NEVIIM

2 Koningen 2

מְלָכִים ב
Hoofdstukken (25)
12345678910111213141516171819202122232425
Getuigen
Interlineair
1
וַ/יְהִ֗י בְּ/הַעֲל֤וֹת יְהוָה֙ אֶת אֵ֣לִיָּ֔הוּ בַּֽ/סְעָרָ֖ה הַ/שָּׁמָ֑יִם וַ/יֵּ֧לֶךְ אֵלִיָּ֛הוּ וֶ/אֱלִישָׁ֖ע מִן הַ/גִּלְגָּֽל
STATEN

Het geschiedde nu, als de HEERE Elía met een onweder ten hemel opnemen zou, dat Elía met Elísa ging van Gilgal.

2
וַ/יֹּאמֶר֩ אֵלִיָּ֨הוּ אֶל אֱלִישָׁ֜ע שֵֽׁב נָ֣א פֹ֗ה כִּ֤י יְהוָה֙ שְׁלָחַ֣/נִי עַד בֵּֽית אֵ֔ל וַ/יֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע חַי יְהוָ֥ה וְ/חֵֽי נַפְשְׁ/ךָ֖ אִם אֶעֶזְבֶ֑/ךָּ וַ/יֵּרְד֖וּ בֵּֽית אֵֽל
STATEN

En Elía zeide tot Elísa: Blijf toch hier, want de HEERE heeft mij naar Beth-El gezonden. Maar Elísa zeide: Zo waarachtig als de HEERE leeft en uw ziel leeft, ik zal u niet verlaten! Alzo gingen zij af naar Beth-El.

3
וַ/יֵּצְא֨וּ בְנֵֽי הַ/נְּבִיאִ֥ים אֲשֶׁר בֵּֽית אֵל֮ אֶל אֱלִישָׁע֒ וַ/יֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔י/ו הֲ/יָדַ֕עְתָּ כִּ֣י הַ/יּ֗וֹם יְהוָ֛ה לֹקֵ֥חַ אֶת אֲדֹנֶ֖י/ךָ מֵ/עַ֣ל רֹאשֶׁ֑/ךָ וַ/יֹּ֛אמֶר גַּם אֲנִ֥י יָדַ֖עְתִּי הֶחֱשֽׁוּ
STATEN

Toen gingen de zonen der profeten, die te Beth-El waren, tot Elísa uit, en zeiden tot hem: Weet gij, dat de HEERE heden uw heer van uw hoofd wegnemen zal? En hij zeide: Ik weet het ook wel, zwijgt gij stil.

4
וַ/יֹּאמֶר֩ ל֨/וֹ אֵלִיָּ֜הוּ אֱלִישָׁ֣ע שֵֽׁב נָ֣א פֹ֗ה כִּ֤י יְהוָה֙ שְׁלָחַ֣/נִי יְרִיח֔וֹ וַ/יֹּ֕אמֶר חַי יְהוָ֥ה וְ/חֵֽי נַפְשְׁ/ךָ֖ אִם אֶעֶזְבֶ֑/ךָּ וַ/יָּבֹ֖אוּ יְרִיחֽוֹ
STATEN

En Elía zeide tot hem: Elísa, blijf toch hier, want de HEERE heeft mij naar Jericho gezonden. Maar hij zeide: Zo waarachtig als de HEERE leeft en uw ziel leeft, ik zal u niet verlaten! Alzo kwamen zij te Jericho.

5
וַ/יִּגְּשׁ֨וּ בְנֵֽי הַ/נְּבִיאִ֥ים אֲשֶׁר בִּֽ/ירִיחוֹ֮ אֶל אֱלִישָׁע֒ וַ/יֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔י/ו הֲ/יָדַ֕עְתָּ כִּ֣י הַ/יּ֗וֹם יְהוָ֛ה לֹקֵ֥חַ אֶת אֲדֹנֶ֖י/ךָ מֵ/עַ֣ל רֹאשֶׁ֑/ךָ וַ/יֹּ֛אמֶר גַּם אֲנִ֥י יָדַ֖עְתִּי הֶחֱשֽׁוּ
STATEN

Toen traden de zonen der profeten, die te Jericho waren, naar Elísa toe, en zeiden tot hem: Weet gij, dat de HEERE heden uw heer van uw hoofd wegnemen zal? En hij zeide: Ik weet het ook wel, zwijgt gij stil.

6
וַ/יֹּאמֶר֩ ל֨/וֹ אֵלִיָּ֜הוּ שֵֽׁב נָ֣א פֹ֗ה כִּ֤י יְהוָה֙ שְׁלָחַ֣/נִי הַ/יַּרְדֵּ֔נָ/ה וַ/יֹּ֕אמֶר חַי יְהוָ֥ה וְ/חֵֽי נַפְשְׁ/ךָ֖ אִם אֶעֶזְבֶ֑/ךָּ וַ/יֵּלְכ֖וּ שְׁנֵי/הֶֽם
STATEN

En Elía zeide tot hem: Blijf toch hier, want de HEERE heeft mij naar de Jordaan gezonden. Maar hij zeide: Zo waarachtig als de HEERE leeft en uw ziel leeft, ik zal u niet verlaten! En zij beiden gingen henen.

7
וַ/חֲמִשִּׁ֨ים אִ֜ישׁ מִ/בְּנֵ֤י הַ/נְּבִיאִים֙ הָֽלְכ֔וּ וַ/יַּעַמְד֥וּ מִ/נֶּ֖גֶד מֵ/רָח֑וֹק וּ/שְׁנֵי/הֶ֖ם עָמְד֥וּ עַל הַ/יַּרְדֵּֽן
STATEN

En vijftig mannen van de zonen der profeten gingen henen, en stonden tegenover van verre; en die beiden stonden aan de Jordaan.

8
וַ/יִּקַּח֩ אֵלִיָּ֨הוּ אֶת אַדַּרְתּ֤/וֹ וַ/יִּגְלֹם֙ וַ/יַּכֶּ֣ה אֶת הַ/מַּ֔יִם וַ/יֵּחָצ֖וּ הֵ֣נָּה וָ/הֵ֑נָּה וַ/יַּעַבְר֥וּ שְׁנֵי/הֶ֖ם בֶּ/חָרָבָֽה
STATEN

Toen nam Elía zijn mantel, en wond hem samen, en sloeg het water, en het werd herwaarts en derwaarts verdeeld; en zij beiden gingen er door op het droge.

9
וַ/יְהִ֣י כְ/עָבְרָ֗/ם וְ/אֵ֨לִיָּ֜הוּ אָמַ֤ר אֶל אֱלִישָׁע֙ שְׁאַל֙ מָ֣ה אֶֽעֱשֶׂה לָּ֔/ךְ בְּ/טֶ֖רֶם אֶלָּקַ֣ח מֵ/עִמָּ֑/ךְ וַ/יֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע וִֽ/יהִי נָ֛א פִּֽי שְׁנַ֥יִם בְּ/רוּחֲ/ךָ֖ אֵלָֽ/י
STATEN

Het geschiedde nu, als zij overgekomen waren, dat Elía zeide tot Elísa: Begeer wat ik u doen zal, eer ik van bij u weggenomen worde. En Elísa zeide: Dat toch twee delen van uw geest op mij zijn!

10
וַ/יֹּ֖אמֶר הִקְשִׁ֣יתָ לִ/שְׁא֑וֹל אִם תִּרְאֶ֨ה אֹתִ֜/י לֻקָּ֤ח מֵֽ/אִתָּ/ךְ֙ יְהִֽי לְ/ךָ֣ כֵ֔ן וְ/אִם אַ֖יִן לֹ֥א יִהְיֶֽה
STATEN

En hij zeide: Gij hebt een harde zaak begeerd; indien gij mij zult zien, als ik van bij u weggenomen worde, het zal u alzo geschieden; doch zo niet, het zal niet geschieden.

11
וַ/יְהִ֗י הֵ֣מָּה הֹלְכִ֤ים הָלוֹךְ֙ וְ/דַבֵּ֔ר וְ/הִנֵּ֤ה רֶֽכֶב אֵשׁ֙ וְ/ס֣וּסֵי אֵ֔שׁ וַ/יַּפְרִ֖דוּ בֵּ֣ין שְׁנֵי/הֶ֑ם וַ/יַּ֨עַל֙ אֵ֣לִיָּ֔הוּ בַּֽ/סְעָרָ֖ה הַ/שָּׁמָֽיִם
STATEN

En het gebeurde, als zij voortgingen, gaande en sprekende, ziet, zo was er een vurige wagen met vurige paarden, die tussen hen beiden scheiding maakten. Alzo voer Elía met een onweder ten hemel.

12
וֶ/אֱלִישָׁ֣ע רֹאֶ֗ה וְ/ה֤וּא מְצַעֵק֙ אָבִ֣/י אָבִ֗/י רֶ֤כֶב יִשְׂרָאֵל֙ וּ/פָ֣רָשָׁ֔י/ו וְ/לֹ֥א רָאָ֖/הוּ ע֑וֹד וַֽ/יַּחֲזֵק֙ בִּ/בְגָדָ֔י/ו וַ/יִּקְרָעֵ֖/ם לִ/שְׁנַ֥יִם קְרָעִֽים
STATEN

En Elísa zag het, en hij riep: Mijn vader, mijn vader, wagen Israëls en zijn ruiteren! En hij zag hem niet meer; en hij vatte zijn klederen en scheurde ze in twee stukken.

13
וַ/יָּ֨רֶם֙ אֶת אַדֶּ֣רֶת אֵלִיָּ֔הוּ אֲשֶׁ֥ר נָפְלָ֖ה מֵ/עָלָ֑י/ו וַ/יָּ֥שָׁב וַֽ/יַּעֲמֹ֖ד עַל שְׂפַ֥ת הַ/יַּרְדֵּֽן
STATEN

Hij hief ook Elía's mantel op, die van hem afgevallen was, en keerde weder, en stond aan den oever van de Jordaan.

14
וַ/יִּקַּח֩ אֶת אַדֶּ֨רֶת אֵלִיָּ֜הוּ אֲשֶׁר נָפְלָ֤ה מֵֽ/עָלָי/ו֙ וַ/יַּכֶּ֣ה אֶת הַ/מַּ֔יִם וַ/יֹּאמַ֕ר אַיֵּ֕ה יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֵלִיָּ֑הוּ אַף ה֣וּא וַ/יַּכֶּ֣ה אֶת הַ/מַּ֗יִם וַ/יֵּֽחָצוּ֙ הֵ֣נָּה וָ/הֵ֔נָּה וַֽ/יַּעֲבֹ֖ר אֱלִישָֽׁע
STATEN

En hij nam den mantel van Elía, die van hem afgevallen was, en sloeg het water, en zeide: Waar is de HEERE, de God van Elía? Ja, Dezelve? En hij sloeg het water, en het werd herwaarts en derwaarts verdeeld, en Elísa ging er door.

15
וַ/יִּרְאֻ֨/הוּ בְנֵֽי הַ/נְּבִיאִ֤ים אֲשֶׁר בִּֽ/ירִיחוֹ֙ מִ/נֶּ֔גֶד וַ/יֹּ֣אמְר֔וּ נָ֛חָה ר֥וּחַ אֵלִיָּ֖הוּ עַל אֱלִישָׁ֑ע וַ/יָּבֹ֨אוּ֙ לִ/קְרָאת֔/וֹ וַ/יִּשְׁתַּחֲווּ ל֖/וֹ אָֽרְצָ/ה
STATEN

Als nu de kinderen der profeten, die tegenover te Jericho waren, hem zagen, zo zeiden zij: De geest van Elía rust op Elísa; en zij kwamen hem tegemoet, en bogen zich voor hem neder ter aarde.

16
וַ/יֹּאמְר֣וּ אֵלָ֡י/ו הִנֵּה נָ֣א יֵֽשׁ אֶת עֲבָדֶי/ךָ֩ חֲמִשִּׁ֨ים אֲנָשִׁ֜ים בְּנֵֽי חַ֗יִל יֵ֣לְכוּ נָא֮ וִ/יבַקְשׁ֣וּ אֶת אֲדֹנֶי/ךָ֒ פֶּן נְשָׂא/וֹ֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה וַ/יַּשְׁלִכֵ֨/הוּ֙ בְּ/אַחַ֣ד הֶ/הָרִ֔ים א֖וֹ בְּ/אַחַ֣ת ה/גיאות וַ/יֹּ֖אמֶר לֹ֥א תִשְׁלָֽחוּ הַ/גֵּאָי֑וֹת
STATEN

En zij zeiden tot hem: Zie nu, er zijn bij uw knechten vijftig dappere mannen; laat hen toch heengaan, en uw heer zoeken, of niet misschien de Geest des HEEREN hem opgenomen, en op een der bergen, of in een der dalen hem geworpen heeft. Doch hij zeide: Zendt niet.

17
וַ/יִּפְצְרוּ ב֥/וֹ עַד בֹּ֖שׁ וַ/יֹּ֣אמֶר שְׁלָ֑חוּ וַֽ/יִּשְׁלְחוּ֙ חֲמִשִּׁ֣ים אִ֔ישׁ וַ/יְבַקְשׁ֥וּ שְׁלֹשָֽׁה יָמִ֖ים וְ/לֹ֥א מְצָאֻֽ/הוּ
STATEN

Maar zij hielden bij hem aan tot schamens toe; en hij zeide: Zendt. En zij zonden vijftig mannen, die drie dagen zochten, doch hem niet vonden.

18
וַ/יָּשֻׁ֣בוּ אֵלָ֔י/ו וְ/ה֖וּא יֹשֵׁ֣ב בִּ/ירִיח֑וֹ וַ/יֹּ֣אמֶר אֲלֵ/הֶ֔ם הֲ/לֽוֹא אָמַ֥רְתִּי אֲלֵי/כֶ֖ם אַל תֵּלֵֽכוּ
STATEN

Toen kwamen zij weder tot hem, daar hij te Jericho gebleven was; en hij zeide tot hen: Heb ik tot ulieden niet gezegd: Gaat niet?

19
וַ/יֹּ֨אמְר֜וּ אַנְשֵׁ֤י הָ/עִיר֙ אֶל אֱלִישָׁ֔ע הִנֵּה נָ֞א מוֹשַׁ֤ב הָ/עִיר֙ ט֔וֹב כַּ/אֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖/י רֹאֶ֑ה וְ/הַ/מַּ֥יִם רָעִ֖ים וְ/הָ/אָ֥רֶץ מְשַׁכָּֽלֶת
STATEN

En de mannen der stad zeiden tot Elísa: Zie toch, de woning dezer stad is goed, gelijk als mijn heer ziet; maar het water is kwaad, en het land onvruchtbaar.

20
וַ/יֹּ֗אמֶר קְחוּ לִ/י֙ צְלֹחִ֣ית חֲדָשָׁ֔ה וְ/שִׂ֥ימוּ שָׁ֖ם מֶ֑לַח וַ/יִּקְח֖וּ אֵלָֽי/ו
STATEN

En hij zeide: Brengt mij een nieuwe schaal, en legt er zout in. En zij brachten ze tot hem.

21
וַ/יֵּצֵא֙ אֶל מוֹצָ֣א הַ/מַּ֔יִם וַ/יַּשְׁלֶךְ שָׁ֖ם מֶ֑לַח וַ/יֹּ֜אמֶר כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה רִפִּ֨אתִי֙ לַ/מַּ֣יִם הָ/אֵ֔לֶּה לֹֽא יִהְיֶ֥ה מִ/שָּׁ֛ם ע֖וֹד מָ֥וֶת וּ/מְשַׁכָּֽלֶת
STATEN

Toen ging hij uit tot de waterwel, en wierp het zout daarin, en zeide: Zo zegt de HEERE: Ik heb dit water gezond gemaakt, er zal geen dood noch onvruchtbaarheid meer van worden.

22
וַ/יֵּרָפ֣וּ הַ/מַּ֔יִם עַ֖ד הַ/יּ֣וֹם הַ/זֶּ֑ה כִּ/דְבַ֥ר אֱלִישָׁ֖ע אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽר
STATEN

Alzo werd dat water gezond, tot op dezen dag, naar het woord van Elísa, dat hij gesproken had.

23
וַ/יַּ֥עַל מִ/שָּׁ֖ם בֵּֽית אֵ֑ל וְ/ה֣וּא עֹלֶ֣ה בַ/דֶּ֗רֶךְ וּ/נְעָרִ֤ים קְטַנִּים֙ יָצְא֣וּ מִן הָ/עִ֔יר וַ/יִּתְקַלְּסוּ ב/וֹ֙ וַ/יֹּ֣אמְרוּ ל֔/וֹ עֲלֵ֥ה קֵרֵ֖חַ עֲלֵ֥ה קֵרֵֽחַ
STATEN

En hij ging van daar op naar Beth-El. Als hij nu den weg opging, zo kwamen kleine jongens uit de stad; die bespotten hem, en zeiden tot hem: Kaalkop, ga op, kaalkop, ga op!

24
וַ/יִּ֤פֶן אַֽחֲרָי/ו֙ וַ/יִּרְאֵ֔/ם וַֽ/יְקַלְלֵ֖/ם בְּ/שֵׁ֣ם יְהוָ֑ה וַ/תֵּצֶ֨אנָה שְׁתַּ֤יִם דֻּבִּים֙ מִן הַ/יַּ֔עַר וַ/תְּבַקַּ֣עְנָה מֵ/הֶ֔ם אַרְבָּעִ֥ים וּ/שְׁנֵ֖י יְלָדִֽים
STATEN

En hij keerde zich achterom, en hij zag ze, en vloekte hen, in den Naam des HEEREN. Toen kwamen twee beren uit het woud, en verscheurden van dezelve twee en veertig kinderen.

25
וַ/יֵּ֥לֶךְ מִ/שָּׁ֖ם אֶל הַ֣ר הַ/כַּרְמֶ֑ל וּ/מִ/שָּׁ֖ם שָׁ֥ב שֹׁמְרֽוֹן
STATEN

En hij ging van daar naar den berg Karmel; en van daar keerde hij weder naar Samaria.