sin

prop. ; in cl. (v. reff. to in MM, , s.v.); a missing the mark CR VGT , (Plat., Arist., al.); guilt sin more freq., from Æsch. down, . In NT (as LXX) always in ethical sense; a fault, failure as a principle and quality of action, = , : , ; , ; , ; , , ; , ; , ; , ; personified as a ruling principle, , etc., , , ; , ; , ; , ; , (cf. ). τὸ ἁμαρτάνειν ὑφ’ ἁμαρτίαν εἶναι ἐπιμένειν ἀποθνήσκειν, νεκρὸν εἶναι τῇ ἁ. τὴν ἀ. γινώσκειν σῶμα τῆς ἁ. ἀπάτη τῆς ἁ. ἁ. βασιλεύει, κυριεύει δουλεύειν δοῦλος τῆς ἁ. νόμος τῆς ἁ. δύναμις τῆς ἁ. a sinning, sin Ro 5:12 13 20 Ro 3:9 Ro 6:1 Ro 6:2 11 Ro 7:7 Ro 6:6 He 3:13 Ro 5:21 6:12 14 7:17 20 Ro 6:6 ib. 17 Ro 7:23 8:2 I Co 15:56 Ge 4:7 As a generic term (disting. fr. the specific terms , q.v., etc.) for concrete wrongdoing, violation of the divine law, : , , al.; , , , ; , , , ; in pl. , sin in the aggregate, (v. Milligan, in l.); , ; , , ; , , , al.; , ; collectively, , ; , . ἁμάρτημα ποιεῖν (τὴν) ἁ. εἴχειν ἁ. ἁμαρτίαι ποιεῖν ἁμαρτίας πλῆθος ἁμαρτιῶν ἄφεσις ἁμαρτιῶν ἐν ἁμαρτίαις εἶναι αἴρειν τὴν ἁ. τ. κόσμου ἀποθνήσκειν ἐν τῇ ἁ. sin Jo 8:46 Ja 1:15 Jo 8:34 II Co 11:7 I Jo 3:8 Jo 9:41 15:22 24 19:11 I Jo 1:8 I Th 2:16 Ja 5:15 Ja 5:20 I Pe 4:8 Mt 26:28 Mk 1:4 I Co 15:17 Jo 1:29 Jo 8:21 = , , : , , . ἁμάρτημα Mt 12:31 Ac 7:60 I Jo 5:16 a sinful deed a sin

a sin (properly abstract)

offence, sin(-ful)