Ga naar inhoud
NEVIIM

Ezechiël 8

יְחֶזְקֵאל
Hoofdstukken (48)← → toetsen
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748
Getuigen
Interlineair
Tekstgrootte
Diff
1
וַ/יְהִ֣י בַּ/שָּׁנָ֣ה הַ/שִּׁשִּׁ֗ית בַּ/שִּׁשִּׁי֙ בַּ/חֲמִשָּׁ֣ה לַ/חֹ֔דֶשׁ אֲנִי֙ יוֹשֵׁ֣ב בְּ/בֵיתִ֔/י וְ/זִקְנֵ֥י יְהוּדָ֖ה יוֹשְׁבִ֣ים לְ/פָנָ֑/י וַ/תִּפֹּ֤ל עָלַ/י֙ שָׁ֔ם יַ֖ד אֲדֹנָ֥/י יְהֹוִֽה׀׃
STATEN

Het geschiedde nu in het zesde jaar, in de zesde maand, op den vijfden der maand, als ik in mijn huis zat, en de oudsten van Juda voor mijn aangezicht zaten, dat de hand des Heeren HEEREN daar over mij viel.

2
וָ/אֶרְאֶ֗ה וְ/הִנֵּ֤ה דְמוּת֙ כְּ/מַרְאֵה אֵ֔שׁ מִ/מַּרְאֵ֥ה מָתְנָ֛י/ו וּ/לְ/מַ֖טָּה אֵ֑שׁ וּ/מִ/מָּתְנָ֣י/ו וּ/לְ/מַ֔עְלָ/ה כְּ/מַרְאֵה זֹ֖הַר כְּ/עֵ֥ין הַ/חַשְׁמַֽלָ/ה־־׃
STATEN

Toen zag ik, en ziet, een gelijkenis, als de gedaante van vuur; van de gedaante Zijner lenden en nederwaarts was vuur; en van Zijn lenden en opwaarts, als de gedaante ener klaarheid, als de verf van Hasmal.

3
וַ/יִּשְׁלַח֙ תַּבְנִ֣ית יָ֔ד וַ/יִּקָּחֵ֖/נִי בְּ/צִיצִ֣ת רֹאשִׁ֑/י וַ/תִּשָּׂ֣א אֹתִ֣/י ר֣וּחַ בֵּֽין הָ/אָ֣רֶץ וּ/בֵ֣ין הַ/שָּׁמַ֡יִם וַ/תָּבֵא֩ אֹתִ֨/י יְרוּשָׁלְַ֜מָ/ה בְּ/מַרְא֣וֹת אֱלֹהִ֗ים אֶל פֶּ֜תַח שַׁ֤עַר הַ/פְּנִימִית֙ הַ/פּוֹנֶ֣ה צָפ֔וֹנָ/ה אֲשֶׁר שָׁ֣ם מוֹשַׁ֔ב סֵ֖מֶל הַ/קִּנְאָ֥ה הַ/מַּקְנֶֽה׀־־־׃
STATEN

En Hij stak de gelijkenis ener hand uit, en nam mij bij het haar mijns hoofds; en de Geest voerde mij op tussen de aarde en tussen den hemel, en bracht mij in de gezichten Gods te Jeruzalem, tot de deur der poort van het binnenste voorhof, dewelke ziet naar het noorden, alwaar de zitplaats was van een beeld der ijvering, dat tot ijver verwekt.

4
וְ/הִ֨נֵּה שָׁ֔ם כְּב֖וֹד אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּ/מַּרְאֶ֕ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי בַּ/בִּקְעָֽה־׃
STATEN

En ziet, de heerlijkheid des Gods van Israël was aldaar, naar de gedaante, die ik in de vallei gezien had.

5
וַ/יֹּ֣אמֶר אֵלַ֔/י בֶּן אָדָ֕ם שָׂא נָ֥א עֵינֶ֖י/ךָ דֶּ֣רֶךְ צָפ֑וֹנָ/ה וָ/אֶשָּׂ֤א עֵינַ/י֙ דֶּ֣רֶךְ צָפ֔וֹנָ/ה וְ/הִנֵּ֤ה מִ/צָּפוֹן֙ לְ/שַׁ֣עַר הַ/מִּזְבֵּ֔חַ סֵ֛מֶל הַ/קִּנְאָ֥ה הַ/זֶּ֖ה בַּ/בִּאָֽה־־׃
STATEN

En Hij zeide tot mij: Mensenkind, hef nu uw ogen op naar den weg van het noorden; en ik hief mijn ogen op naar den weg van het noorden, en ziet, tegen het noorden aan de poort van het altaar was dit beeld der ijvering, in den ingang.

6
וַ/יֹּ֣אמֶר אֵלַ֔/י בֶּן אָדָ֕ם הֲ/רֹאֶ֥ה אַתָּ֖ה מ/הם עֹשִׂ֑ים תּוֹעֵב֨וֹת גְּדֹל֜וֹת אֲשֶׁ֥ר בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֣ל עֹשִׂ֣ים פֹּ֗ה לְ/רָֽחֳקָה֙ מֵ/עַ֣ל מִקְדָּשִׁ֔/י וְ/עוֹד֙ תָּשׁ֣וּב תִּרְאֶ֔ה תּוֹעֵב֖וֹת גְּדֹלֽוֹת־־׀׃ס מָ֣ה הֵ֣ם
STATEN

En Hij zeide tot mij: Mensenkind, ziet gij wel, wat zij doen, de grote gruwelen, die het huis Israëls hier doet, opdat Ik van Mijn heiligdom verre wegga? Doch gij zult nog wederom grote gruwelen zien.

7
וַ/יָּבֵ֥א אֹתִ֖/י אֶל פֶּ֣תַח הֶֽ/חָצֵ֑ר וָ/אֶרְאֶ֕ה וְ/הִנֵּ֥ה חֹר אֶחָ֖ד בַּ/קִּֽיר־־׃
STATEN

Zo bracht Hij mij tot de deur van het voorhof. Toen zag ik, en ziet, er was een hol in den wand.

8
וַ/יֹּ֣אמֶר אֵלַ֔/י בֶּן אָדָ֖ם חֲתָר נָ֣א בַ/קִּ֑יר וָ/אֶחְתֹּ֣ר בַּ/קִּ֔יר וְ/הִנֵּ֖ה פֶּ֥תַח אֶחָֽד־־׃
STATEN

En Hij zeide tot mij: Mensenkind, graaf nu in dien wand. En ik groef in dien wand, en ziet, daar was een deur.

9
וַ/יֹּ֖אמֶר אֵלָ֑/י בֹּ֤א וּ/רְאֵה֙ אֶת הַ/תּוֹעֵב֣וֹת הָ/רָע֔וֹת אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם עֹשִׂ֖ים פֹּֽה־׃
STATEN

Toen zeide Hij tot mij: Ga in, en zie de boze gruwelen, die zij hier doen.

10
וָ/אָבוֹא֮ וָֽ/אֶרְאֶה֒ וְ/הִנֵּ֨ה כָל תַּבְנִ֜ית רֶ֤מֶשׂ וּ/בְהֵמָה֙ שֶׁ֔קֶץ וְ/כָל גִּלּוּלֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל מְחֻקֶּ֥ה עַל הַ/קִּ֖יר סָבִ֥יב סָבִֽיב־־־׀׃
STATEN

Zo ging ik in, en ik zag, en ziet, er was alle beeltenis van kruipende dieren en verfoeielijke beesten, en van alle drekgoden van het huis Israëls, geheel rondom aan den wand gemaald.

11
וְ/שִׁבְעִ֣ים אִ֣ישׁ מִ/זִּקְנֵ֣י בֵֽית יִ֠שְׂרָאֵל וְ/יַאֲזַנְיָ֨הוּ בֶן שָׁפָ֜ן עֹמֵ֤ד בְּ/תוֹכָ/ם֙ עֹמְדִ֣ים לִ/פְנֵי/הֶ֔ם וְ/אִ֥ישׁ מִקְטַרְתּ֖/וֹ בְּ/יָד֑/וֹ וַ/עֲתַ֥ר עֲנַֽן הַ/קְּטֹ֖רֶת עֹלֶֽה־־־׃
STATEN

En zeventig mannen uit de oudsten van het huis Israëls, met Jaäzánja, den zoon van Safan, staande in het midden van hen, stonden voor hun aangezichten; en een ieder had zijn rookvat in zijn hand, en een overvloedige wolk des reukwerks ging op.

12
וַ/יֹּ֣אמֶר אֵלַ/י֮ הֲ/רָאִ֣יתָ בֶן אָדָם֒ אֲשֶׁ֨ר זִקְנֵ֤י בֵֽית יִשְׂרָאֵל֙ עֹשִׂ֣ים בַּ/חֹ֔שֶׁךְ אִ֖ישׁ בְּ/חַדְרֵ֣י מַשְׂכִּית֑/וֹ כִּ֣י אֹמְרִ֗ים אֵ֤ין יְהוָה֙ רֹאֶ֣ה אֹתָ֔/נוּ עָזַ֥ב יְהוָ֖ה אֶת הָ/אָֽרֶץ־־־׃
STATEN

Toen zeide Hij tot mij: Hebt gij gezien, mensenkind, wat de oudsten van het huis Israëls doen in de duisternis, een ieder in zijn gebeelde binnenkameren? want zij zeggen: De HEERE ziet ons niet, de HEERE heeft het land verlaten.

Op De Naamdragers

Blogs over Ezechiël 8

Nog geen artikelen die specifiek naar Ezechiël 8 verwijzen. Zoek toch op de hoofdsite →