NEVIIM

2 Samuël 7

שְׁמוּאֵל ב
Hoofdstukken (24)
123456789101112131415161718192021222324
Getuigen
Interlineair
1
וַ/יְהִ֕י כִּי יָשַׁ֥ב הַ/מֶּ֖לֶךְ בְּ/בֵית֑/וֹ וַ/יהוָ֛ה הֵנִֽיחַ ל֥/וֹ מִ/סָּבִ֖יב מִ/כָּל אֹיְבָֽי/ו
STATEN

En het geschiedde, als de koning in zijn huis zat, en de HEERE hem rust gegeven had van al zijn vijanden rondom,

2
וַ/יֹּ֤אמֶר הַ/מֶּ֨לֶךְ֙ אֶל נָתָ֣ן הַ/נָּבִ֔יא רְאֵ֣ה נָ֔א אָנֹכִ֥י יוֹשֵׁ֖ב בְּ/בֵ֣ית אֲרָזִ֑ים וַֽ/אֲרוֹן֙ הָֽ/אֱלֹהִ֔ים יֹשֵׁ֖ב בְּ/ת֥וֹךְ הַ/יְרִיעָֽה
STATEN

Zo zeide de koning tot den profeet Nathan: Zie toch, ik woon in een cederen huis, en de ark Gods woont in het midden der gordijnen.

3
וַ/יֹּ֤אמֶר נָתָן֙ אֶל הַ/מֶּ֔לֶךְ כֹּ֛ל אֲשֶׁ֥ר בִּֽ/לְבָבְ/ךָ֖ לֵ֣ךְ עֲשֵׂ֑ה כִּ֥י יְהוָ֖ה עִמָּֽ/ךְ
STATEN

En Nathan zeide tot den koning: Ga heen, doe al wat in uw hart is, want de HEERE is met u.

4
וַ/יְהִ֖י בַּ/לַּ֣יְלָה הַ/ה֑וּא וַֽ/יְהִי֙ דְּבַר יְהוָ֔ה אֶל נָתָ֖ן לֵ/אמֹֽר
STATEN

Maar het gebeurde in denzelfden nacht, dat het woord des HEEREN tot Nathan geschiedde, zeggende:

5
לֵ֤ךְ וְ/אָֽמַרְתָּ֙ אֶל עַבְדִּ֣/י אֶל דָּוִ֔ד כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה הַ/אַתָּ֛ה תִּבְנֶה לִּ֥/י בַ֖יִת לְ/שִׁבְתִּֽ/י
STATEN

Ga, en zeg tot Mijn knecht, tot David: Zo zegt de HEERE: Zoudt gij Mij een huis bouwen tot Mijn woning?

6
כִּ֣י לֹ֤א יָשַׁ֨בְתִּי֙ בְּ/בַ֔יִת לְ֠/מִ/יּוֹם הַעֲלֹתִ֞/י אֶת בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִ/מִּצְרַ֔יִם וְ/עַ֖ד הַ/יּ֣וֹם הַ/זֶּ֑ה וָ/אֶֽהְיֶה֙ מִתְהַלֵּ֔ךְ בְּ/אֹ֖הֶל וּ/בְ/מִשְׁכָּֽן
STATEN

Want Ik heb in geen huis gewoond, van dien dag af, dat Ik de kinderen Israëls uit Egypte opvoerde, tot op dezen dag; maar Ik heb gewandeld in een tent en in een tabernakel.

7
בְּ/כֹ֥ל אֲשֶֽׁר הִתְהַלַּכְתִּי֮ בְּ/כָל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ הֲ/דָבָ֣ר דִּבַּ֗רְתִּי אֶת אַחַד֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֣ר צִוִּ֗יתִי לִ/רְע֛וֹת אֶת עַמִּ֥/י אֶת יִשְׂרָאֵ֖ל לֵ/אמֹ֑ר לָ֛/מָּה לֹֽא בְנִיתֶ֥ם לִ֖/י בֵּ֥ית אֲרָזִֽים
STATEN

Overal, waar Ik met al de kinderen Israëls heb gewandeld, heb Ik wel een woord gesproken met een der stammen Israëls, dien Ik bevolen heb Mijn volk Israël te weiden, zeggende: Waarom bouwt gij Mij niet een cederen huis?

8
וְ֠/עַתָּה כֹּֽה תֹאמַ֞ר לְ/עַבְדִּ֣/י לְ/דָוִ֗ד כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֲנִ֤י לְקַחְתִּ֨י/ךָ֙ מִן הַ/נָּוֶ֔ה מֵ/אַחַ֖ר הַ/צֹּ֑אן לִֽ/הְי֣וֹת נָגִ֔יד עַל עַמִּ֖/י עַל יִשְׂרָאֵֽל
STATEN

Nu dan, alzo zult gij tot Mijn knecht, tot David, zeggen: Zo zegt de HEERE der heirscharen: Ik heb u genomen van de schaapskooi, van achter de schapen, dat gij een voorganger zoudt zijn over Mijn volk, over Israël.

9
וָ/אֶהְיֶ֣ה עִמְּ/ךָ֗ בְּ/כֹל֙ אֲשֶׁ֣ר הָלַ֔כְתָּ וָ/אַכְרִ֥תָ/ה אֶת כָּל אֹיְבֶ֖י/ךָ מִ/פָּנֶ֑י/ךָ וְ/עָשִׂ֤תִֽי לְ/ךָ֙ שֵׁ֣ם גָּד֔וֹל כְּ/שֵׁ֥ם הַ/גְּדֹלִ֖ים אֲשֶׁ֥ר בָּ/אָֽרֶץ
STATEN

En Ik ben met u geweest, overal, waar gij gegaan zijt, en heb al uw vijanden voor uw aangezicht uitgeroeid; en Ik heb u een groten naam gemaakt, als den naam der groten, die op de aarde zijn.

10
וְ/שַׂמְתִּ֣י מָ֠קוֹם לְ/עַמִּ֨/י לְ/יִשְׂרָאֵ֤ל וּ/נְטַעְתִּי/ו֙ וְ/שָׁכַ֣ן תַּחְתָּ֔י/ו וְ/לֹ֥א יִרְגַּ֖ז ע֑וֹד וְ/לֹֽא יֹסִ֤יפוּ בְנֵֽי עַוְלָה֙ לְ/עַנּוֹת֔/וֹ כַּ/אֲשֶׁ֖ר בָּ/רִאשׁוֹנָֽה
STATEN

En Ik heb voor Mijn volk, voor Israël, een plaats besteld, en hem geplant, dat hij aan zijn plaats wone, en niet meer heen en weder gedreven worde; en de kinderen der verkeerdheid zullen hem niet meer verdrukken, gelijk als in het eerst.

11
וּ/לְ/מִן הַ/יּ֗וֹם אֲשֶׁ֨ר צִוִּ֤יתִי שֹֽׁפְטִים֙ עַל עַמִּ֣/י יִשְׂרָאֵ֔ל וַ/הֲנִיחֹ֥תִי לְ/ךָ֖ מִ/כָּל אֹיְבֶ֑י/ךָ וְ/הִגִּ֤יד לְ/ךָ֙ יְהוָ֔ה כִּי בַ֖יִת יַעֲשֶׂה לְּ/ךָ֥ יְהוָֽה
STATEN

En van dien dag af, dat Ik geboden heb richters te wezen over Mijn volk Israël. Doch u heb Ik rust gegeven van al uw vijanden. Ook geeft u de HEERE te kennen, dat de HEERE u een huis maken zal.

12
כִּ֣י יִמְלְא֣וּ יָמֶ֗י/ךָ וְ/שָֽׁכַבְתָּ֙ אֶת אֲבֹתֶ֔י/ךָ וַ/הֲקִימֹתִ֤י אֶֽת זַרְעֲ/ךָ֙ אַחֲרֶ֔י/ךָ אֲשֶׁ֥ר יֵצֵ֖א מִ/מֵּעֶ֑י/ךָ וַ/הֲכִינֹתִ֖י אֶת מַמְלַכְתּֽ/וֹ
STATEN

Wanneer uw dagen zullen vervuld zijn, en gij met uw vaderen zult ontslapen zijn, zo zal Ik uw zaad na u doen opstaan, dat uit uw lijf voortkomen zal, en Ik zal zijn koninkrijk bevestigen.

13
ה֥וּא יִבְנֶה בַּ֖יִת לִ/שְׁמִ֑/י וְ/כֹנַנְתִּ֛י אֶת כִּסֵּ֥א מַמְלַכְתּ֖/וֹ עַד עוֹלָֽם
STATEN

Die zal Mijn Naam een huis bouwen; en Ik zal den stoel zijns koninkrijks bevestigen tot in eeuwigheid.

14
אֲנִי֙ אֶהְיֶה לּ֣/וֹ לְ/אָ֔ב וְ/ה֖וּא יִהְיֶה לִּ֣/י לְ/בֵ֑ן אֲשֶׁר֙ בְּ/הַ֣עֲוֺת֔/וֹ וְ/הֹֽכַחְתִּי/ו֙ בְּ/שֵׁ֣בֶט אֲנָשִׁ֔ים וּ/בְ/נִגְעֵ֖י בְּנֵ֥י אָדָֽם
STATEN

Ik zal hem zijn tot een Vader, en hij zal Mij zijn tot een zoon; dewelke als hij misdoet, zo zal Ik hem met een mensenroede en met plagen der mensenkinderen straffen.

15
וְ/חַסְדִּ֖/י לֹא יָס֣וּר מִמֶּ֑/נּוּ כַּ/אֲשֶׁ֤ר הֲסִרֹ֨תִי֙ מֵ/עִ֣ם שָׁא֔וּל אֲשֶׁ֥ר הֲסִרֹ֖תִי מִ/לְּ/פָנֶֽי/ךָ
STATEN

Maar Mijn goedertierenheid zal van hem niet wijken, gelijk als Ik die weggenomen heb van Saul, dien Ik van voor uw aangezicht heb weggenomen.

16
וְ/נֶאְמַ֨ן בֵּיתְ/ךָ֧ וּ/מַֽמְלַכְתְּ/ךָ֛ עַד עוֹלָ֖ם לְ/פָנֶ֑י/ךָ כִּֽסְאֲ/ךָ֔ יִהְיֶ֥ה נָכ֖וֹן עַד עוֹלָֽם
STATEN

Doch uw huis zal bestendig zijn, en uw koninkrijk tot in eeuwigheid, voor uw aangezicht; uw stoel zal vast zijn tot in eeuwigheid.

17
כְּ/כֹל֙ הַ/דְּבָרִ֣ים הָ/אֵ֔לֶּה וּ/כְ/כֹ֖ל הַ/חִזָּי֣וֹן הַ/זֶּ֑ה כֵּ֛ן דִּבֶּ֥ר נָתָ֖ן אֶל דָּוִֽד
STATEN

Naar al deze woorden, en naar dit ganse gezicht, alzo sprak Nathan tot David.

18
וַ/יָּבֹא֙ הַ/מֶּ֣לֶךְ דָּוִ֔ד וַ/יֵּ֖שֶׁב לִ/פְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַ/יֹּ֗אמֶר מִ֣י אָנֹכִ֞י אֲדֹנָ֤/י יְהוִה֙ וּ/מִ֣י בֵיתִ֔/י כִּ֥י הֲבִיאֹתַ֖/נִי עַד הֲלֹֽם
STATEN

Toen ging de koning David in, en bleef voor het aangezicht des HEEREN, en hij zeide: Wie ben ik, Heere HEERE, en wat is mijn huis, dat Gij mij tot hiertoe gebracht hebt?

19
וַ/תִּקְטַן֩ ע֨וֹד זֹ֤את בְּ/עֵינֶ֨י/ךָ֙ אֲדֹנָ֣/י יְהוִ֔ה וַ/תְּדַבֵּ֛ר גַּ֥ם אֶל בֵּֽית עַבְדְּ/ךָ֖ לְ/מֵֽ/רָח֑וֹק וְ/זֹ֛את תּוֹרַ֥ת הָ/אָדָ֖ם אֲדֹנָ֥/י יְהוִֽה
STATEN

Daartoe is dit in Uw ogen nog klein geweest, Heere HEERE, maar Gij hebt ook over het huis Uws knechts gesproken tot van verre heen; en dit naar de wet der mensen, Heere HEERE!

20
וּ/מַה יּוֹסִ֥יף דָּוִ֛ד ע֖וֹד לְ/דַבֵּ֣ר אֵלֶ֑י/ךָ וְ/אַתָּ֛ה יָדַ֥עְתָּ אֶֽת עַבְדְּ/ךָ֖ אֲדֹנָ֥/י יְהוִֽה
STATEN

En wat zal David nog meer tot U spreken? Want Gij kent Uw knecht, Heere HEERE!

21
בַּ/עֲב֤וּר דְּבָֽרְ/ךָ֙ וּֽ/כְ/לִבְּ/ךָ֔ עָשִׂ֕יתָ אֵ֥ת כָּל הַ/גְּדוּלָּ֖ה הַ/זֹּ֑את לְ/הוֹדִ֖יעַ אֶת עַבְדֶּֽ/ךָ
STATEN

Om Uws woords wil, en naar Uw hart hebt Gij al deze grote dingen gedaan, om aan Uw knecht bekend te maken.

22
עַל כֵּ֥ן גָּדַ֖לְתָּ אֲדֹנָ֣/י יְהוִ֑ה כִּֽי אֵ֣ין כָּמ֗וֹ/ךָ וְ/אֵ֤ין אֱלֹהִים֙ זֽוּלָתֶ֔/ךָ בְּ/כֹ֥ל אֲשֶׁר שָׁמַ֖עְנוּ בְּ/אָזְנֵֽי/נוּ
STATEN

Daarom zijt Gij groot, HEERE God! Want er is niemand gelijk als Gij, en er is geen God dan alleen Gij, naar alles, wat wij met onze oren gehoord hebben.

23
וּ/מִ֤י כְ/עַמְּ/ךָ֙ כְּ/יִשְׂרָאֵ֔ל גּ֥וֹי אֶחָ֖ד בָּ/אָ֑רֶץ אֲשֶׁ֣ר הָלְכֽוּ אֱ֠לֹהִים לִ/פְדּֽוֹת ל֨/וֹ לְ/עָ֜ם וְ/לָ/שׂ֧וּם ל֣/וֹ שֵׁ֗ם וְ/לַ/עֲשׂ֨וֹת לָ/כֶ֜ם הַ/גְּדוּלָּ֤ה וְ/נֹֽרָאוֹת֙ לְ/אַרְצֶ֔/ךָ מִ/פְּנֵ֣י עַמְּ/ךָ֗ אֲשֶׁ֨ר פָּדִ֤יתָ לְּ/ךָ֙ מִ/מִּצְרַ֔יִם גּוֹיִ֖ם וֵ/אלֹהָֽי/ו
STATEN

En wie is, gelijk Uw volk, gelijk Israël, een enig volk op aarde, hetwelk God is heengegaan Zich tot een volk te verlossen, en om Zich een Naam te zetten, en om voor ulieden deze grote en verschrikkelijke dingen te doen aan Uw land, voor het aangezicht Uws volks, dat Gij U uit Egypte verlost hebt, de heidenen en hun goden verdrijvende.

24
וַ/תְּכ֣וֹנֵֽן לְ֠/ךָ אֶת עַמְּ/ךָ֨ יִשְׂרָאֵ֧ל לְ/ךָ֛ לְ/עָ֖ם עַד עוֹלָ֑ם וְ/אַתָּ֣ה יְהוָ֔ה הָיִ֥יתָ לָ/הֶ֖ם לֵ/אלֹהִֽים
STATEN

En Gij hebt Uw volk Israël U bevestigd, U tot een volk, tot in eeuwigheid; en Gij, HEERE, zijt hun tot een God geworden.

25
וְ/עַתָּה֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהִ֔ים הַ/דָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר דִּבַּ֤רְתָּ עַֽל עַבְדְּ/ךָ֙ וְ/עַל בֵּית֔/וֹ הָקֵ֖ם עַד עוֹלָ֑ם וַ/עֲשֵׂ֖ה כַּ/אֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ
STATEN

Nu dan, HEERE God, doe dit woord, dat Gij over Uw knecht en over zijn huis gesproken hebt, bestaan tot in eeuwigheid, en doe, gelijk als Gij gesproken hebt.

26
וְ/יִגְדַּ֨ל שִׁמְ/ךָ֤ עַד עוֹלָם֙ לֵ/אמֹ֔ר יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֱלֹהִ֖ים עַל יִשְׂרָאֵ֑ל וּ/בֵית֙ עַבְדְּ/ךָ֣ דָוִ֔ד יִהְיֶ֥ה נָכ֖וֹן לְ/פָנֶֽי/ךָ
STATEN

En Uw Naam worde groot gemaakt tot in eeuwigheid, dat men zegge: De HEERE der heirscharen is God over Israël; en het huis van Uw knecht David zal bestendig zijn voor Uw aangezicht.

27
כִּֽי אַתָּה֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל גָּלִ֜יתָה אֶת אֹ֤זֶן עַבְדְּ/ךָ֙ לֵ/אמֹ֔ר בַּ֖יִת אֶבְנֶה לָּ֑/ךְ עַל כֵּ֗ן מָצָ֤א עַבְדְּ/ךָ֙ אֶת לִבּ֔/וֹ לְ/הִתְפַּלֵּ֣ל אֵלֶ֔י/ךָ אֶת הַ/תְּפִלָּ֖ה הַ/זֹּֽאת
STATEN

Want Gij, HEERE der heirscharen, Gij, God Israëls! Gij hebt voor het oor Uws knechts geopenbaard, zeggende: Ik zal u een huis bouwen; daarom heeft Uw knecht in zijn hart gevonden, dit gebed tot U te bidden.

28
וְ/עַתָּ֣ה אֲדֹנָ֣/י יְהוִ֗ה אַתָּה הוּא֙ הָֽ/אֱלֹהִ֔ים וּ/דְבָרֶ֖י/ךָ יִהְי֣וּ אֱמֶ֑ת וַ/תְּדַבֵּר֙ אֶֽל עַבְדְּ/ךָ֔ אֶת הַ/טּוֹבָ֖ה הַ/זֹּֽאת
STATEN

Nu dan, Heere HEERE! Gij zijt die God, en Uw woorden zullen waarheid zijn, en Gij hebt dit goede tot Uw knecht gesproken.

29
וְ/עַתָּ֗ה הוֹאֵל֙ וּ/בָרֵךְ֙ אֶת בֵּ֣ית עַבְדְּ/ךָ֔ לִ/הְי֥וֹת לְ/עוֹלָ֖ם לְ/פָנֶ֑י/ךָ כִּֽי אַתָּ֞ה אֲדֹנָ֤/י יְהוִה֙ דִּבַּ֔רְתָּ וּ/מִ/בִּרְכָ֣תְ/ךָ֔ יְבֹרַ֥ךְ בֵּֽית עַבְדְּ/ךָ֖ לְ/עוֹלָֽם
STATEN

Zo believe het U nu, en zegen het huis van Uw knecht, dat het in eeuwigheid voor Uw aangezicht zij; want Gij, Heere HEERE, hebt het gesproken, en met Uw zegen zal het huis van Uw knecht gezegend worden in eeuwigheid.