NEVIIM

1 Koningen 11

מְלָכִים א
Hoofdstukken (22)
12345678910111213141516171819202122
Getuigen
Interlineair
1
וְ/הַ/מֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֗ה אָהַ֞ב נָשִׁ֧ים נָכְרִיּ֛וֹת רַבּ֖וֹת וְ/אֶת בַּת פַּרְעֹ֑ה מוֹאֲבִיּ֤וֹת עַמֳּנִיּוֹת֙ אֲדֹ֣מִיֹּ֔ת צֵדְנִיֹּ֖ת חִתִּיֹּֽת
STATEN

En de koning Sálomo had veel vreemde vrouwen lief, en dat benevens de dochter van Faraö: Moabietische, Ammonietische, Edomietische, Sidonische, Hethietische;

2
מִן הַ/גּוֹיִ֗ם אֲשֶׁ֣ר אָֽמַר יְהוָה֩ אֶל בְּנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל לֹֽא תָבֹ֣אוּ בָ/הֶ֗ם וְ/הֵם֙ לֹא יָבֹ֣אוּ בָ/כֶ֔ם אָכֵן֙ יַטּ֣וּ אֶת לְבַבְ/כֶ֔ם אַחֲרֵ֖י אֱלֹהֵי/הֶ֑ם בָּ/הֶ֛ם דָּבַ֥ק שְׁלֹמֹ֖ה לְ/אַהֲבָֽה
STATEN

Van die volken, waarvan de HEERE gezegd had tot de kinderen Israëls: Gijlieden zult tot hen niet ingaan, en zij zullen tot u niet inkomen; zij zouden zekerlijk uw hart achter hun goden neigen; aan deze hing Sálomo met liefde.

3
וַ/יְהִי ל֣/וֹ נָשִׁ֗ים שָׂרוֹת֙ שְׁבַ֣ע מֵא֔וֹת וּ/פִֽלַגְשִׁ֖ים שְׁלֹ֣שׁ מֵא֑וֹת וַ/יַּטּ֥וּ נָשָׁ֖י/ו אֶת לִבּֽ/וֹ
STATEN

En hij had zevenhonderd vrouwen, vorstinnen, en driehonderd bijwijven; en zijn vrouwen neigden zijn hart.

4
וַ/יְהִ֗י לְ/עֵת֙ זִקְנַ֣ת שְׁלֹמֹ֔ה נָשָׁי/ו֙ הִטּ֣וּ אֶת לְבָב֔/וֹ אַחֲרֵ֖י אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְ/לֹא הָיָ֨ה לְבָב֤/וֹ שָׁלֵם֙ עִם יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י/ו כִּ/לְבַ֖ב דָּוִ֥יד אָבִֽי/ו
STATEN

Want het geschiedde in den tijd van Sálomo's ouderdom, dat zijn vrouwen zijn hart achter andere goden neigden; dat zijn hart niet volkomen was met den HEERE, zijn God, gelijk het hart van zijn vader David.

5
וַ/יֵּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה אַחֲרֵ֣י עַשְׁתֹּ֔רֶת אֱלֹהֵ֖י צִדֹנִ֑ים וְ/אַחֲרֵ֣י מִלְכֹּ֔ם שִׁקֻּ֖ץ עַמֹּנִֽים
STATEN

Want Sálomo wandelde Astoreth, den god der Sidoniërs, na, en Milchom, het verfoeisel der Ammonieten.

6
וַ/יַּ֧עַשׂ שְׁלֹמֹ֛ה הָ/רַ֖ע בְּ/עֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וְ/לֹ֥א מִלֵּ֛א אַחֲרֵ֥י יְהוָ֖ה כְּ/דָוִ֥ד אָבִֽי/ו
STATEN

Alzo deed Sálomo dat kwaad was in de ogen des HEEREN; en volhardde niet den HEERE te volgen, gelijk zijn vader David.

7
אָז֩ יִבְנֶ֨ה שְׁלֹמֹ֜ה בָּמָ֗ה לִ/כְמוֹשׁ֙ שִׁקֻּ֣ץ מוֹאָ֔ב בָּ/הָ֕ר אֲשֶׁ֖ר עַל פְּנֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם וּ/לְ/מֹ֕לֶךְ שִׁקֻּ֖ץ בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן
STATEN

Toen bouwde Sálomo een hoogte voor Kamos, het verfoeisel der Moabieten, op den berg, die voor Jeruzalem is, en voor Molech, het verfoeisel der kinderen Ammons.

8
וְ/כֵ֣ן עָשָׂ֔ה לְ/כָל נָשָׁ֖י/ו הַ/נָּכְרִיּ֑וֹת מַקְטִיר֥וֹת וּֽ/מְזַבְּח֖וֹת לֵ/אלֹהֵי/הֶֽן
STATEN

En alzo deed hij voor al zijn vreemde vrouwen, die haar goden rookten en offerden.

9
וַ/יִּתְאַנַּ֥ף יְהוָ֖ה בִּ/שְׁלֹמֹ֑ה כִּֽי נָטָ֣ה לְבָב֗/וֹ מֵ/עִ֤ם יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַ/נִּרְאָ֥ה אֵלָ֖י/ו פַּעֲמָֽיִם
STATEN

Daarom vertoornde Zich de HEERE tegen Sálomo, omdat hij zijn hart geneigd had van den HEERE, den God Israëls, Die hem tweemaal verschenen was.

10
וְ/צִוָּ֤ה אֵלָי/ו֙ עַל הַ/דָּבָ֣ר הַ/זֶּ֔ה לְ/בִ֨לְתִּי לֶ֔כֶת אַחֲרֵ֖י אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְ/לֹ֣א שָׁמַ֔ר אֵ֥ת אֲשֶׁר צִוָּ֖ה יְהוָֽה
STATEN

En hem van deze zaak geboden had, dat hij andere goden niet zou nawandelen; doch hij hield niet, wat de HEERE geboden had.

11
וַ/יֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה לִ/שְׁלֹמֹ֗ה יַ֚עַן אֲשֶׁ֣ר הָֽיְתָה זֹּ֣את עִמָּ֔/ךְ וְ/לֹ֤א שָׁמַ֨רְתָּ֙ בְּרִיתִ֣/י וְ/חֻקֹּתַ֔/י אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתִי עָלֶ֑י/ךָ קָרֹ֨עַ אֶקְרַ֤ע אֶת הַ/מַּמְלָכָה֙ מֵֽ/עָלֶ֔י/ךָ וּ/נְתַתִּ֖י/הָ לְ/עַבְדֶּֽ/ךָ
STATEN

Daarom zeide de HEERE tot Sálomo: Dewijl dit bij u geschied is, dat gij niet hebt gehouden Mijn verbond en Mijn inzettingen, die Ik u geboden heb; Ik zal gewisselijk dit koninkrijk van u scheuren, en datzelve uw knecht geven.

12
אַךְ בְּ/יָמֶ֨י/ךָ֙ לֹ֣א אֶעֱשֶׂ֔/נָּה לְמַ֖עַן דָּוִ֣ד אָבִ֑י/ךָ מִ/יַּ֥ד בִּנְ/ךָ֖ אֶקְרָעֶֽ/נָּה
STATEN

In uw dagen nochtans zal Ik dat niet doen, om uws vaders Davids wil, van de hand uws zoons zal Ik het scheuren.

13
רַ֤ק אֶת כָּל הַ/מַּמְלָכָה֙ לֹ֣א אֶקְרָ֔ע שֵׁ֥בֶט אֶחָ֖ד אֶתֵּ֣ן לִ/בְנֶ֑/ךָ לְמַ֨עַן֙ דָּוִ֣ד עַבְדִּ֔/י וּ/לְמַ֥עַן יְרוּשָׁלִַ֖ם אֲשֶׁ֥ר בָּחָֽרְתִּי
STATEN

Doch Ik zal het gehele koninkrijk niet afscheuren; een stam zal Ik uw zoon geven, om Mijns knechts Davids wil, en om Jeruzalems wil, dat Ik verkoren heb.

14
וַ/יָּ֨קֶם יְהוָ֤ה שָׂטָן֙ לִ/שְׁלֹמֹ֔ה אֵ֖ת הֲדַ֣ד הָ/אֲדֹמִ֑י מִ/זֶּ֧רַע הַ/מֶּ֛לֶךְ ה֖וּא בֶּ/אֱדֽוֹם
STATEN

Zo verwekte de HEERE Sálomo een tegenpartijder, Hadad, den Edomiet; hij was van des konings zaad in Edom.

15
וַ/יְהִ֗י בִּֽ/הְי֤וֹת דָּוִד֙ אֶת אֱד֔וֹם בַּ/עֲל֗וֹת יוֹאָב֙ שַׂ֣ר הַ/צָּבָ֔א לְ/קַבֵּ֖ר אֶת הַ/חֲלָלִ֑ים וַ/יַּ֥ךְ כָּל זָכָ֖ר בֶּ/אֱדֽוֹם
STATEN

Want het was geschied, als David in Edom was, toen Joab, de krijgsoverste, optoog, om de verslagenen te begraven, dat hij al wat mannelijk was in Edom sloeg;

16
כִּ֣י שֵׁ֧שֶׁת חֳדָשִׁ֛ים יָֽשַׁב שָׁ֥ם יוֹאָ֖ב וְ/כָל יִשְׂרָאֵ֑ל עַד הִכְרִ֥ית כָּל זָכָ֖ר בֶּ/אֱדֽוֹם
STATEN

Want Joab bleef aldaar zes maanden, met het ganse Israël, totdat hij al wat mannelijk was in Edom uitgeroeid had.

17
וַ/יִּבְרַ֣ח אֲדַ֡ד הוּא֩ וַ/אֲנָשִׁ֨ים אֲדֹמִיִּ֜ים מֵ/עַבְדֵ֥י אָבִ֛י/ו אִתּ֖/וֹ לָ/ב֣וֹא מִצְרָ֑יִם וַ/הֲדַ֖ד נַ֥עַר קָטָֽן
STATEN

Doch Hadad was ontvloden, hij en enige Edomietische mannen uit zijns vaders knechten met hem, om in Egypte te komen; Hadad nu was een klein jongsken.

18
וַ/יָּקֻ֨מוּ֙ מִ/מִּדְיָ֔ן וַ/יָּבֹ֖אוּ פָּארָ֑ן וַ/יִּקְחוּ֩ אֲנָשִׁ֨ים עִמָּ֜/ם מִ/פָּארָ֗ן וַ/יָּבֹ֤אוּ מִצְרַ֨יִם֙ אֶל פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֔יִם וַ/יִּתֶּן ל֣/וֹ בַ֗יִת וְ/לֶ֨חֶם֙ אָ֣מַר ל֔/וֹ וְ/אֶ֖רֶץ נָ֥תַן לֽ/וֹ
STATEN

En zij maakten zich op van Midian, en kwamen tot Paran; en namen met zich mannen van Paran, en kwamen in Egypte tot Faraö, den koning van Egypte, die hem een huis gaf, en hem voeding toezeide, en hem een land gaf.

19
וַ/יִּמְצָא֙ הֲדַ֥ד חֵ֛ן בְּ/עֵינֵ֥י פַרְעֹ֖ה מְאֹ֑ד וַ/יִּתֶּן ל֤/וֹ אִשָּׁה֙ אֶת אֲח֣וֹת אִשְׁתּ֔/וֹ אֲח֖וֹת תַּחְפְּנֵ֥יס הַ/גְּבִירָֽה
STATEN

En Hadad vond grote genade in de ogen van Faraö, zodat hij hem tot een vrouw gaf de zuster zijner huisvrouw, de zuster van Táchpenes, de koningin.

20
וַ/תֵּ֨לֶד ל֜/וֹ אֲח֣וֹת תַּחְפְּנֵ֗יס אֵ֚ת גְּנֻבַ֣ת בְּנ֔/וֹ וַ/תִּגְמְלֵ֣/הוּ תַחְפְּנֵ֔ס בְּ/ת֖וֹךְ בֵּ֣ית פַּרְעֹ֑ה וַ/יְהִ֤י גְנֻבַת֙ בֵּ֣ית פַּרְעֹ֔ה בְּ/ת֖וֹךְ בְּנֵ֥י פַרְעֹֽה
STATEN

En de zuster van Táchpenes baarde hem zijn zoon Genúbath, denwelken Táchpenes optoog in het huis van Faraö; zodat Genúbath in het huis van Faraö was, onder de zonen van Faraö.

21
וַ/הֲדַ֞ד שָׁמַ֣ע בְּ/מִצְרַ֗יִם כִּֽי שָׁכַ֤ב דָּוִד֙ עִם אֲבֹתָ֔י/ו וְ/כִי מֵ֖ת יוֹאָ֣ב שַֽׂר הַ/צָּבָ֑א וַ/יֹּ֤אמֶר הֲדַד֙ אֶל פַּרְעֹ֔ה שַׁלְּחֵ֖/נִי וְ/אֵלֵ֥ךְ אֶל אַרְצִֽ/י
STATEN

Toen nu Hadad in Egypte hoorde, dat David met zijn vaderen ontslapen, en dat Joab, de krijgsoverste, dood was, zeide Hadad tot Faraö: Laat mij gaan, dat ik in mijn land trekke.

22
וַ/יֹּ֧אמֶר ל֣/וֹ פַרְעֹ֗ה כִּ֠י מָה אַתָּ֤ה חָסֵר֙ עִמִּ֔/י וְ/הִנְּ/ךָ֥ מְבַקֵּ֖שׁ לָ/לֶ֣כֶת אֶל אַרְצֶ֑/ךָ וַ/יֹּ֣אמֶר לֹ֔א כִּ֥י שַׁלֵּ֖חַ תְּשַׁלְּחֵֽ/נִי
STATEN

Doch Faraö zeide: Maar wat ontbreekt u bij mij, dat, zie, gij in uw land zoekt te trekken? En hij zeide: Niets, maar laat mij evenwel gaan.

23
וַ/יָּ֨קֶם אֱלֹהִ֥ים ל/וֹ֙ שָׂטָ֔ן אֶת רְז֖וֹן בֶּן אֶלְיָדָ֑ע אֲשֶׁ֣ר בָּרַ֗ח מֵ/אֵ֛ת הֲדַדְעֶ֥זֶר מֶֽלֶךְ צוֹבָ֖ה אֲדֹנָֽי/ו
STATEN

Ook verwekte God hem een wederpartijder, Rezon, den zoon van Eljáda, die gevloden was van zijn heer Hadad-ezer, den koning van Zoba,

24
וַ/יִּקְבֹּ֤ץ עָלָי/ו֙ אֲנָשִׁ֔ים וַ/יְהִ֣י שַׂר גְּד֔וּד בַּ/הֲרֹ֥ג דָּוִ֖ד אֹתָ֑/ם וַ/יֵּלְכ֤וּ דַמֶּ֨שֶׂק֙ וַ/יֵּ֣שְׁבוּ בָ֔/הּ וַֽ/יִּמְלְכ֖וּ בְּ/דַמָּֽשֶׂק
STATEN

Tegen welken hij ook mannen vergaderd had, en werd overste ener bende, als David die doodde; en getrokken zijnde naar Damaskus, woonden zij aldaar, en regeerden in Damaskus.

25
וַ/יְהִ֨י שָׂטָ֤ן לְ/יִשְׂרָאֵל֙ כָּל יְמֵ֣י שְׁלֹמֹ֔ה וְ/אֶת הָ/רָעָ֖ה אֲשֶׁ֣ר הֲדָ֑ד וַ/יָּ֨קָץ֙ בְּ/יִשְׂרָאֵ֔ל וַ/יִּמְלֹ֖ךְ עַל אֲרָֽם
STATEN

En hij was Israëls tegenpartijder al de dagen van Sálomo, en dat benevens het kwaad, dat Hadad deed; want hij had een afkeer van Israël, en hij regeerde over Syrië.

26
וְ/יָרָבְעָם֩ בֶּן נְבָ֨ט אֶפְרָתִ֜י מִן הַ/צְּרֵדָ֗ה וְ/שֵׁ֤ם אִמּ/וֹ֙ צְרוּעָה֙ אִשָּׁ֣ה אַלְמָנָ֔ה עֶ֖בֶד לִ/שְׁלֹמֹ֑ה וַ/יָּ֥רֶם יָ֖ד בַּ/מֶּֽלֶךְ
STATEN

Daartoe Jeróbeam, de zoon van Nebat, een Efrathiet van Zeréda, Sálomo's knecht (wiens moeders naam was Zerúa, een weduwvrouw), hief ook de hand op tegen den koning.

27
וְ/זֶ֣ה הַ/דָּבָ֔ר אֲשֶׁר הֵרִ֥ים יָ֖ד בַּ/מֶּ֑לֶךְ שְׁלֹמֹה֙ בָּנָ֣ה אֶת הַ/מִּלּ֔וֹא סָגַ֕ר אֶת פֶּ֕רֶץ עִ֖יר דָּוִ֥ד אָבִֽי/ו
STATEN

Dit is nu de zaak, waarom hij de hand tegen den koning ophief. Sálomo bouwde Millo, en sloot de breuk der stad van zijn vader David toe.

28
וְ/הָ/אִ֥ישׁ יָרָבְעָ֖ם גִּבּ֣וֹר חָ֑יִל וַ/יַּ֨רְא שְׁלֹמֹ֜ה אֶת הַ/נַּ֗עַר כִּֽי עֹשֵׂ֤ה מְלָאכָה֙ ה֔וּא וַ/יַּפְקֵ֣ד אֹת֔/וֹ לְ/כָל סֵ֖בֶל בֵּ֥ית יוֹסֵֽף
STATEN

En de man Jeróbeam was een dapper held. Toen Sálomo dezen jongeling zag, dat hij arbeidzaam was, zo stelde hij hem over al den last van het huis van Jozef.

29
וַֽ/יְהִי֙ בָּ/עֵ֣ת הַ/הִ֔יא וְ/יָֽרָבְעָ֖ם יָצָ֣א מִ/ירוּשָׁלִָ֑ם וַ/יִּמְצָ֣א אֹת֡/וֹ אֲחִיָּה֩ הַ/שִּׁילֹנִ֨י הַ/נָּבִ֜יא בַּ/דֶּ֗רֶךְ וְ/ה֤וּא מִתְכַּסֶּה֙ בְּ/שַׂלְמָ֣ה חֲדָשָׁ֔ה וּ/שְׁנֵי/הֶ֥ם לְ/בַדָּ֖/ם בַּ/שָּׂדֶֽה
STATEN

Het geschiedde nu te dier tijd, als Jeróbeam uit Jeruzalem uitging, dat de profeet Ahía, de Siloniet, hem op den weg vond, en hij zich een nieuw kleed aangedaan had, en zij beiden alleen op het veld waren;

30
וַ/יִּתְפֹּ֣שׂ אֲחִיָּ֔ה בַּ/שַּׂלְמָ֥ה הַ/חֲדָשָׁ֖ה אֲשֶׁ֣ר עָלָ֑י/ו וַ/יִּ֨קְרָעֶ֔/הָ שְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר קְרָעִֽים
STATEN

Zo vatte Ahía het nieuwe kleed, dat aan hem was, en scheurde het, in twaalf stukken.

31
וַ/יֹּ֨אמֶר֙ לְ/יָֽרָבְעָ֔ם קַח לְ/ךָ֖ עֲשָׂרָ֣ה קְרָעִ֑ים כִּ֣י כֹה֩ אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הִנְ/נִ֨י קֹרֵ֤עַ אֶת הַ/מַּמְלָכָה֙ מִ/יַּ֣ד שְׁלֹמֹ֔ה וְ/נָתַתִּ֣י לְ/ךָ֔ אֵ֖ת עֲשָׂרָ֥ה הַ/שְּׁבָטִֽים
STATEN

En hij zeide tot Jeróbeam: Neem u tien stukken; want alzo zegt de HEERE, de God Israëls: Zie, Ik zal het koninkrijk van de hand van Sálomo scheuren, en u tien stammen geven.

32
וְ/הַ/שֵּׁ֥בֶט הָ/אֶחָ֖ד יִֽהְיֶה לּ֑/וֹ לְמַ֣עַן עַבְדִּ֣/י דָוִ֗ד וּ/לְמַ֨עַן֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם הָ/עִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֣רְתִּי בָ֔/הּ מִ/כֹּ֖ל שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
STATEN

Maar een stam zal hij hebben, om Mijns knechts Davids wil, en om Jeruzalems wil, de stad, die Ik verkoren heb uit alle stammen van Israël.

33
יַ֣עַן אֲשֶׁ֣ר עֲזָב֗וּ/נִי וַ/יִּֽשְׁתַּחֲווּ֮ לְ/עַשְׁתֹּרֶת֮ אֱלֹהֵ֣י צִֽדֹנִין֒ לִ/כְמוֹשׁ֙ אֱלֹהֵ֣י מוֹאָ֔ב וּ/לְ/מִלְכֹּ֖ם אֱלֹהֵ֣י בְנֵֽי עַמּ֑וֹן וְ/לֹֽא הָלְכ֣וּ בִ/דְרָכַ֗/י לַ/עֲשׂ֨וֹת הַ/יָּשָׁ֧ר בְּ/עֵינַ֛/י וְ/חֻקֹּתַ֥/י וּ/מִשְׁפָּטַ֖/י כְּ/דָוִ֥ד אָבִֽי/ו
STATEN

Daarom dat zij Mij verlaten, en zich nedergebogen hebben voor Astoreth, den god der Sidoniërs, Kamos, den god der Moabieten, en Milchom, den god der kinderen Ammons; en niet gewandeld hebben in Mijn wegen, om te doen wat recht is in Mijn ogen, te weten Mijn inzettingen en Mijn rechten; gelijk zijn vader David.

34
וְ/לֹֽא אֶקַּ֥ח אֶת כָּל הַ/מַּמְלָכָ֖ה מִ/יָּד֑/וֹ כִּ֣י נָשִׂ֣יא אֲשִׁתֶ֗/נּוּ כֹּ֚ל יְמֵ֣י חַיָּ֔י/ו לְמַ֨עַן דָּוִ֤ד עַבְדִּ/י֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֣רְתִּי אֹת֔/וֹ אֲשֶׁ֥ר שָׁמַ֖ר מִצְוֺתַ֥/י וְ/חֻקֹּתָֽ/י
STATEN

Doch niets van dit koninkrijk zal Ik uit zijn hand nemen; maar Ik stel hem tot een vorst al de dagen zijns levens, om Mijns knechts Davids wil, dien Ik verkoren heb, die Mijn geboden en Mijn inzettingen gehouden heeft.

35
וְ/לָקַחְתִּ֥י הַ/מְּלוּכָ֖ה מִ/יַּ֣ד בְּנ֑/וֹ וּ/נְתַתִּ֣י/הָ לְּ/ךָ֔ אֵ֖ת עֲשֶׂ֥רֶת הַ/שְּׁבָטִֽים
STATEN

Maar uit de hand zijns zoons zal Ik het koninkrijk nemen; en Ik zal u daarvan tien stammen geven.

36
וְ/לִ/בְנ֖/וֹ אֶתֵּ֣ן שֵֽׁבֶט אֶחָ֑ד לְמַ֣עַן הֱיֽוֹת נִ֣יר לְ/דָֽוִיד עַ֠בְדִּ/י כָּֽל הַ/יָּמִ֤ים לְ/פָנַ/י֙ בִּ/יר֣וּשָׁלִַ֔ם הָ/עִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֣רְתִּי לִ֔/י לָ/שׂ֥וּם שְׁמִ֖/י שָֽׁם
STATEN

En zijn zoon zal Ik een stam geven; opdat Mijn knecht David altijd een lamp voor Mijn aangezicht hebbe in Jeruzalem, de stad, die Ik Mij verkoren heb, om Mijn Naam daar te stellen.

37
וְ/אֹתְ/ךָ֣ אֶקַּ֔ח וּ/מָ֣לַכְתָּ֔ בְּ/כֹ֥ל אֲשֶׁר תְּאַוֶּ֖ה נַפְשֶׁ֑/ךָ וְ/הָיִ֥יתָ מֶּ֖לֶךְ עַל יִשְׂרָאֵֽל
STATEN

Zo zal Ik u nemen, en gij zult regeren over al wat uw ziel zal begeren; en gij zult koning zijn over Israël.

38
וְ/הָיָ֗ה אִם תִּשְׁמַע֮ אֶת כָּל אֲשֶׁ֣ר אֲצַוֶּ/ךָ֒ וְ/הָלַכְתָּ֣ בִ/דְרָכַ֗/י וְ/עָשִׂ֨יתָ הַ/יָּשָׁ֤ר בְּ/עֵינַ/י֙ לִ/שְׁמ֤וֹר חֻקּוֹתַ/י֙ וּ/מִצְוֺתַ֔/י כַּ/אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה דָּוִ֣ד עַבְדִּ֑/י וְ/הָיִ֣יתִי עִמָּ֗/ךְ וּ/בָנִ֨יתִי לְ/ךָ֤ בַֽיִת נֶאֱמָן֙ כַּ/אֲשֶׁ֣ר בָּנִ֣יתִי לְ/דָוִ֔ד וְ/נָתַתִּ֥י לְ/ךָ֖ אֶת יִשְׂרָאֵֽל
STATEN

En het zal geschieden, zo gij horen zult al wat Ik u zal gebieden, en in Mijn wegen zult wandelen, en doen wat recht in Mijn ogen is, houdende Mijn inzettingen en Mijn geboden, gelijk als Mijn knecht David gedaan heeft; dat Ik met u zal zijn, en u een bestendig huis bouwen, gelijk als Ik David gebouwd heb, en zal u Israël geven.

39
וַֽ/אעַנֶּ֛ה אֶת זֶ֥רַע דָּוִ֖ד לְמַ֣עַן זֹ֑את אַ֖ךְ לֹ֥א כָל הַ/יָּמִֽים
STATEN

En Ik zal om diens wil het zaad van David verootmoedigen; nochtans niet altijd.

40
וַ/יְבַקֵּ֥שׁ שְׁלֹמֹ֖ה לְ/הָמִ֣ית אֶת יָרָבְעָ֑ם וַ/יָּ֣קָם יָרָבְעָ֗ם וַ/יִּבְרַ֤ח מִצְרַ֨יִם֙ אֶל שִׁישַׁ֣ק מֶֽלֶךְ מִצְרַ֔יִם וַ/יְהִ֥י בְ/מִצְרַ֖יִם עַד מ֥וֹת שְׁלֹמֹֽה
STATEN

Daarom zocht Sálomo Jeróbeam te doden; maar Jeróbeam maakte zich op, en vlood in Egypte, tot Sisak, den koning van Egypte, en was in Egypte, totdat Sálomo stierf.

41
וְ/יֶ֨תֶר דִּבְרֵ֧י שְׁלֹמֹ֛ה וְ/כָל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה וְ/חָכְמָת֑/וֹ הֲ/לֽוֹא הֵ֣ם כְּתֻבִ֔ים עַל סֵ֖פֶר דִּבְרֵ֥י שְׁלֹמֹֽה
STATEN

Het overige nu der geschiedenissen van Sálomo, en al wat hij gedaan heeft, en zijn wijsheid, is dat niet geschreven in het boek der geschiedenissen van Sálomo?

42
וְ/הַ/יָּמִ֗ים אֲשֶׁר֩ מָלַ֨ךְ שְׁלֹמֹ֤ה בִ/ירוּשָׁלִַ֨ם֙ עַל כָּל יִשְׂרָאֵ֔ל אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָֽה
STATEN

De tijd nu, dien Sálomo te Jeruzalem over het ganse Israël regeerde, was veertig jaar.

43
וַ/יִּשְׁכַּ֤ב שְׁלֹמֹה֙ עִם אֲבֹתָ֔י/ו וַ/יִּ֨קָּבֵ֔ר בְּ/עִ֖יר דָּוִ֣ד אָבִ֑י/ו וַ/יִּמְלֹ֛ךְ רְחַבְעָ֥ם בְּנ֖/וֹ תַּחְתָּֽי/ו
STATEN

Daarna ontsliep Sálomo met zijn vaderen, en werd begraven in de stad van zijn vader David; en Rehábeam, zijn zoon, werd koning in zijn plaats.