TORAH

Deuteronomium 21

דְּבָרִים
Hoofdstukken (34)
12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334
Getuigen
Interlineair
1
כִּי יִמָּצֵ֣א חָלָ֗ל בָּ/אֲדָמָה֙ אֲשֶׁר֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜י/ךָ נֹתֵ֤ן לְ/ךָ֙ לְ/רִשְׁתָּ֔/הּ נֹפֵ֖ל בַּ/שָּׂדֶ֑ה לֹ֥א נוֹדַ֖ע מִ֥י הִכָּֽה/וּ
STATEN

Wanneer in het land, hetwelk de HEERE, uw God, u geven zal, om dat te erven, een verslagene zal gevonden worden, liggende in het veld, niet bekend zijnde, wie hem geslagen heeft;

2
וְ/יָצְא֥וּ זְקֵנֶ֖י/ךָ וְ/שֹׁפְטֶ֑י/ךָ וּ/מָדְדוּ֙ אֶל הֶ֣/עָרִ֔ים אֲשֶׁ֖ר סְבִיבֹ֥ת הֶ/חָלָֽל
STATEN

Zo zullen uw oudsten en uw rechters uitgaan, en zij zullen meten naar de steden, die rondom den verslagene zijn.

3
וְ/הָיָ֣ה הָ/עִ֔יר הַ/קְּרֹבָ֖ה אֶל הֶ/חָלָ֑ל וְ/לָֽקְח֡וּ זִקְנֵי֩ הָ/עִ֨יר הַ/הִ֜וא עֶגְלַ֣ת בָּקָ֗ר אֲשֶׁ֤ר לֹֽא עֻבַּד֙ בָּ֔/הּ אֲשֶׁ֥ר לֹא מָשְׁכָ֖ה בְּ/עֹֽל
STATEN

De stad nu, die de naaste zal zijn aan den verslagene, daar zullen de oudsten derzelver stad een jonge koe van de runderen nemen, met dewelke niet gearbeid is, die aan het juk niet getrokken heeft.

4
וְ/הוֹרִ֡דוּ זִקְנֵי֩ הָ/עִ֨יר הַ/הִ֤וא אֶת הָֽ/עֶגְלָה֙ אֶל נַ֣חַל אֵיתָ֔ן אֲשֶׁ֛ר לֹא יֵעָבֵ֥ד בּ֖/וֹ וְ/לֹ֣א יִזָּרֵ֑עַ וְ/עָֽרְפוּ שָׁ֥ם אֶת הָ/עֶגְלָ֖ה בַּ/נָּֽחַל
STATEN

En de oudsten derzelver stad zullen de jonge koe afbrengen in een ruw dal, dat niet bearbeid noch bezaaid zal zijn; en zij zullen deze jonge koe aldaar in het dal den nek doorhouwen.

5
וְ/נִגְּשׁ֣וּ הַ/כֹּהֲנִים֮ בְּנֵ֣י לֵוִי֒ כִּ֣י בָ֗/ם בָּחַ֞ר יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֨י/ךָ֙ לְ/שָׁ֣רְת֔/וֹ וּ/לְ/בָרֵ֖ךְ בְּ/שֵׁ֣ם יְהוָ֑ה וְ/עַל פִּי/הֶ֥ם יִהְיֶ֖ה כָּל רִ֥יב וְ/כָל נָֽגַע
STATEN

Dan zullen de priesters, de kinderen van Levi, toetreden; want de HEERE, uw God, heeft hen verkoren, om Hem te dienen, en om in des HEEREN Naam te zegenen, en naar hun mond zal alle twist en alle plaag afgedaan worden.

6
וְ/כֹ֗ל זִקְנֵי֙ הָ/עִ֣יר הַ/הִ֔וא הַ/קְּרֹבִ֖ים אֶל הֶ/חָלָ֑ל יִרְחֲצוּ֙ אֶת יְדֵי/הֶ֔ם עַל הָ/עֶגְלָ֖ה הָ/עֲרוּפָ֥ה בַ/נָּֽחַל
STATEN

En alle oudsten derzelver stad, die naast aan den verslagene zijn, zullen hun handen wassen over deze jonge koe, die in dat dal de nek doorgehouwen is;

7
וְ/עָנ֖וּ וְ/אָמְר֑וּ יָדֵ֗י/נוּ לֹ֤א שפכה אֶת הַ/דָּ֣ם הַ/זֶּ֔ה וְ/עֵינֵ֖י/נוּ לֹ֥א רָאֽוּ שָֽׁפְכוּ֙
STATEN

En zij zullen betuigen en zeggen: Onze handen hebben dit bloed niet vergoten, en onze ogen hebben het niet gezien;

8
כַּפֵּר֩ לְ/עַמְּ/ךָ֨ יִשְׂרָאֵ֤ל אֲשֶׁר פָּדִ֨יתָ֙ יְהוָ֔ה וְ/אַל תִּתֵּן֙ דָּ֣ם נָקִ֔י בְּ/קֶ֖רֶב עַמְּ/ךָ֣ יִשְׂרָאֵ֑ל וְ/נִכַּפֵּ֥ר לָ/הֶ֖ם הַ/דָּֽם
STATEN

Wees genadig aan Uw volk Israël, dat Gij, o HEERE! verlost hebt, en leg geen onschuldig bloed in het midden van Uw volk Israël! En dat bloed zal voor hen verzoend zijn.

9
וְ/אַתָּ֗ה תְּבַעֵ֛ר הַ/דָּ֥ם הַ/נָּקִ֖י מִ/קִּרְבֶּ֑/ךָ כִּֽי תַעֲשֶׂ֥ה הַ/יָּשָׁ֖ר בְּ/עֵינֵ֥י יְהוָֽה
STATEN

Alzo zult gij het onschuldig bloed uit het midden van u wegdoen; want gij zult doen, wat recht is in de ogen des HEEREN.

10
כִּֽי תֵצֵ֥א לַ/מִּלְחָמָ֖ה עַל אֹיְבֶ֑י/ךָ וּ/נְתָנ֞/וֹ יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛י/ךָ בְּ/יָדֶ֖/ךָ וְ/שָׁבִ֥יתָ שִׁבְיֽ/וֹ
STATEN

Wanneer gij zult uitgetogen zijn tot den strijd tegen uw vijanden; en de HEERE, uw God, hen zal gegeven hebben in uw hand, dat gij hun gevangenen gevankelijk wegvoert;

11
וְ/רָאִיתָ֙ בַּ/שִּׁבְיָ֔ה אֵ֖שֶׁת יְפַת תֹּ֑אַר וְ/חָשַׁקְתָּ֣ בָ֔/הּ וְ/לָקַחְתָּ֥ לְ/ךָ֖ לְ/אִשָּֽׁה
STATEN

En gij onder de gevangenen zult zien een vrouw, schoon van gedaante, en gij lust tot haar gekregen zult hebben, dat gij ze u ter vrouwe neemt;

12
וַ/הֲבֵאתָ֖/הּ אֶל תּ֣וֹךְ בֵּיתֶ֑/ךָ וְ/גִלְּחָה֙ אֶת רֹאשָׁ֔/הּ וְ/עָשְׂתָ֖ה אֶת צִפָּרְנֶֽי/הָ
STATEN

Zo zult gij haar binnen in uw huis brengen; en zij zal haar hoofd scheren, en haar nagelen besnijden.

13
וְ/הֵסִ֩ירָה֩ אֶת שִׂמְלַ֨ת שִׁבְיָ֜/הּ מֵ/עָלֶ֗י/הָ וְ/יָֽשְׁבָה֙ בְּ/בֵיתֶ֔/ךָ וּ/בָֽכְתָ֛ה אֶת אָבִ֥י/הָ וְ/אֶת אִמָּ֖/הּ יֶ֣רַח יָמִ֑ים וְ/אַ֨חַר כֵּ֜ן תָּב֤וֹא אֵלֶ֨י/הָ֙ וּ/בְעַלְתָּ֔/הּ וְ/הָיְתָ֥ה לְ/ךָ֖ לְ/אִשָּֽׁה
STATEN

En zij zal het kleed harer gevangenis van zich afleggen, en in uw huis zitten, en haar vader en haar moeder een maand lang bewenen; en daarna zult gij tot haar ingaan, en haar man zijn, en zij zal u ter vrouwe zijn.

14
וְ/הָיָ֞ה אִם לֹ֧א חָפַ֣צְתָּ בָּ֗/הּ וְ/שִׁלַּחְתָּ/הּ֙ לְ/נַפְשָׁ֔/הּ וּ/מָכֹ֥ר לֹא תִמְכְּרֶ֖/נָּה בַּ/כָּ֑סֶף לֹא תִתְעַמֵּ֣ר בָּ֔/הּ תַּ֖חַת אֲשֶׁ֥ר עִנִּיתָֽ/הּ
STATEN

En het zal geschieden, indien gij geen behagen in haar hebt, dat gij haar zult laten gaan naar haar begeerte; doch gij zult haar geenszins voor geld verkopen, gij zult met haar geen gewin drijven, daarom dat gij haar vernederd hebt.

15
כִּֽי תִהְיֶ֨יןָ לְ/אִ֜ישׁ שְׁתֵּ֣י נָשִׁ֗ים הָ/אַחַ֤ת אֲהוּבָה֙ וְ/הָ/אַחַ֣ת שְׂנוּאָ֔ה וְ/יָֽלְדוּ ל֣/וֹ בָנִ֔ים הָ/אֲהוּבָ֖ה וְ/הַ/שְּׂנוּאָ֑ה וְ/הָיָ֛ה הַ/בֵּ֥ן הַ/בְּכ֖וֹר לַ/שְּׂנִיאָֽה
STATEN

Wanneer een man twee vrouwen heeft, een beminde, en een gehate; en de beminde en de gehate hem zonen zullen gebaard hebben, en de eerstgeboren zoon van de gehate zal zijn;

16
וְ/הָיָ֗ה בְּ/יוֹם֙ הַנְחִיל֣/וֹ אֶת בָּנָ֔י/ו אֵ֥ת אֲשֶׁר יִהְיֶ֖ה ל֑/וֹ לֹ֣א יוּכַ֗ל לְ/בַכֵּר֙ אֶת בֶּן הָ֣/אֲהוּבָ֔ה עַל פְּנֵ֥י בֶן הַ/שְּׂנוּאָ֖ה הַ/בְּכֹֽר
STATEN

Zo zal het geschieden, ten dage als hij zijn zonen zal doen erven wat hij heeft, dat hij niet zal vermogen de eerstgeboorte te geven aan den zoon der beminde, voor het aangezicht van den zoon der gehate, die de eerstgeborene is.

17
כִּי֩ אֶת הַ/בְּכֹ֨ר בֶּן הַ/שְּׂנוּאָ֜ה יַכִּ֗יר לָ֤/תֶת ל/וֹ֙ פִּ֣י שְׁנַ֔יִם בְּ/כֹ֥ל אֲשֶׁר יִמָּצֵ֖א ל֑/וֹ כִּי הוּא֙ רֵאשִׁ֣ית אֹנ֔/וֹ ל֖/וֹ מִשְׁפַּ֥ט הַ/בְּכֹרָֽה
STATEN

Maar den eerstgeborene, den zoon der gehate, zal hij kennen, gevende hem het dubbele deel van alles, wat bij hem zal worden gevonden; want hij is het beginsel zijner kracht, het recht der eerstgeboorte is het zijne.

18
כִּֽי יִהְיֶ֣ה לְ/אִ֗ישׁ בֵּ֚ן סוֹרֵ֣ר וּ/מוֹרֶ֔ה אֵינֶ֣/נּוּ שֹׁמֵ֔עַ בְּ/ק֥וֹל אָבִ֖י/ו וּ/בְ/ק֣וֹל אִמּ֑/וֹ וְ/יסְּר֣וּ אֹת֔/וֹ וְ/לֹ֥א יִשְׁמַ֖ע אֲלֵי/הֶֽם
STATEN

Wanneer iemand een moedwilligen en wederspannigen zoon heeft, die de stem zijns vaders en de stem zijner moeder niet gehoorzaam is; en zij hem gekastijd zullen hebben, en hij naar hen niet horen zal,

19
וְ/תָ֥פְשׂוּ ב֖/וֹ אָבִ֣י/ו וְ/אִמּ֑/וֹ וְ/הוֹצִ֧יאוּ אֹת֛/וֹ אֶל זִקְנֵ֥י עִיר֖/וֹ וְ/אֶל שַׁ֥עַר מְקֹמֽ/וֹ
STATEN

Zo zullen zijn vader en zijn moeder hem grijpen, en zij zullen hem uitbrengen tot de oudsten zijner stad, en tot de poorte zijner plaats.

20
וְ/אָמְר֞וּ אֶל זִקְנֵ֣י עִיר֗/וֹ בְּנֵ֤/נוּ זֶה֙ סוֹרֵ֣ר וּ/מֹרֶ֔ה אֵינֶ֥/נּוּ שֹׁמֵ֖עַ בְּ/קֹלֵ֑/נוּ זוֹלֵ֖ל וְ/סֹבֵֽא
STATEN

En zij zullen zeggen tot de oudsten zijner stad: Deze onze zoon is afwijkende en wederspannig, hij is onze stem niet gehoorzaam; hij is een brasser en zuiper.

21
וּ֠/רְגָמֻ/הוּ כָּל אַנְשֵׁ֨י עִיר֤/וֹ בָֽ/אֲבָנִים֙ וָ/מֵ֔ת וּ/בִֽעַרְתָּ֥ הָ/רָ֖ע מִ/קִּרְבֶּ֑/ךָ וְ/כָל יִשְׂרָאֵ֖ל יִשְׁמְע֥וּ וְ/יִרָֽאוּ
STATEN

Dan zullen alle lieden zijner stad hem met stenen overwerpen, dat hij sterve; en gij zult het boze uit het midden van u wegdoen; dat het gans Israël hore, en vreze.

22
וְ/כִֽי יִהְיֶ֣ה בְ/אִ֗ישׁ חֵ֛טְא מִשְׁפַּט מָ֖וֶת וְ/הוּמָ֑ת וְ/תָלִ֥יתָ אֹת֖/וֹ עַל עֵֽץ
STATEN

Voorts, wanneer in iemand een zonde zal zijn, die het oordeel des doods waardig is, dat hij gedood zal worden, en gij hem aan het hout zult opgehangen hebben;

23
לֹא תָלִ֨ין נִבְלָת֜/וֹ עַל הָ/עֵ֗ץ כִּֽי קָב֤וֹר תִּקְבְּרֶ֨/נּוּ֙ בַּ/יּ֣וֹם הַ/ה֔וּא כִּֽי קִלְלַ֥ת אֱלֹהִ֖ים תָּל֑וּי וְ/לֹ֤א תְטַמֵּא֙ אֶת אַדְמָ֣תְ/ךָ֔ אֲשֶׁר֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔י/ךָ נֹתֵ֥ן לְ/ךָ֖ נַחֲלָֽה
STATEN

Zo zal zijn dood lichaam aan het hout niet overnachten; maar gij zult het zekerlijk ten zelven dage begraven; want een opgehangene is Gode een vloek. Alzo zult gij uw land niet verontreinigen, dat u de HEERE, uw God, ten erve geeft.