TORAH

Genesis 30

בְּרֵאשִׁית
Hoofdstukken (50)
1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950
Getuigen
Interlinear
1
וַ/תֵּ֣רֶא רָחֵ֗ל כִּ֣י לֹ֤א יָֽלְדָה֙ לְ/יַעֲקֹ֔ב וַ/תְּקַנֵּ֥א רָחֵ֖ל בַּ/אֲחֹתָ֑/הּ וַ/תֹּ֤אמֶר אֶֽל יַעֲקֹב֙ הָֽבָ/ה לִּ֣/י בָנִ֔ים וְ/אִם אַ֖יִן מֵתָ֥ה אָנֹֽכִי
STATEN

Als nu Rachel zag, dat zij Jakob niet baarde, zo benijdde Rachel haar zuster; en zij zeide tot Jakob: Geef mij kinderen! of indien niet, zo ben ik dood.

2
וַ/יִּֽחַר אַ֥ף יַעֲקֹ֖ב בְּ/רָחֵ֑ל וַ/יֹּ֗אמֶר הֲ/תַ֤חַת אֱלֹהִים֙ אָנֹ֔כִי אֲשֶׁר מָנַ֥ע מִמֵּ֖/ךְ פְּרִי בָֽטֶן
STATEN

Toen ontstak Jakobs toorn tegen Rachel, en hij zeide: Ben ik dan in plaats van God, Die de vrucht des buiks van u geweerd heeft?

3
וַ/תֹּ֕אמֶר הִנֵּ֛ה אֲמָתִ֥/י בִלְהָ֖ה בֹּ֣א אֵלֶ֑י/הָ וְ/תֵלֵד֙ עַל בִּרְכַּ֔/י וְ/אִבָּנֶ֥ה גַם אָנֹכִ֖י מִמֶּֽ/נָּה
STATEN

En zij zeide: Zie, daar is mijn dienstmaagd Bilha, ga tot haar in; dat zij op mijn knieën bare, en ik ook uit haar gebouwd worde.

4
וַ/תִּתֶּן ל֛/וֹ אֶת בִּלְהָ֥ה שִׁפְחָתָ֖/הּ לְ/אִשָּׁ֑ה וַ/יָּבֹ֥א אֵלֶ֖י/הָ יַעֲקֹֽב
STATEN

Zo gaf zij hem haar dienstmaagd Bilha tot een vrouw; en Jakob ging tot haar in.

5
וַ/תַּ֣הַר בִּלְהָ֔ה וַ/תֵּ֥לֶד לְ/יַעֲקֹ֖ב בֵּֽן
STATEN

En Bilha werd zwanger, en baarde Jakob een zoon.

6
וַ/תֹּ֤אמֶר רָחֵל֙ דָּנַ֣/נִּי אֱלֹהִ֔ים וְ/גַם֙ שָׁמַ֣ע בְּ/קֹלִ֔/י וַ/יִּתֶּן לִ֖/י בֵּ֑ן עַל כֵּ֛ן קָרְאָ֥ה שְׁמ֖/וֹ דָּֽן
STATEN

Toen zeide Rachel: God heeft mij gericht, en ook mijn stem verhoord, en heeft mij een zoon gegeven; daarom noemde zij zijn naam Dan.

7
וַ/תַּ֣הַר ע֔וֹד וַ/תֵּ֕לֶד בִּלְהָ֖ה שִׁפְחַ֣ת רָחֵ֑ל בֵּ֥ן שֵׁנִ֖י לְ/יַעֲקֹֽב
STATEN

En Bilha, Rachels dienstmaagd, werd wederom bevrucht, en baarde Jakob den tweeden zoon.

8
וַ/תֹּ֣אמֶר רָחֵ֗ל נַפְתּוּלֵ֨י אֱלֹהִ֧ים נִפְתַּ֛לְתִּי עִם אֲחֹתִ֖/י גַּם יָכֹ֑לְתִּי וַ/תִּקְרָ֥א שְׁמ֖/וֹ נַפְתָּלִֽי
STATEN

Toen zeide Rachel: Ik heb worstelingen Gods met mijn zuster geworsteld; ook heb ik de overhand gehad; en zij noemde zijn naam Nafthali.

9
וַ/תֵּ֣רֶא לֵאָ֔ה כִּ֥י עָמְדָ֖ה מִ/לֶּ֑דֶת וַ/תִּקַּח֙ אֶת זִלְפָּ֣ה שִׁפְחָתָ֔/הּ וַ/תִּתֵּ֥ן אֹתָ֛/הּ לְ/יַעֲקֹ֖ב לְ/אִשָּֽׁה
STATEN

Toen nu Lea zag, dat zij ophield van baren, nam zij ook haar dienstmaagd Zilpa, en gaf die aan Jakob tot een vrouw.

10
וַ/תֵּ֗לֶד זִלְפָּ֛ה שִׁפְחַ֥ת לֵאָ֖ה לְ/יַעֲקֹ֥ב בֵּֽן
STATEN

En Zilpa, Lea's dienstmaagd, baarde Jakob een zoon.

11
וַ/תֹּ֥אמֶר לֵאָ֖ה ב/גד וַ/תִּקְרָ֥א אֶת שְׁמ֖/וֹ גָּֽד בָּ֣א גָ֑ד
STATEN

Toen zeide Lea: Er komt een hoop! en zij noemde zijn naam Gad.

12
וַ/תֵּ֗לֶד זִלְפָּה֙ שִׁפְחַ֣ת לֵאָ֔ה בֵּ֥ן שֵׁנִ֖י לְ/יַעֲקֹֽב
STATEN

Daarna baarde Zilpa, Lea's dienstmaagd, Jakob een tweeden zoon.

13
וַ/תֹּ֣אמֶר לֵאָ֔ה בְּ/אָשְׁרִ֕/י כִּ֥י אִשְּׁר֖וּ/נִי בָּנ֑וֹת וַ/תִּקְרָ֥א אֶת שְׁמ֖/וֹ אָשֵֽׁר
STATEN

Toen zeide Lea: Tot mijn geluk! want de dochters zullen mij gelukkig achten; en zij noemde zijn naam Aser.

14
וַ/יֵּ֨לֶךְ רְאוּבֵ֜ן בִּ/ימֵ֣י קְצִיר חִטִּ֗ים וַ/יִּמְצָ֤א דֽוּדָאִים֙ בַּ/שָּׂדֶ֔ה וַ/יָּבֵ֣א אֹתָ֔/ם אֶל לֵאָ֖ה אִמּ֑/וֹ וַ/תֹּ֤אמֶר רָחֵל֙ אֶל לֵאָ֔ה תְּנִי נָ֣א לִ֔/י מִ/דּוּדָאֵ֖י בְּנֵֽ/ךְ
STATEN

En Ruben ging in de dagen van den tarweoogst, en hij vond Dûdaïm in het veld, en hij bracht die tot zijn moeder Lea. Toen zeide Rachel tot Lea: Geef mij toch van uws zoons Dûdaïm.

15
וַ/תֹּ֣אמֶר לָ֗/הּ הַ/מְעַט֙ קַחְתֵּ֣/ךְ אֶת אִישִׁ֔/י וְ/לָ/קַ֕חַת גַּ֥ם אֶת דּוּדָאֵ֖י בְּנִ֑/י וַ/תֹּ֣אמֶר רָחֵ֗ל לָ/כֵן֙ יִשְׁכַּ֤ב עִמָּ/ךְ֙ הַ/לַּ֔יְלָה תַּ֖חַת דּוּדָאֵ֥י בְנֵֽ/ךְ
STATEN

En zij zeide tot haar: Is het weinig, dat gij mijn man genomen hebt, dat gij ook mijns zoons Dûdaïm nemen zult? Toen zeide Rachel: Daarom zal hij dezen nacht voor uws zoons Dûdaïm bij u liggen.

16
וַ/יָּבֹ֨א יַעֲקֹ֣ב מִן הַ/שָּׂדֶה֮ בָּ/עֶרֶב֒ וַ/תֵּצֵ֨א לֵאָ֜ה לִ/קְרָאת֗/וֹ וַ/תֹּ֨אמֶר֙ אֵלַ֣/י תָּב֔וֹא כִּ֚י שָׂכֹ֣ר שְׂכַרְתִּ֔י/ךָ בְּ/דוּדָאֵ֖י בְּנִ֑/י וַ/יִּשְׁכַּ֥ב עִמָּ֖/הּ בַּ/לַּ֥יְלָה הֽוּא
STATEN

Als nu Jakob des avonds uit het veld kwam, ging Lea uit hem tegemoet, en zeide: Gij zult tot mij inkomen; want ik heb u om loon zekerlijk gehuurd voor mijns zoons Dûdaïm; en hij lag dien nacht bij haar.

17
וַ/יִּשְׁמַ֥ע אֱלֹהִ֖ים אֶל לֵאָ֑ה וַ/תַּ֛הַר וַ/תֵּ֥לֶד לְ/יַעֲקֹ֖ב בֵּ֥ן חֲמִישִֽׁי
STATEN

En God verhoorde Lea; en zij werd bevrucht, en baarde Jakob den vijfden zoon.

18
וַ/תֹּ֣אמֶר לֵאָ֗ה נָתַ֤ן אֱלֹהִים֙ שְׂכָרִ֔/י אֲשֶׁר נָתַ֥תִּי שִׁפְחָתִ֖/י לְ/אִישִׁ֑/י וַ/תִּקְרָ֥א שְׁמ֖/וֹ יִשָּׂשכָֽר
STATEN

Toen zeide Lea: God heeft mijn loon gegeven, nadat ik mijn dienstmaagd aan mijn man gegeven heb; en zij noemde zijn naam Issaschar.

19
וַ/תַּ֤הַר עוֹד֙ לֵאָ֔ה וַ/תֵּ֥לֶד בֵּן שִׁשִּׁ֖י לְּ/יַעֲקֹֽב
STATEN

En Lea werd wederom bevrucht, en zij baarde Jakob den zesden zoon.

20
וַ/תֹּ֣אמֶר לֵאָ֗ה זְבָדַ֨/נִי אֱלֹהִ֥ים אֹתִ/י֮ זֵ֣בֶד טוֹב֒ הַ/פַּ֨עַם֙ יִזְבְּלֵ֣/נִי אִישִׁ֔/י כִּֽי יָלַ֥דְתִּי ל֖/וֹ שִׁשָּׁ֣ה בָנִ֑ים וַ/תִּקְרָ֥א אֶת שְׁמ֖/וֹ זְבֻלֽוּן
STATEN

En Lea zeide: God heeft mij, mij heeft Hij begiftigd met een goede gift; ditmaal zal mijn man mij bijwonen; want ik heb hem zes zonen gebaard; en zij noemde zijn naam Zebulon.

21
וְ/אַחַ֖ר יָ֣לְדָה בַּ֑ת וַ/תִּקְרָ֥א אֶת שְׁמָ֖/הּ דִּינָֽה
STATEN

En zij baarde daarna een dochter; en zij noemde haar naam Dina.

22
וַ/יִּזְכֹּ֥ר אֱלֹהִ֖ים אֶת רָחֵ֑ל וַ/יִּשְׁמַ֤ע אֵלֶ֨י/הָ֙ אֱלֹהִ֔ים וַ/יִּפְתַּ֖ח אֶת רַחְמָֽ/הּ
STATEN

God dacht ook aan Rachel; en God verhoorde haar, en opende haar baarmoeder.

23
וַ/תַּ֖הַר וַ/תֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַ/תֹּ֕אמֶר אָסַ֥ף אֱלֹהִ֖ים אֶת חֶרְפָּתִֽ/י
STATEN

En zij werd bevrucht, en baarde een zoon; en zij zeide: God heeft mijn smaadheid weggenomen!

24
וַ/תִּקְרָ֧א אֶת שְׁמ֛/וֹ יוֹסֵ֖ף לֵ/אמֹ֑ר יֹסֵ֧ף יְהוָ֛ה לִ֖/י בֵּ֥ן אַחֵֽר
STATEN

En zij noemde zijn naam Jozef, zeggende: De HEERE voege mij een anderen zoon daartoe.

25
וַ/יְהִ֕י כַּ/אֲשֶׁ֛ר יָלְדָ֥ה רָחֵ֖ל אֶת יוֹסֵ֑ף וַ/יֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ אֶל לָבָ֔ן שַׁלְּחֵ֨/נִי֙ וְ/אֵ֣לְכָ֔ה אֶל מְקוֹמִ֖/י וּ/לְ/אַרְצִֽ/י
STATEN

En het geschiedde, als Rachel Jozef gebaard had, dat Jakob tot Laban zeide: Laat mij vertrekken, dat ik ga tot mijn plaats, en naar mijn land.

26
תְּנָ֞/ה אֶת נָשַׁ֣/י וְ/אֶת יְלָדַ֗/י אֲשֶׁ֨ר עָבַ֧דְתִּי אֹֽתְ/ךָ֛ בָּ/הֵ֖ן וְ/אֵלֵ֑כָה כִּ֚י אַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ אֶת עֲבֹדָתִ֖/י אֲשֶׁ֥ר עֲבַדְתִּֽי/ךָ
STATEN

Geef mijn vrouwen, en mijn kinderen, om welke ik u gediend heb, dat ik vertrek; want gij weet mijn dienst, dien ik u gediend heb.

27
וַ/יֹּ֤אמֶר אֵלָי/ו֙ לָבָ֔ן אִם נָ֛א מָצָ֥אתִי חֵ֖ן בְּ/עֵינֶ֑י/ךָ נִחַ֕שְׁתִּי וַ/יְבָרֲכֵ֥/נִי יְהוָ֖ה בִּ/גְלָלֶֽ/ךָ
STATEN

Toen zeide Laban tot hem: Zo ik nu genade gevonden heb in uw ogen; ik heb waargenomen, dat de HEERE mij om uwentwil gezegend heeft.

28
וַ/יֹּאמַ֑ר נָקְבָ֧/ה שְׂכָרְ/ךָ֛ עָלַ֖/י וְ/אֶתֵּֽנָה
STATEN

Hij zeide dan: Noem mij uitdrukkelijk uw loon, dat ik geven zal.

29
וַ/יֹּ֣אמֶר אֵלָ֔י/ו אַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ אֵ֖ת אֲשֶׁ֣ר עֲבַדְתִּ֑י/ךָ וְ/אֵ֛ת אֲשֶׁר הָיָ֥ה מִקְנְ/ךָ֖ אִתִּֽ/י
STATEN

Toen zeide hij tot hem: Gij weet, hoe ik u gediend heb, en hoe uw vee bij mij geweest is.

30
כִּ֡י מְעַט֩ אֲשֶׁר הָיָ֨ה לְ/ךָ֤ לְ/פָנַ/י֙ וַ/יִּפְרֹ֣ץ לָ/רֹ֔ב וַ/יְבָ֧רֶךְ יְהוָ֛ה אֹתְ/ךָ֖ לְ/רַגְלִ֑/י וְ/עַתָּ֗ה מָתַ֛י אֶֽעֱשֶׂ֥ה גַם אָנֹכִ֖י לְ/בֵיתִֽ/י
STATEN

Want het weinige, dat gij vóór mij gehad hebt, dat is tot een menigte uitgebroken; en de HEERE heeft u gezegend bij mijn voet; nu dan, wanneer zal ik ook werken voor mijn huis?

31
וַ/יֹּ֖אמֶר מָ֣ה אֶתֶּן לָ֑/ךְ וַ/יֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ לֹא תִתֶּן לִ֣/י מְא֔וּמָה אִם תַּֽעֲשֶׂה לִּ/י֙ הַ/דָּבָ֣ר הַ/זֶּ֔ה אָשׁ֛וּבָה אֶרְעֶ֥ה צֹֽאנְ/ךָ֖ אֶשְׁמֹֽר
STATEN

En hij zeide: Wat zal ik u geven? Toen zeide Jakob: Gij zult mij niet met al geven, indien gij mij deze zaak doen zult; ik zal wederom uw kudden weiden, en bewaren.

32
אֶֽעֱבֹ֨ר בְּ/כָל צֹֽאנְ/ךָ֜ הַ/יּ֗וֹם הָסֵ֨ר מִ/שָּׁ֜ם כָּל שֶׂ֣ה נָקֹ֣ד וְ/טָל֗וּא וְ/כָל שֶׂה חוּם֙ בַּ/כְּשָׂבִ֔ים וְ/טָל֥וּא וְ/נָקֹ֖ד בָּ/עִזִּ֑ים וְ/הָיָ֖ה שְׂכָרִֽ/י
STATEN

Ik zal heden door uw ganse kudde gaan, daarvan afzonderende al het gespikkelde en geplekte vee, en al het bruine vee onder de lammeren, en het geplekte en gespikkelde onder de geiten; en zulks zal mijn loon zijn.

33
וְ/עָֽנְתָה בִּ֤/י צִדְקָתִ/י֙ בְּ/י֣וֹם מָחָ֔ר כִּֽי תָב֥וֹא עַל שְׂכָרִ֖/י לְ/פָנֶ֑י/ךָ כֹּ֣ל אֲשֶׁר אֵינֶ/נּוּ֩ נָקֹ֨ד וְ/טָל֜וּא בָּֽ/עִזִּ֗ים וְ/חוּם֙ בַּ/כְּשָׂבִ֔ים גָּנ֥וּב ה֖וּא אִתִּֽ/י
STATEN

Zo zal mijn gerechtigheid op den dag van morgen met mij betuigen, als gij komen zult over mijn loon, voor uw aangezicht; al wat niet gespikkeld en geplekt is onder de geiten en bruin onder de lammeren, dat zij bij mij gestolen.

34
וַ/יֹּ֥אמֶר לָבָ֖ן הֵ֑ן ל֖וּ יְהִ֥י כִ/דְבָרֶֽ/ךָ
STATEN

Toen zeide Laban: Zie, och ja, het zij naar uw woord!

35
וַ/יָּ֣סַר בַּ/יּוֹם֩ הַ/ה֨וּא אֶת הַ/תְּיָשִׁ֜ים הָֽ/עֲקֻדִּ֣ים וְ/הַ/טְּלֻאִ֗ים וְ/אֵ֤ת כָּל הָֽ/עִזִּים֙ הַ/נְּקֻדּ֣וֹת וְ/הַ/טְּלֻאֹ֔ת כֹּ֤ל אֲשֶׁר לָבָן֙ בּ֔/וֹ וְ/כָל ח֖וּם בַּ/כְּשָׂבִ֑ים וַ/יִּתֵּ֖ן בְּ/יַד בָּנָֽי/ו
STATEN

En hij zonderde af ten zelfden dage de gesprenkelde en geplekte bokken en al de gespikkelde en geplekte geiten, al waar wit aan was, en al het bruine onder de lammeren; en hij gaf dezelve in de hand zijner zonen.

36
וַ/יָּ֗שֶׂם דֶּ֚רֶךְ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֔ים בֵּינ֖/וֹ וּ/בֵ֣ין יַעֲקֹ֑ב וְ/יַעֲקֹ֗ב רֹעֶ֛ה אֶת צֹ֥אן לָבָ֖ן הַ/נּוֹתָרֹֽת
STATEN

En hij stelde een weg van drie dagen tussen hem, en tussen Jakob; en Jakob weidde de overige kudde van Laban.

37
וַ/יִּֽקַּֽח ל֣/וֹ יַעֲקֹ֗ב מַקַּ֥ל לִבְנֶ֛ה לַ֖ח וְ/ל֣וּז וְ/עֶרְמ֑וֹן וַ/יְפַצֵּ֤ל בָּ/הֵן֙ פְּצָל֣וֹת לְבָנ֔וֹת מַחְשֹׂף֙ הַ/לָּבָ֔ן אֲשֶׁ֖ר עַל הַ/מַּקְלֽוֹת
STATEN

Toen nam zich Jakob roeden van groen populierenhout, en van hazelaar, en van kastanjen; en hij schilde daarin witte strepen, ontblotende het wit, hetwelk aan die roeden was.

38
וַ/יַּצֵּ֗ג אֶת הַ/מַּקְלוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר פִּצֵּ֔ל בָּ/רֳהָטִ֖ים בְּ/שִֽׁקֲת֣וֹת הַ/מָּ֑יִם אֲשֶׁר֩ תָּבֹ֨אןָ הַ/צֹּ֤אן לִ/שְׁתּוֹת֙ לְ/נֹ֣כַח הַ/צֹּ֔אן וַ/יֵּחַ֖מְנָה בְּ/בֹאָ֥/ן לִ/שְׁתּֽוֹת
STATEN

En hij legde deze roeden, die hij geschild had, in de goten, en in de drinkbakken van het water, waar de kudde kwam drinken, tegenover de kudde; en zij werden verhit, als zij kwamen om te drinken.

39
וַ/יֶּחֱמ֥וּ הַ/צֹּ֖אן אֶל הַ/מַּקְל֑וֹת וַ/תֵּלַ֣דְןָ הַ/צֹּ֔אן עֲקֻדִּ֥ים נְקֻדִּ֖ים וּ/טְלֻאִֽים
STATEN

Als dan de kudde verhit werd bij de roeden, zo lammerde de kudde gesprenkelde, gespikkelde, en geplekte.

40
וְ/הַ/כְּשָׂבִים֮ הִפְרִ֣יד יַעֲקֹב֒ וַ֠/יִּתֵּן פְּנֵ֨י הַ/צֹּ֧אן אֶל עָקֹ֛ד וְ/כָל ח֖וּם בְּ/צֹ֣אן לָבָ֑ן וַ/יָּֽשֶׁת ל֤/וֹ עֲדָרִים֙ לְ/בַדּ֔/וֹ וְ/לֹ֥א שָׁתָ֖/ם עַל צֹ֥אן לָבָֽן
STATEN

Toen scheidde Jakob de lammeren, en hij wendde het gezicht der kudde op het gesprenkelde, en al het bruine onder Labans kudde; en hij stelde zijn kudden alleen, en hij zette ze niet bij de kudde van Laban.

41
וְ/הָיָ֗ה בְּ/כָל יַחֵם֮ הַ/צֹּ֣אן הַ/מְקֻשָּׁרוֹת֒ וְ/שָׂ֨ם יַעֲקֹ֧ב אֶת הַ/מַּקְל֛וֹת לְ/עֵינֵ֥י הַ/צֹּ֖אן בָּ/רֳהָטִ֑ים לְ/יַחְמֵ֖/נָּה בַּ/מַּקְלֽוֹת
STATEN

En het geschiedde, telkens als de kudde der vroegelingen verhit werd, zo stelde Jakob de roeden voor de ogen der kudde in de goten, opdat zij hittig werden bij de roeden.

42
וּ/בְ/הַעֲטִ֥יף הַ/צֹּ֖אן לֹ֣א יָשִׂ֑ים וְ/הָיָ֤ה הָ/עֲטֻפִים֙ לְ/לָבָ֔ן וְ/הַ/קְּשֻׁרִ֖ים לְ/יַעֲקֹֽב
STATEN

Maar als de kudde spade hittig werd, zo stelde hij ze niet, zodat de spadelingen Laban, en de vroegelingen Jakob toekwamen.

43
וַ/יִּפְרֹ֥ץ הָ/אִ֖ישׁ מְאֹ֣ד מְאֹ֑ד וַֽ/יְהִי ל/וֹ֙ צֹ֣אן רַבּ֔וֹת וּ/שְׁפָחוֹת֙ וַ/עֲבָדִ֔ים וּ/גְמַלִּ֖ים וַ/חֲמֹרִֽים
STATEN

En die man brak gans zeer uit in menigte, en hij had vele kudden, en dienstmaagden, en dienstknechten, en kemelen, en ezelen.