Ga naar inhoud
KETUVIM

2 Kronieken 30

דִּבְרֵי הַיָּמִים ב
Hoofdstukken (36)← → toetsen
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536
Getuigen
Interlineair
Tekstgrootte
Diff
1
וַ/יִּשְׁלַ֨ח יְחִזְקִיָּ֜הוּ עַל כָּל יִשְׂרָאֵ֣ל וִֽ/יהוּדָ֗ה וְ/גַֽם אִגְּרוֹת֙ כָּתַב֙ עַל אֶפְרַ֣יִם וּ/מְנַשֶּׁ֔ה לָ/ב֥וֹא לְ/בֵית יְהוָ֖ה בִּֽ/ירוּשָׁלִָ֑ם לַ/עֲשׂ֣וֹת פֶּ֔סַח לַ/יהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל־־־־־׃
STATEN

Daarna zond Jehizkía tot het ganse Israël en Juda, en schreef ook brieven tot Efraïm en Manasse, dat zij zouden komen tot het huis des HEEREN te Jeruzalem, om den HEERE, den God Israëls, pascha te houden.

2
וַ/יִּוָּעַ֨ץ הַ/מֶּ֧לֶךְ וְ/שָׂרָ֛י/ו וְ/כָל הַ/קָּהָ֖ל בִּ/ירוּשָׁלִָ֑ם לַ/עֲשׂ֥וֹת הַ/פֶּ֖סַח בַּ/חֹ֥דֶשׁ הַ/שֵּׁנִֽי־׃
STATEN

Want de koning had raad gehouden met zijn oversten en de ganse gemeente te Jeruzalem, om het pascha te houden, in de tweede maand.

3
כִּ֣י לֹ֧א יָכְל֛וּ לַ/עֲשֹׂת֖/וֹ בָּ/עֵ֣ת הַ/הִ֑יא כִּ֤י הַ/כֹּהֲנִים֙ לֹֽא הִתְקַדְּשׁ֣וּ לְ/מַ דַּ֔י וְ/הָ/עָ֖ם לֹא נֶאֶסְפ֥וּ לִֽ/ירוּשָׁלִָֽם־־׃
STATEN

Want zij hadden het niet kunnen houden te dierzelfder tijd, omdat de priesteren zich niet genoeg geheiligd hadden, en het volk zich niet verzameld had te Jeruzalem.

4
וַ/יִּישַׁ֥ר הַ/דָּבָ֖ר בְּ/עֵינֵ֣י הַ/מֶּ֑לֶךְ וּ/בְ/עֵינֵ֖י כָּל הַ/קָּהָֽל־׃
STATEN

En deze zaak was recht in de ogen des konings, en in de ogen der ganse gemeente.

5
וַ/יַּֽעֲמִ֣ידוּ דָבָ֗ר לְ/הַעֲבִ֨יר ק֤וֹל בְּ/כָל יִשְׂרָאֵל֙ מִ/בְּאֵֽר שֶׁ֣בַע וְ/עַד דָּ֔ן לָ/ב֞וֹא לַ/עֲשׂ֥וֹת פֶּ֛סַח לַ/יהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל בִּ/ירוּשָׁלִָ֑ם כִּ֣י לֹ֥א לָ/רֹ֛ב עָשׂ֖וּ כַּ/כָּתֽוּב־־־־׃
STATEN

Zo stelden zij zulks, dat men een stem door gans Israël, van Ber-séba tot Dan, zou laten doorgaan, opdat zij zouden komen om het pascha den HEERE, den God Israëls, te houden in Jeruzalem; want zij hadden het in lang niet gehouden, gelijk het geschreven was.

6
וַ/יֵּלְכוּ֩ הָ/רָצִ֨ים בָּֽ/אִגְּר֜וֹת מִ/יַּ֧ד הַ/מֶּ֣לֶךְ וְ/שָׂרָ֗י/ו בְּ/כָל יִשְׂרָאֵל֙ וִֽ/יהוּדָ֔ה וּ/כְ/מִצְוַ֥ת הַ/מֶּ֖לֶךְ לֵ/אמֹ֑ר בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל שׁ֚וּבוּ אֶל יְהוָ֗ה אֱלֹהֵי֙ אַבְרָהָם֙ יִצְחָ֣ק וְ/יִשְׂרָאֵ֔ל וְ/יָשֹׁב֙ אֶל הַ/פְּלֵיטָ֔ה הַ/נִּשְׁאֶ֣רֶת לָ/כֶ֔ם מִ/כַּ֖ף מַלְכֵ֥י אַשּֽׁוּר־־־׃
STATEN

De lopers dan gingen henen met de brieven van de hand des konings en zijner vorsten, door gans Israël en Juda, en naar het gebod des konings, zeggende: Gij, kinderen Israëls, bekeert u tot den HEERE, den God van Abraham, Izak en Israël, zo zal Hij Zich keren tot de ontkomenen, die ulieden overgebleven zijn uit de hand der koningen van Assyrië.

7
וְ/אַל תִּֽהְי֗וּ כַּ/אֲבֽוֹתֵי/כֶם֙ וְ/כַ֣/אֲחֵי/כֶ֔ם אֲשֶׁ֣ר מָעֲל֔וּ בַּ/יהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתֵי/הֶ֑ם וַ/יִּתְּנֵ֣/ם לְ/שַׁמָּ֔ה כַּ/אֲשֶׁ֖ר אַתֶּ֥ם רֹאִֽים־׃
STATEN

En zijt niet als uw vaders en als uw broeders, die tegen den HEERE, den God hunner vaderen, overtreden hebben; waarom Hij hen tot verwoesting overgegeven heeft, gelijk als gij ziet.

8
עַתָּ֕ה אַל תַּקְשׁ֥וּ עָרְפְּ/כֶ֖ם כַּ/אֲבוֹתֵי/כֶ֑ם תְּנוּ יָ֣ד לַ/יהוָ֗ה וּ/בֹ֤אוּ לְ/מִקְדָּשׁ/וֹ֙ אֲשֶׁ֣ר הִקְדִּ֣ישׁ לְ/עוֹלָ֔ם וְ/עִבְדוּ֙ אֶת יְהוָ֣ה אֱלֹהֵי/כֶ֔ם וְ/יָשֹׁ֥ב מִ/כֶּ֖ם חֲר֥וֹן אַפּֽ/וֹ־־־׃
STATEN

Verhardt nu ulieder nek niet, gelijk uw vaderen; geeft den HEERE de hand, en komt tot Zijn heiligdom, hetwelk Hij geheiligd heeft tot in eeuwigheid, en dient den HEERE, uw God; zo zal de hitte Zijns toorns van u afkeren.

9
כִּ֣י בְ/שׁוּבְ/כֶ֞ם עַל יְהוָ֗ה אֲחֵי/כֶ֨ם וּ/בְנֵי/כֶ֤ם לְ/רַחֲמִים֙ לִ/פְנֵ֣י שֽׁוֹבֵי/הֶ֔ם וְ/לָ/שׁ֖וּב לָ/אָ֣רֶץ הַ/זֹּ֑את כִּֽי חַנּ֤וּן וְ/רַחוּם֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵי/כֶ֔ם וְ/לֹא יָסִ֤יר פָּנִים֙ מִ/כֶּ֔ם אִם תָּשׁ֖וּבוּ אֵלָֽי/ו־־־־׃פ
STATEN

Want als gij u bekeert tot den HEERE, zullen uw broederen en uw kinderen barmhartigheid vinden voor het aangezicht dergenen, die hen gevangen hebben, zodat zij in dit land zullen wederkomen; want de HEERE, uw God, is genadig en barmhartig, en zal het aangezicht van u niet afwenden, zo gij u tot Hem bekeert.

10
וַ/יִּֽהְי֨וּ הָ/רָצִ֜ים עֹבְרִ֨ים מֵ/עִ֧יר לָ/עִ֛יר בְּ/אֶֽרֶץ אֶפְרַ֥יִם וּ/מְנַשֶּׁ֖ה וְ/עַד זְבֻל֑וּן וַ/יִּֽהְיוּ֙ מַשְׂחִיקִ֣ים עֲלֵי/הֶ֔ם וּ/מַלְעִגִ֖ים בָּֽ/ם׀־־׃
STATEN

Zo gingen de lopers door, van stad tot stad, door het land van Efraïm en Manasse, tot Zebulon toe; doch zij belachten hen, en bespotten hen.

11
אַךְ אֲנָשִׁ֛ים מֵ/אָשֵׁ֥ר וּ/מְנַשֶּׁ֖ה וּ/מִ/זְּבֻל֑וּן נִֽכְנְע֔וּ וַ/יָּבֹ֖אוּ לִ/ירוּשָׁלִָֽם־׃
STATEN

Evenwel verootmoedigden zich sommigen van Aser, en Manasse, en van Zebulon, en kwamen te Jeruzalem.

12
גַּ֣ם בִּ/יהוּדָ֗ה הָֽיְתָה֙ יַ֣ד הָ/אֱלֹהִ֔ים לָ/תֵ֥ת לָ/הֶ֖ם לֵ֣ב אֶחָ֑ד לַ/עֲשׂ֞וֹת מִצְוַ֥ת הַ/מֶּ֛לֶךְ וְ/הַ/שָּׂרִ֖ים בִּ/דְבַ֥ר יְהוָֽה׃
STATEN

Ook was de hand Gods in Juda, hun enerlei hart gevende, dat zij het gebod des konings en der vorsten deden, naar het woord des HEEREN.

Op De Naamdragers

Blogs over 2 Kronieken 30

Nog geen artikelen die specifiek naar 2 Kronieken 30 verwijzen. Zoek toch op de hoofdsite →