Ga naar inhoud
NEVIIM

2 Samuël 16

שְׁמוּאֵל ב
Hoofdstukken (24)← → toetsen
123456789101112131415161718192021222324
Getuigen
Interlineair
Tekstgrootte
Diff
1
וְ/דָוִ֗ד עָבַ֤ר מְעַט֙ מֵֽ/הָ/רֹ֔אשׁ וְ/הִנֵּ֥ה צִיבָ֛א נַ֥עַר מְפִי בֹ֖שֶׁת לִ/קְרָאת֑/וֹ וְ/צֶ֨מֶד חֲמֹרִ֜ים חֲבֻשִׁ֗ים וַ/עֲלֵי/הֶם֩ מָאתַ֨יִם לֶ֜חֶם וּ/מֵאָ֧ה צִמּוּקִ֛ים וּ/מֵ֥אָה קַ֖יִץ וְ/נֵ֥בֶל יָֽיִן־׃
STATEN

Als nu David een weinig van de hoogte was voortgegaan, ziet, toen ontmoette hem Ziba, Mefibóseths jongen, met een paar gezadelde ezelen, en daarop tweehonderd broden, met honderd stukken rozijnen, en honderd stukken zomervruchten, en een lederen zak wijns.

2
וַ/יֹּ֧אמֶר הַ/מֶּ֛לֶךְ אֶל צִיבָ֖א מָה אֵ֣לֶּה לָּ֑/ךְ וַ/יֹּ֣אמֶר צִ֠יבָא הַ/חֲמוֹרִ֨ים לְ/בֵית הַ/מֶּ֜לֶךְ לִ/רְכֹּ֗ב ו/ל/ה/לחם וְ/הַ/קַּ֨יִץ֙ לֶ/אֱכ֣וֹל הַ/נְּעָרִ֔ים וְ/הַ/יַּ֕יִן לִ/שְׁתּ֥וֹת הַ/יָּעֵ֖ף בַּ/מִּדְבָּֽר־־־׃ וְ/הַ/לֶּ֤חֶם
STATEN

En de koning zeide tot Ziba: Wat zult gij daarmede? En Ziba zeide: De ezels zijn voor het huis des konings, om op te rijden en het brood en de zomervruchten, om te eten voor de jongens; en de wijn, opdat de moeden in de woestijn drinken.

3
וַ/יֹּ֣אמֶר הַ/מֶּ֔לֶךְ וְ/אַיֵּ֖ה בֶּן אֲדֹנֶ֑י/ךָ וַ/יֹּ֨אמֶר צִיבָ֜א אֶל הַ/מֶּ֗לֶךְ הִנֵּה֙ יוֹשֵׁ֣ב בִּ/ירוּשָׁלִַ֔ם כִּ֣י אָמַ֔ר הַ/יּ֗וֹם יָשִׁ֤יבוּ לִ/י֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֵ֖ת מַמְלְכ֥וּת אָבִֽ/י־־׃
STATEN

Toen zeide de koning: Waar is dan de zoon uws heren? En Ziba zeide tot den koning: Zie, hij blijft te Jeruzalem, want hij zeide: Heden zal mij het huis Israëls mijns vaders koninkrijk wedergeven.

4
וַ/יֹּ֤אמֶר הַ/מֶּ֨לֶךְ֙ לְ/צִבָ֔א הִנֵּ֣ה לְ/ךָ֔ כֹּ֖ל אֲשֶׁ֣ר לִ/מְפִי בֹ֑שֶׁת וַ/יֹּ֤אמֶר צִיבָא֙ הִֽשְׁתַּחֲוֵ֔יתִי אֶמְצָא חֵ֥ן בְּ/עֵינֶ֖י/ךָ אֲדֹנִ֥/י הַ/מֶּֽלֶךְ־־׃
STATEN

Zo zeide de koning tot Ziba: Zie, het zal het uwe zijn alles wat Mefibóseth heeft. En Ziba zeide: Ik buig mij neder, laat mij genade vinden in uw ogen, mijn heer koning!

5
וּ/בָ֛א הַ/מֶּ֥לֶךְ דָּוִ֖ד עַד בַּֽחוּרִ֑ים וְ/הִנֵּ֣ה מִ/שָּׁם֩ אִ֨ישׁ יוֹצֵ֜א מִ/מִּשְׁפַּ֣חַת בֵּית שָׁא֗וּל וּ/שְׁמ/וֹ֙ שִׁמְעִ֣י בֶן גֵּרָ֔א יֹצֵ֥א יָצ֖וֹא וּ/מְקַלֵּֽל־־־׃
STATEN

Als nu de koning David tot aan Bahûrim kwam, ziet, toen kwam van daar een man uit, van het geslacht van het huis van Saul, wiens naam was Simeï, de zoon van Gera; hij ging steeds voort, en vloekte.

6
וַ/יְסַקֵּ֤ל בָּֽ/אֲבָנִים֙ אֶת דָּוִ֔ד וְ/אֶת כָּל עַבְדֵ֖י הַ/מֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑ד וְ/כָל הָ/עָם֙ וְ/כָל הַ/גִּבֹּרִ֔ים מִ/ימִינ֖/וֹ וּ/מִ/שְּׂמֹאלֽ/וֹ־־־־־׃
STATEN

En hij wierp David met stenen, mitsgaders alle knechten van den koning David, hoewel al het volk en al de helden aan zijn rechter- en aan zijn linkerhand waren.

7
וְ/כֹֽה אָמַ֥ר שִׁמְעִ֖י בְּ/קַֽלְל֑/וֹ צֵ֥א צֵ֛א אִ֥ישׁ הַ/דָּמִ֖ים וְ/אִ֥ישׁ הַ/בְּלִיָּֽעַל־׃
STATEN

Aldus nu zeide Simeï in zijn vloeken: Ga uit, ga uit, gij, man des bloeds, en gij, Belials man!

8
הֵשִׁיב֩ עָלֶ֨י/ךָ יְהוָ֜ה כֹּ֣ל דְּמֵ֣י בֵית שָׁא֗וּל אֲשֶׁ֤ר מָלַ֨כְתָּ֙ תחת/ו וַ/יִּתֵּ֤ן יְהוָה֙ אֶת הַ/מְּלוּכָ֔ה בְּ/יַ֖ד אַבְשָׁל֣וֹם בְּנֶ֑/ךָ וְ/הִנְּ/ךָ֙ בְּ/רָ֣עָתֶ֔/ךָ כִּ֛י אִ֥ישׁ דָּמִ֖ים אָֽתָּה׀־־׃ תַּחְתָּ֔י/ו
STATEN

De HEERE heeft op u doen wederkomen al het bloed van Sauls huis, in wiens plaats gij geregeerd hebt; nu heeft de HEERE het koninkrijk gegeven in de hand van Absalom, uw zoon; zie nu, gij zijt in uw ongeluk, omdat gij een man des bloeds zijt.

9
וַ/יֹּ֨אמֶר אֲבִישַׁ֤י בֶּן צְרוּיָה֙ אֶל הַ/מֶּ֔לֶךְ לָ֣/מָּה יְקַלֵּ֞ל הַ/כֶּ֤לֶב הַ/מֵּת֙ הַ/זֶּ֔ה אֶת אֲדֹנִ֖/י הַ/מֶּ֑לֶךְ אֶעְבְּרָה נָּ֖א וְ/אָסִ֥ירָה אֶת רֹאשֽׁ/וֹ־־־־־׃ס
STATEN

Toen zeide Abísai, de zoon van Zerúja, tot den koning: Waarom zou deze dode hond mijn heer den koning vloeken? Laat mij toch overgaan en zijn kop wegnemen.

10
וַ/יֹּ֣אמֶר הַ/מֶּ֔לֶךְ מַה לִּ֥/י וְ/לָ/כֶ֖ם בְּנֵ֣י צְרֻיָ֑ה כי יְקַלֵּ֗ל ו/כי יְהוָה֙ אָ֤מַר ל/וֹ֙ קַלֵּ֣ל אֶת דָּוִ֔ד וּ/מִ֣י יֹאמַ֔ר מַדּ֖וּעַ עָשִׂ֥יתָה כֵּֽן־־׃ס כֹּ֣ה כִּ֤י
STATEN

Maar de koning zeide: Wat heb ik met u te doen, gij zonen van Zerúja? Ja, laat hem vloeken; want de HEERE toch heeft tot hem gezegd: Vloek David; wie zou dan zeggen: Waarom hebt gij alzo gedaan?

11
וַ/יֹּ֨אמֶר דָּוִ֤ד אֶל אֲבִישַׁי֙ וְ/אֶל כָּל עֲבָדָ֔י/ו הִנֵּ֥ה בְנִ֛/י אֲשֶׁר יָצָ֥א מִ/מֵּעַ֖/י מְבַקֵּ֣שׁ אֶת נַפְשִׁ֑/י וְ/אַ֨ף כִּֽי עַתָּ֜ה בֶּן הַ/יְמִינִ֗י הַנִּ֤חוּ ל/וֹ֙ וִֽ/יקַלֵּ֔ל כִּ֥י אָֽמַר ל֖/וֹ יְהוָֽה־־־־־־־־׃
STATEN

Voorts zeide David tot Abísai en tot al zijn knechten: Ziet, mijn zoon, die van mijn lijf is voortgekomen, zoekt mijn ziel; hoeveel te meer dan nu deze zoon van Jemini? Laat hem geworden, dat hij vloeke, want de HEERE heeft het hem gezegd.

12
אוּלַ֛י יִרְאֶ֥ה יְהוָ֖ה ב/עונ/י וְ/הֵשִׁ֨יב יְהוָ֥ה לִ/י֙ טוֹבָ֔ה תַּ֥חַת קִלְלָת֖/וֹ הַ/יּ֥וֹם הַ/זֶּֽה בְּ/עֵינִ֑/י׃
STATEN

Misschien zal de HEERE mijn ellende aanzien; en de HEERE zal mij goed vergelden voor zijn vloek, te dezen dage.

Op De Naamdragers

Blogs over 2 Samuël 16

Nog geen artikelen die specifiek naar 2 Samuël 16 verwijzen. Zoek toch op de hoofdsite →