּ אֶת רְחַבְעָ֥ם בֶּן שְׁלֹמֹ֖ה לְ/שָׁנִ֣ים שָׁל֑וֹשׁ כִּ֣י הָֽלְכ֗וּ בְּ/דֶ֧רֶךְ דָּוִ֛יד וּ/שְׁלֹמֹ֖ה לְ/שָׁנִ֥ים שָׁלֽוֹשׁ
STATEN

Alzo sterkten zij het koninkrijk van Juda, en bekrachtigden Rehábeam, den zoon van Sálomo, drie jaren; want drie jaren wandelden zij in den weg van David, en Sálomo.

18
וַ/יִּֽקַּֽח ל֤/וֹ רְחַבְעָם֙ אִשָּׁ֔ה אֶת מָ֣חֲלַ֔ת בן יְרִימ֖וֹת בֶּן דָּוִ֑יד אֲבִיהַ֕יִל בַּת אֱלִיאָ֖ב בֶּן יִשָֽׁי בַּת
STATEN

En Rehábeam nam zich, benevens Máhalath, de dochter van Jerimôth, den zoon van David, ter vrouwe Abiháïl, de dochter van Elíab, den zoon van Isaï,

19
וַ/תֵּ֥לֶד ל֖/וֹ בָּנִ֑ים אֶת יְע֥וּשׁ וְ/אֶת שְׁמַרְיָ֖ה וְ/אֶת זָֽהַם
STATEN

Dewelke hem zonen baarde, Jeüs, en Semária, en Zaham.

20
וְ/אַחֲרֶ֣י/הָ לָקַ֔ח אֶֽת מַעֲכָ֖ה בַּת אַבְשָׁל֑וֹם וַ/תֵּ֣לֶד ל֗/וֹ אֶת אֲבִיָּה֙ וְ/אֶת עַתַּ֔י וְ/אֶת זִיזָ֖א וְ/אֶת שְׁלֹמִֽית
STATEN

En na haar nam hij Máächa, de dochter van Absalom; deze baarde hem Abía, en Attai, en Ziza, en Selómith.

21
וַ/יֶּאֱהַ֨ב רְחַבְעָ֜ם אֶת מַעֲכָ֣ה בַת אַבְשָׁל֗וֹם מִ/כָּל נָשָׁי/ו֙ וּ/פִ֣ילַגְשָׁ֔י/ו כִּ֠י נָשִׁ֤ים שְׁמוֹנֶֽה עֶשְׂרֵה֙ נָשָׂ֔א וּ/פִֽילַגְשִׁ֖ים שִׁשִּׁ֑ים וַ/יּ֗וֹלֶד עֶשְׂרִ֧ים וּ/שְׁמוֹנָ֛ה בָּנִ֖ים וְ/שִׁשִּׁ֥ים בָּנֽוֹת
STATEN

En Rehábeam had Máächa, Absaloms dochter, liever dan al zijn vrouwen en zijn bijwijven; want hij had achttien vrouwen genomen, en zestig bijwijven; en hij gewon acht en twintig zonen en zestig dochteren.

22
וַ/יַּֽעֲמֵ֨ד לָ/רֹ֧אשׁ רְחַבְעָ֛ם אֶת אֲבִיָּ֥ה בֶֽן מַעֲכָ֖ה לְ/נָגִ֣יד בְּ/אֶחָ֑י/ו כִּ֖י לְ/הַמְלִיכֽ/וֹ
STATEN

En Rehábeam stelde Abía, den zoon van Máächa, tot een hoofd, om een overste te zijn onder zijn broederen; want het was om hem koning te maken.

23
וַ/יָּבֶן֩ וַ/יִּפְרֹ֨ץ מִ/כָּל בָּנָ֜י/ו לְֽ/כָל אַרְצ֧וֹת יְהוּדָ֣ה וּ/בִנְיָמִ֗ן לְ/כֹל֙ עָרֵ֣י הַ/מְּצֻר֔וֹת וַ/יִּתֵּ֥ן לָ/הֶ֛ם הַ/מָּז֖וֹן לָ/רֹ֑ב וַ/יִּשְׁאַ֖ל הֲמ֥וֹן נָשִֽׁים
STATEN

En hij handelde verstandelijk, dat hij van al zijn zonen, door alle landen van Juda en Benjamin, in alle vaste steden verspreidde, denwelken hij spijze gaf in overvloed; en hij begeerde de veelheid van vrouwen.