Ga naar inhoud
NEVIIM

Jesaja 36

יְשַׁעְיָה
Hoofdstukken (66)← → toetsen
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566
Getuigen
Interlineair
Tekstgrootte
Diff
1
וַ/יְהִ֡י בְּ/אַרְבַּע֩ עֶשְׂרֵ֨ה שָׁנָ֜ה לַ/מֶּ֣לֶךְ חִזְקִיָּ֗הוּ עָלָ֞ה סַנְחֵרִ֤יב מֶֽלֶךְ אַשּׁוּר֙ עַ֣ל כָּל עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה הַ/בְּצֻר֖וֹת וַֽ/יִּתְפְּשֵֽׂ/ם־־׃
STATEN

En het geschiedde in het veertiende jaar van den koning Hizkía, dat Sanherib, de koning van Assyrië, optoog tegen alle vaste steden van Juda, en nam ze in.

2
וַ/יִּשְׁלַ֣ח מֶֽלֶךְ אַשּׁ֣וּר אֶת רַב שָׁקֵ֨ה מִ/לָּכִ֧ישׁ יְרוּשָׁלְַ֛מָ/ה אֶל הַ/מֶּ֥לֶךְ חִזְקִיָּ֖הוּ בְּ/חֵ֣יל כָּבֵ֑ד וַֽ/יַּעֲמֹ֗ד בִּ/תְעָלַת֙ הַ/בְּרֵכָ֣ה הָ/עֶלְיוֹנָ֔ה בִּ/מְסִלַּ֖ת שְׂדֵ֥ה כוֹבֵֽס־׀־־־׃
STATEN

En de koning van Assyrië zond Rabsake van Lachis naar Jeruzalem tot den koning Hizkía, met een zwaar heir; en hij stond aan den watergang des oppersten vijvers, aan den hogen weg van het veld des vollers.

3
וַ/יֵּצֵ֥א אֵלָ֛י/ו אֶלְיָקִ֥ים בֶּן חִלְקִיָּ֖הוּ אֲשֶׁ֣ר עַל הַ/בָּ֑יִת וְ/שֶׁבְנָא֙ הַ/סֹּפֵ֔ר וְ/יוֹאָ֥ח בֶּן אָסָ֖ף הַ/מַּזְכִּֽיר־־־׃
STATEN

Toen ging tot hem uit Eljakim, de zoon van Hilkía, de hofmeester, en Sebna, de schrijver, en Joah, de zoon van Asaf, de kanselier.

4
וַ/יֹּ֤אמֶר אֲלֵי/הֶם֙ רַב שָׁקֵ֔ה אִמְרוּ נָ֖א אֶל חִזְקִיָּ֑הוּ כֹּֽה אָמַ֞ר הַ/מֶּ֤לֶךְ הַ/גָּדוֹל֙ מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר מָ֧ה הַ/בִּטָּח֛וֹן הַ/זֶּ֖ה אֲשֶׁ֥ר בָּטָֽחְתָּ־־־־׃
STATEN

En Rabsake zeide tot hen: Zegt nu tot Hizkía: Zo zegt de grote koning, de koning van Assyrië: Wat vertrouwen is dit, waarmede gij vertrouwt;

5
אָמַ֨רְתִּי֙ אַךְ דְּבַר שְׂפָתַ֔יִם עֵצָ֥ה וּ/גְבוּרָ֖ה לַ/מִּלְחָמָ֑ה עַתָּה֙ עַל מִ֣י בָטַ֔חְתָּ כִּ֥י מָרַ֖דְתָּ בִּֽ/י־־־׃
STATEN

Ik mocht zeggen (doch het is een woord der lippen): Er is raad en macht tot den oorlog; op wien vertrouwt gij nu, dat gij tegen mij rebelleert?

6
הִנֵּ֣ה בָטַ֡חְתָּ עַל מִשְׁעֶנֶת֩ הַ/קָּנֶ֨ה הָ/רָצ֤וּץ הַ/זֶּה֙ עַל מִצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֨ר יִסָּמֵ֥ךְ אִישׁ֙ עָלָ֔י/ו וּ/בָ֥א בְ/כַפּ֖/וֹ וּ/נְקָבָ֑/הּ כֵּ֚ן פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֔יִם לְ/כָֽל הַ/בֹּטְחִ֖ים עָלָֽי/ו־־־־׃
STATEN

Zie, gij vertrouwt op dien gebrokenen rietstaf, op Egypte; op denwelken zo iemand leunt, zo zal hij in zijn hand gaan en die doorboren; alzo is Faraö, de koning van Egypte, al dengenen, die op hem vertrouwen.

7
וְ/כִי תֹאמַ֣ר אֵלַ֔/י אֶל יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖י/נוּ בָּטָ֑חְנוּ הֲ/לוֹא ה֗וּא אֲשֶׁ֨ר הֵסִ֤יר חִזְקִיָּ֨הוּ֙ אֶת בָּמֹתָ֣י/ו וְ/אֶת מִזְבְּחֹתָ֔י/ו וַ/יֹּ֤אמֶר לִֽ/יהוּדָה֙ וְ/לִ/יר֣וּשָׁלִַ֔ם לִ/פְנֵ֛י הַ/מִּזְבֵּ֥חַ הַ/זֶּ֖ה תִּֽשְׁתַּחֲוֽוּ־־־־־׃
STATEN

Maar zo gij tot mij zegt: Wij vertrouwen op den HEERE, onzen God; is Hij Die niet, Wiens hoogten en Wiens altaren Hizkía weggenomen heeft, en tot Juda en tot Jeruzalem gezegd heeft: Voor dit altaar zult gij u nederbuigen?

8
וְ/עַתָּה֙ הִתְעָ֣רֶב נָ֔א אֶת אֲדֹנִ֖/י הַ/מֶּ֣לֶךְ אַשּׁ֑וּר וְ/אֶתְּנָ֤ה לְ/ךָ֙ אַלְפַּ֣יִם סוּסִ֔ים אִם תּוּכַ֕ל לָ֥/תֶת לְ/ךָ֖ רֹכְבִ֥ים עֲלֵי/הֶֽם־־׃
STATEN

Nu dan, wed toch met mijn heer, den koning van Assyrië; en ik zal u twee duizend paarden geven, zo gij voor u de ruiters daarop zult kunnen geven.

9
וְ/אֵ֣יךְ תָּשִׁ֗יב אֵ֠ת פְּנֵ֨י פַחַ֥ת אַחַ֛ד עַבְדֵ֥י אֲדֹנִ֖/י הַ/קְטַנִּ֑ים וַ/תִּבְטַ֤ח לְ/ךָ֙ עַל מִצְרַ֔יִם לְ/רֶ֖כֶב וּ/לְ/פָרָשִֽׁים־׃
STATEN

Hoe zoudt gij dan het aangezicht van een enigen vorst, van de geringste knechten mijns heren, afkeren? Maar gij vertrouwt op Egypte, om de wagenen en om de ruiteren.

10
וְ/עַתָּה֙ הֲ/מִ/בַּלְעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה עָלִ֛יתִי עַל הָ/אָ֥רֶץ הַ/זֹּ֖את לְ/הַשְׁחִיתָ֑/הּ יְהוָה֙ אָמַ֣ר אֵלַ֔/י עֲלֵ֛ה אֶל הָ/אָ֥רֶץ הַ/זֹּ֖את וְ/הַשְׁחִיתָֽ/הּ־־׃
STATEN

En nu ben ik zonder den HEERE opgetogen tegen dit land, om dat te verderven. De HEERE heeft tot mij gezegd: Trek op tegen dat land, en verderf het.

11
וַ/יֹּ֣אמֶר אֶלְיָקִים֩ וְ/שֶׁבְנָ֨א וְ/יוֹאָ֜ח אֶל רַב שָׁקֵ֗ה דַּבֶּר נָ֤א אֶל עֲבָדֶ֨י/ךָ֙ אֲרָמִ֔ית כִּ֥י שֹׁמְעִ֖ים אֲנָ֑חְנוּ וְ/אַל תְּדַבֵּ֤ר אֵלֵ֨י/נוּ֙ יְהוּדִ֔ית בְּ/אָזְנֵ֣י הָ/עָ֔ם אֲשֶׁ֖ר עַל הַ/חוֹמָֽה־־־־־־׃
STATEN

Toen zeide Eljakim, en Sebna, en Joah tot Rabsake: Spreek toch tot uw knechten in het Syrisch, want wij verstaan het wel; en spreek niet met ons in het Joods, voor de oren des volks, dat op den muur is.

12
וַ/יֹּ֣אמֶר רַב שָׁקֵ֗ה הַ/אֶ֨ל אֲדֹנֶ֤י/ךָ וְ/אֵלֶ֨י/ךָ֙ שְׁלָחַ֣/נִי אֲדֹנִ֔/י לְ/דַבֵּ֖ר אֶת הַ/דְּבָרִ֣ים הָ/אֵ֑לֶּה הֲ/לֹ֣א עַל הָ/אֲנָשִׁ֗ים הַ/יֹּֽשְׁבִים֙ עַל הַ֣/חוֹמָ֔ה לֶ/אֱכֹ֣ל אֶת חראי/הם וְ/לִ/שְׁתּ֛וֹת אֶת שיני/הם עִמָּ/כֶֽם־־־־־־׃ צוֹאָתָ֗/ם מֵימֵ֥י רַגְלֵי/הֶ֖ם
STATEN

Maar Rabsake zeide: Heeft mijn heer mij tot uw heer en tot u gezonden, om deze woorden te spreken? Is het niet tot de mannen, die op den muur zitten, dat zij met ulieden hun drek eten, en hun water drinken zullen?

Op De Naamdragers

Blogs over Jesaja 36

Nog geen artikelen die specifiek naar Jesaja 36 verwijzen. Zoek toch op de hoofdsite →