TORAH

Exodus 18

שְׁמוֹת
Hoofdstukken (40)
12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940
Getuigen
Interlineair
1
וַ/יִּשְׁמַ֞ע יִתְר֨וֹ כֹהֵ֤ן מִדְיָן֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה אֵת֩ כָּל אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה אֱלֹהִים֙ לְ/מֹשֶׁ֔ה וּ/לְ/יִשְׂרָאֵ֖ל עַמּ֑/וֹ כִּֽי הוֹצִ֧יא יְהוָ֛ה אֶת יִשְׂרָאֵ֖ל מִ/מִּצְרָֽיִם
STATEN

Toen Jethro, priester van Midian, schoonvader van Mozes, hoorde al wat God aan Mozes, en aan Israël, Zijn volk, gedaan had: dat de HEERE Israël uit Egypte uitgevoerd had;

2
וַ/יִּקַּ֗ח יִתְרוֹ֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה אֶת צִפֹּרָ֖ה אֵ֣שֶׁת מֹשֶׁ֑ה אַחַ֖ר שִׁלּוּחֶֽי/הָ
STATEN

Zo nam Jethro, Mozes' schoonvader, Zippora, Mozes' huisvrouw (nadat hij haar wedergezonden had),

3
וְ/אֵ֖ת שְׁנֵ֣י בָנֶ֑י/הָ אֲשֶׁ֨ר שֵׁ֤ם הָֽ/אֶחָד֙ גֵּֽרְשֹׁ֔ם כִּ֣י אָמַ֔ר גֵּ֣ר הָיִ֔יתִי בְּ/אֶ֖רֶץ נָכְרִיָּֽה
STATEN

Met haar twee zonen, welker enes naam was Gersom (want hij zeide: Ik ben een vreemdeling geweest in een vreemd land);

4
וְ/שֵׁ֥ם הָ/אֶחָ֖ד אֱלִיעֶ֑זֶר כִּֽי אֱלֹהֵ֤י אָבִ/י֙ בְּ/עֶזְרִ֔/י וַ/יַּצִּלֵ֖/נִי מֵ/חֶ֥רֶב פַּרְעֹֽה
STATEN

En de naam des anderen was Eliézer, want, zeide hij, de God mijns vaders is tot mijn Hulpe geweest, en heeft mij verlost van Faraö's zwaard.

5
וַ/יָּבֹ֞א יִתְר֨וֹ חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֛ה וּ/בָנָ֥י/ו וְ/אִשְׁתּ֖/וֹ אֶל מֹשֶׁ֑ה אֶל הַ/מִּדְבָּ֗ר אֲשֶׁר ה֛וּא חֹנֶ֥ה שָׁ֖ם הַ֥ר הָ/אֱלֹהִֽים
STATEN

Toen nu Jethro, Mozes' schoonvader, met zijn zonen en zijn huisvrouw, tot Mozes kwam, in de woestijn, aan den berg Gods, waar hij zich gelegerd had,

6
וַ/יֹּ֨אמֶר֙ אֶל מֹשֶׁ֔ה אֲנִ֛י חֹתֶנְ/ךָ֥ יִתְר֖וֹ בָּ֣א אֵלֶ֑י/ךָ וְ/אִ֨שְׁתְּ/ךָ֔ וּ/שְׁנֵ֥י בָנֶ֖י/הָ עִמָּֽ/הּ
STATEN

Zo zeide hij tot Mozes: Ik, uw schoonvader Jethro, kom tot u, met uw huisvrouw, en haar beide zonen met haar.

7
וַ/יֵּצֵ֨א מֹשֶׁ֜ה לִ/קְרַ֣את חֹֽתְנ֗/וֹ וַ/יִּשְׁתַּ֨חוּ֙ וַ/יִּשַּׁק ל֔/וֹ וַ/יִּשְׁאֲל֥וּ אִישׁ לְ/רֵעֵ֖/הוּ לְ/שָׁל֑וֹם וַ/יָּבֹ֖אוּ הָ/אֹֽהֱלָ/ה
STATEN

Toen ging Mozes uit, zijn schoonvader tegemoet, en hij boog zich, en kuste hem; en zij vraagden de een den ander naar den welstand, en zij gingen naar de tent.

8
וַ/יְסַפֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ לְ/חֹ֣תְנ֔/וֹ אֵת֩ כָּל אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ לְ/פַרְעֹ֣ה וּ/לְ/מִצְרַ֔יִם עַ֖ל אוֹדֹ֣ת יִשְׂרָאֵ֑ל אֵ֤ת כָּל הַ/תְּלָאָה֙ אֲשֶׁ֣ר מְצָאָ֣תַ/ם בַּ/דֶּ֔רֶךְ וַ/יַּצִּלֵ֖/ם יְהוָֽה
STATEN

En Mozes vertelde zijn schoonvader alles, wat de HEERE aan Faraö en aan de Egyptenaren gedaan had, om Israëls wil; al de moeite, die hun op dien weg ontmoet was, en dat hen de HEERE verlost had.

9
וַ/יִּ֣חַדְּ יִתְר֔וֹ עַ֚ל כָּל הַ/טּוֹבָ֔ה אֲשֶׁר עָשָׂ֥ה יְהוָ֖ה לְ/יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁ֥ר הִצִּיל֖/וֹ מִ/יַּ֥ד מִצְרָֽיִם
STATEN

Jethro nu verheugde zich over al het goede, hetwelk de HEERE Israël gedaan had; dat Hij het verlost had uit de hand der Egyptenaren.

10
וַ/יֹּאמֶר֮ יִתְרוֹ֒ בָּר֣וּךְ יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֨ר הִצִּ֥יל אֶתְ/כֶ֛ם מִ/יַּ֥ד מִצְרַ֖יִם וּ/מִ/יַּ֣ד פַּרְעֹ֑ה אֲשֶׁ֤ר הִצִּיל֙ אֶת הָ/עָ֔ם מִ/תַּ֖חַת יַד מִצְרָֽיִם
STATEN

En Jethro zeide: Gezegend zij de HEERE, Die ulieden verlost heeft uit de hand der Egyptenaren, en uit Faraö's hand; Die dit volk van onder de hand der Egyptenaren verlost heeft!

11
עַתָּ֣ה יָדַ֔עְתִּי כִּֽי גָד֥וֹל יְהוָ֖ה מִ/כָּל הָ/אֱלֹהִ֑ים כִּ֣י בַ/דָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר זָד֖וּ עֲלֵי/הֶֽם
STATEN

Nu weet ik, dat de HEERE groter is dan alle goden; want in de zaak, waarin zij trotselijk gehandeld hebben, was Hij boven hen.

12
וַ/יִּקַּ֞ח יִתְר֨וֹ חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֛ה עֹלָ֥ה וּ/זְבָחִ֖ים לֵֽ/אלֹהִ֑ים וַ/יָּבֹ֨א אַהֲרֹ֜ן וְ/כֹ֣ל זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לֶ/אֱכָל לֶ֛חֶם עִם חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֖ה לִ/פְנֵ֥י הָ/אֱלֹהִֽים
STATEN

Toen nam Jethro, de schoonvader van Mozes, Gode brandoffer en slachtofferen; en Aäron kwam, en al de oversten van Israël, om brood te eten met den schoonvader van Mozes, voor het aangezicht Gods.

13
וַ/יְהִי֙ מִֽ/מָּחֳרָ֔ת וַ/יֵּ֥שֶׁב מֹשֶׁ֖ה לִ/שְׁפֹּ֣ט אֶת הָ/עָ֑ם וַ/יַּעֲמֹ֤ד הָ/עָם֙ עַל מֹשֶׁ֔ה מִן הַ/בֹּ֖קֶר עַד הָ/עָֽרֶב
STATEN

Doch het geschiedde des anderen daags, zo zat Mozes om het volk te richten, en het volk stond voor Mozes, van den morgen tot den avond.

14
וַ/יַּרְא֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה אֵ֛ת כָּל אֲשֶׁר ה֥וּא עֹשֶׂ֖ה לָ/עָ֑ם וַ/יֹּ֗אמֶר מָֽה הַ/דָּבָ֤ר הַ/זֶּה֙ אֲשֶׁ֨ר אַתָּ֤ה עֹשֶׂה֙ לָ/עָ֔ם מַדּ֗וּעַ אַתָּ֤ה יוֹשֵׁב֙ לְ/בַדֶּ֔/ךָ וְ/כָל הָ/עָ֛ם נִצָּ֥ב עָלֶ֖י/ךָ מִן בֹּ֥קֶר עַד עָֽרֶב
STATEN

Als de schoonvader van Mozes alles zag, wat hij het volk deed, zo zeide hij: Wat ding is dit, dat gij het volk doet? Waarom zit gij zelf alleen, en al het volk staat voor u, van den morgen tot den avond?

15
וַ/יֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה לְ/חֹתְנ֑/וֹ כִּֽי יָבֹ֥א אֵלַ֛/י הָ/עָ֖ם לִ/דְרֹ֥שׁ אֱלֹהִֽים
STATEN

Toen zeide Mozes tot zijn schoonvader: Omdat dit volk tot mij komt, om God raad te vragen.

16
כִּֽי יִהְיֶ֨ה לָ/הֶ֤ם דָּבָר֙ בָּ֣א אֵלַ֔/י וְ/שָׁ֣פַטְתִּ֔י בֵּ֥ין אִ֖ישׁ וּ/בֵ֣ין רֵעֵ֑/הוּ וְ/הוֹדַעְתִּ֛י אֶת חֻקֵּ֥י הָ/אֱלֹהִ֖ים וְ/אֶת תּוֹרֹתָֽי/ו
STATEN

Wanneer zij een zaak hebben, zo komt het tot mij, dat ik richte tussen den man en tussen zijn naaste; en dat ik hun bekend make Gods instellingen en Zijn wetten.

17
וַ/יֹּ֛אמֶר חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֖ה אֵלָ֑י/ו לֹא טוֹב֙ הַ/דָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה עֹשֶֽׂה
STATEN

Doch de schoonvader van Mozes zeide tot hem: De zaak is niet goed, die gij doet.

18
נָבֹ֣ל תִּבֹּ֔ל גַּם אַתָּ֕ה גַּם הָ/עָ֥ם הַ/זֶּ֖ה אֲשֶׁ֣ר עִמָּ֑/ךְ כִּֽי כָבֵ֤ד מִמְּ/ךָ֙ הַ/דָּבָ֔ר לֹא תוּכַ֥ל עֲשֹׂ֖/הוּ לְ/בַדֶּֽ/ךָ
STATEN

Gij zult geheel vervallen, zo gij, als dit volk, hetwelk bij u is; want deze zaak is te zwaar voor u, gij alleen kunt het niet doen.

19
עַתָּ֞ה שְׁמַ֤ע בְּ/קֹלִ/י֙ אִיעָ֣צְ/ךָ֔ וִ/יהִ֥י אֱלֹהִ֖ים עִמָּ֑/ךְ הֱיֵ֧ה אַתָּ֣ה לָ/עָ֗ם מ֚וּל הָֽ/אֱלֹהִ֔ים וְ/הֵבֵאתָ֥ אַתָּ֛ה אֶת הַ/דְּבָרִ֖ים אֶל הָ/אֱלֹהִֽים
STATEN

Hoor nu mijn stem, ik zal u raden, en God zal met u zijn; wees gij voor het volk bij God, en breng gij de zaken voor God;

20
וְ/הִזְהַרְתָּ֣ה אֶתְ/הֶ֔ם אֶת הַ/חֻקִּ֖ים וְ/אֶת הַ/תּוֹרֹ֑ת וְ/הוֹדַעְתָּ֣ לָ/הֶ֗ם אֶת הַ/דֶּ֨רֶךְ֙ יֵ֣לְכוּ בָ֔/הּ וְ/אֶת הַֽ/מַּעֲשֶׂ֖ה אֲשֶׁ֥ר יַעֲשֽׂוּ/ן
STATEN

En verklaar hun de instellingen en de wetten, en maak hun bekend den weg, waarin zij wandelen zullen, en het werk, dat zij doen zullen.

21
וְ/אַתָּ֣ה תֶחֱזֶ֣ה מִ/כָּל הָ֠/עָם אַנְשֵׁי חַ֜יִל יִרְאֵ֧י אֱלֹהִ֛ים אַנְשֵׁ֥י אֱמֶ֖ת שֹׂ֣נְאֵי בָ֑צַע וְ/שַׂמְתָּ֣ עֲלֵ/הֶ֗ם שָׂרֵ֤י אֲלָפִים֙ שָׂרֵ֣י מֵא֔וֹת שָׂרֵ֥י חֲמִשִּׁ֖ים וְ/שָׂרֵ֥י עֲשָׂרֹֽת
STATEN

Doch zie gij om, onder al het volk, naar kloeke mannen, God vrezende, waarachtige mannen, de gierigheid hatende; stel ze over hen, oversten der duizenden, oversten der honderden, oversten der vijftigen, oversten der tienen.

22
וְ/שָׁפְט֣וּ אֶת הָ/עָם֮ בְּ/כָל עֵת֒ וְ/הָיָ֞ה כָּל הַ/דָּבָ֤ר הַ/גָּדֹל֙ יָבִ֣יאוּ אֵלֶ֔י/ךָ וְ/כָל הַ/דָּבָ֥ר הַ/קָּטֹ֖ן יִשְׁפְּטוּ הֵ֑ם וְ/הָקֵל֙ מֵֽ/עָלֶ֔י/ךָ וְ/נָשְׂא֖וּ אִתָּֽ/ךְ
STATEN

Dat zij dit volk te allen tijde richten; doch het geschiede, dat zij alle grote zaken aan u brengen, maar dat zij alle kleine zaken richten; verlicht alzo uzelven, en laat hen met u dragen.

23
אִ֣ם אֶת הַ/דָּבָ֤ר הַ/זֶּה֙ תַּעֲשֶׂ֔ה וְ/צִוְּ/ךָ֣ אֱלֹהִ֔ים וְ/יָֽכָלְתָּ֖ עֲמֹ֑ד וְ/גַם֙ כָּל הָ/עָ֣ם הַ/זֶּ֔ה עַל מְקֹמ֖/וֹ יָבֹ֥א בְ/שָׁלֽוֹם
STATEN

Indien gij deze zaak doet, en God het u gebiedt, zo zult gij kunnen bestaan; zo zal ook al dit volk in vrede aan zijn plaats komen.

24
וַ/יִּשְׁמַ֥ע מֹשֶׁ֖ה לְ/ק֣וֹל חֹתְנ֑/וֹ וַ/יַּ֕עַשׂ כֹּ֖ל אֲשֶׁ֥ר אָמָֽר
STATEN

Mozes nu hoorde naar de stem van zijn schoonvader, en hij deed alles, wat hij gezegd had.

25
וַ/יִּבְחַ֨ר מֹשֶׁ֤ה אַנְשֵׁי חַ֨יִל֙ מִ/כָּל יִשְׂרָאֵ֔ל וַ/יִּתֵּ֥ן אֹתָ֛/ם רָאשִׁ֖ים עַל הָ/עָ֑ם שָׂרֵ֤י אֲלָפִים֙ שָׂרֵ֣י מֵא֔וֹת שָׂרֵ֥י חֲמִשִּׁ֖ים וְ/שָׂרֵ֥י עֲשָׂרֹֽת
STATEN

En Mozes verkoos kloeke mannen, uit gans Israël, en maakte hen tot hoofden over het volk; oversten der duizenden, oversten der honderden, oversten der vijftigen, en oversten der tienen;

26
וְ/שָׁפְט֥וּ אֶת הָ/עָ֖ם בְּ/כָל עֵ֑ת אֶת הַ/דָּבָ֤ר הַ/קָּשֶׁה֙ יְבִיא֣וּ/ן אֶל מֹשֶׁ֔ה וְ/כָל הַ/דָּבָ֥ר הַ/קָּטֹ֖ן יִשְׁפּוּט֥וּ הֵֽם
STATEN

Dat zij het volk te allen tijde richtten, de harde zaak tot Mozes brachten, maar zij alle kleine zaak richtten.

27
וַ/יְשַׁלַּ֥ח מֹשֶׁ֖ה אֶת חֹתְנ֑/וֹ וַ/יֵּ֥לֶךְ ל֖/וֹ אֶל אַרְצֽ/וֹ
STATEN

Toen liet Mozes zijn schoonvader trekken; en hij ging naar zijn land.