NEVIIM

Jeremia 30

יִרְמְיָה
Hoofdstukken (52)
12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444546474849505152
Getuigen
Interlineair
1
הַ/דָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֣ה אֶֽל יִרְמְיָ֔הוּ מֵ/אֵ֥ת יְהוָ֖ה לֵ/אמֹֽר
STATEN

Het woord, dat tot Jeremía geschied is van den HEERE, zeggende:

2
כֹּֽה אָמַ֧ר יְהוָ֛ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵ/אמֹ֑ר כְּתָב לְ/ךָ֗ אֵ֧ת כָּל הַ/דְּבָרִ֛ים אֲשֶׁר דִּבַּ֥רְתִּי אֵלֶ֖י/ךָ אֶל סֵֽפֶר
STATEN

Zo spreekt de HEERE, de God Israëls, zeggende: Schrijf u al de woorden, die Ik tot u gesproken heb, in een boek.

3
כִּ֠י הִנֵּ֨ה יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְ֠/שַׁבְתִּי אֶת שְׁב֨וּת עַמִּ֧/י יִשְׂרָאֵ֛ל וִֽ/יהוּדָ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה וַ/הֲשִׁבֹתִ֗י/ם אֶל הָ/אָ֛רֶץ אֲשֶׁר נָתַ֥תִּי לַ/אֲבוֹתָ֖/ם וִֽ/ירֵשֽׁוּ/הָ
STATEN

Want zie, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik de gevangenis van Mijn volk, Israël en Juda, wenden zal, zegt de HEERE; en Ik zal hen wederbrengen in het land, dat Ik hun vaderen gegeven heb, en zij zullen het erfelijk bezitten.

4
וְ/אֵ֣לֶּה הַ/דְּבָרִ֗ים אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל יִשְׂרָאֵ֖ל וְ/אֶל יְהוּדָֽה
STATEN

En dit zijn de woorden, die de HEERE gesproken heeft van Israël en van Juda.

5
כִּי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה ק֥וֹל חֲרָדָ֖ה שָׁמָ֑עְנוּ פַּ֖חַד וְ/אֵ֥ין שָׁלֽוֹם
STATEN

Want zo zegt de HEERE: Wij horen een stem der verschrikking; er is vrees en geen vrede.

6
שַׁאֲלוּ נָ֣א וּ/רְא֔וּ אִם יֹלֵ֖ד זָכָ֑ר מַדּוּעַ֩ רָאִ֨יתִי כָל גֶּ֜בֶר יָדָ֤י/ו עַל חֲלָצָי/ו֙ כַּ/יּ֣וֹלֵדָ֔ה וְ/נֶהֶפְכ֥וּ כָל פָּנִ֖ים לְ/יֵרָקֽוֹן
STATEN

Vraagt toch en ziet, of een manspersoon baart? Waarom zie Ik dan eens iegelijken mans handen op zijn lenden, als van een barende vrouw, en alle aangezichten veranderd in bleekheid?

7
ה֗וֹי כִּ֥י גָד֛וֹל הַ/יּ֥וֹם הַ/ה֖וּא מֵ/אַ֣יִן כָּמֹ֑/הוּ וְ/עֵֽת צָרָ֥ה הִיא֙ לְ/יַֽעֲקֹ֔ב וּ/מִמֶּ֖/נָּה יִוָּשֵֽׁעַ
STATEN

O wee! want die dag is zo groot, dat zijns gelijke niet geweest is; en het is een tijd van benauwdheid voor Jakob; nog zal hij daaruit verlost worden.

8
וְ/הָיָה֩ בַ/יּ֨וֹם הַ/ה֜וּא נְאֻ֣ם יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אֶשְׁבֹּ֤ר עֻלּ/וֹ֙ מֵ/עַ֣ל צַוָּארֶ֔/ךָ וּ/מוֹסְרוֹתֶ֖י/ךָ אֲנַתֵּ֑ק וְ/לֹא יַעַבְדוּ ב֥/וֹ ע֖וֹד זָרִֽים
STATEN

Want het zal te dien dage geschieden, spreekt de HEERE der heirscharen, dat Ik zijn juk van uw hals verbreken, en uw banden verscheuren zal; en vreemden zullen zich niet meer van hem doen dienen.

9
וְ/עָ֣בְד֔וּ אֵ֖ת יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵי/הֶ֑ם וְ/אֵת֙ דָּוִ֣ד מַלְכָּ֔/ם אֲשֶׁ֥ר אָקִ֖ים לָ/הֶֽם
STATEN

Maar zij zullen dienen den HEERE, hun God, en hun koning David, dien Ik hun verwekken zal.

10
וְ/אַתָּ֡ה אַל תִּירָא֩ עַבְדִּ֨/י יַעֲקֹ֤ב נְאֻם יְהֹוָה֙ וְ/אַל תֵּחַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֠י הִנְ/נִ֤י מוֹשִֽׁיעֲ/ךָ֙ מֵֽ/רָח֔וֹק וְ/אֶֽת זַרְעֲ/ךָ֖ מֵ/אֶ֣רֶץ שִׁבְיָ֑/ם וְ/שָׁ֧ב יַעֲקֹ֛ב וְ/שָׁקַ֥ט וְ/שַׁאֲנַ֖ן וְ/אֵ֥ין מַחֲרִֽיד
STATEN

Gij dan, vrees niet, o Mijn knecht Jakob! spreekt de HEERE, ontzet u niet, Israël! want zie, Ik zal u uit verre landen verlossen, en uw zaad uit het land hunner gevangenis; en Jakob zal wederkomen, en stil en gerust zijn, en er zal niemand zijn, die hem verschrikke.

11
כִּֽי אִתְּ/ךָ֥ אֲנִ֛י נְאֻם יְהוָ֖ה לְ/הֽוֹשִׁיעֶ֑/ךָ כִּי֩ אֶעֱשֶׂ֨ה כָלָ֜ה בְּ/כָֽל הַ/גּוֹיִ֣ם אֲשֶׁ֧ר הֲפִצוֹתִ֣י/ךָ שָּׁ֗ם אַ֤ךְ אֹֽתְ/ךָ֙ לֹֽא אֶעֱשֶׂ֣ה כָלָ֔ה וְ/יִסַּרְתִּ֨י/ךָ֙ לַ/מִּשְׁפָּ֔ט וְ/נַקֵּ֖ה לֹ֥א אֲנַקֶּֽ/ךָּ
STATEN

Want Ik ben met u, spreekt de HEERE, om u te verlossen; want Ik zal een voleinding maken met al de heidenen, waarhenen Ik u verstrooid heb; maar met u zal Ik geen voleinding maken; maar Ik zal u kastijden met mate, en u niet gans onschuldig houden.

12
כִּ֣י כֹ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֖ה אָנ֣וּשׁ לְ/שִׁבְרֵ֑/ךְ נַחְלָ֖ה מַכָּתֵֽ/ךְ
STATEN

Want zo zegt de HEERE: Uw breuk is dodelijk, uw plage is smartelijk.

13
אֵֽין דָּ֥ן דִּינֵ֖/ךְ לְ/מָז֑וֹר רְפֻא֥וֹת תְּעָלָ֖ה אֵ֥ין לָֽ/ךְ
STATEN

Er is niemand, die uw zaak oordeelt, aangaande het gezwel; gij hebt geen heelpleisters.

14
כָּל מְאַהֲבַ֣יִ/ךְ שְׁכֵח֔וּ/ךְ אוֹתָ֖/ךְ לֹ֣א יִדְרֹ֑שׁוּ כִּי֩ מַכַּ֨ת אוֹיֵ֤ב הִכִּיתִי/ךְ֙ מוּסַ֣ר אַכְזָרִ֔י עַ֚ל רֹ֣ב עֲוֺנֵ֔/ךְ עָצְמ֖וּ חַטֹּאתָֽיִ/ךְ
STATEN

Al uw liefhebbers hebben u vergeten, zij vragen niet naar u; want Ik heb u geslagen met eens vijands plage, met de kastijding eens wreden; om de grootheid uwer ongerechtigheid, omdat uw zonden machtig veel zijn.

15
מַה תִּזְעַק֙ עַל שִׁבְרֵ֔/ךְ אָנ֖וּשׁ מַכְאֹבֵ֑/ךְ עַ֣ל רֹ֣ב עֲוֺנֵ֗/ךְ עָֽצְמוּ֙ חַטֹּאתַ֔יִ/ךְ עָשִׂ֥יתִי אֵ֖לֶּה לָֽ/ךְ
STATEN

Wat krijt gij over uw breuk, dat uw smart dodelijk is? Om de grootheid uwer ongerechtigheid, omdat uw zonden machtig veel zijn, heb Ik u deze dingen gedaan.

16
לָ/כֵ֞ן כָּל אֹכְלַ֨יִ/ךְ֙ יֵאָכֵ֔לוּ וְ/כָל צָרַ֥יִ/ךְ כֻּלָּ֖/ם בַּ/שְּׁבִ֣י יֵלֵ֑כוּ וְ/הָי֤וּ שֹׁאסַ֨יִ/ךְ֙ לִ/מְשִׁסָּ֔ה וְ/כָל בֹּזְזַ֖יִ/ךְ אֶתֵּ֥ן לָ/בַֽז
STATEN

Daarom, allen, die u opeten, zullen opgegeten worden, en al uw wederpartijders, zij allen zullen gaan in gevangenis; en die u beroven, zullen ter beroving zijn, en allen, die u plunderen, zal Ik ter plundering overgeven.

17
כִּי֩ אַעֲלֶ֨ה אֲרֻכָ֥ה לָ֛/ךְ וּ/מִ/מַּכּוֹתַ֥יִ/ךְ אֶרְפָּאֵ֖/ךְ נְאֻם יְהוָ֑ה כִּ֤י נִדָּחָה֙ קָ֣רְאוּ לָ֔/ךְ צִיּ֣וֹן הִ֔יא דֹּרֵ֖שׁ אֵ֥ין לָֽ/הּ
STATEN

Want Ik zal u de gezondheid doen rijzen, en u van uw plagen genezen, spreekt de HEERE; omdat zij u noemen: De verdrevene. Het is Sion, zeggen zij; niemand vraagt naar haar.

18
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְ/נִי שָׁב֙ שְׁבוּת֙ אָהֳלֵ֣י יַֽעֲק֔וֹב וּ/מִשְׁכְּנֹתָ֖י/ו אֲרַחֵ֑ם וְ/נִבְנְתָ֥ה עִיר֙ עַל תִּלָּ֔/הּ וְ/אַרְמ֖וֹן עַל מִשְׁפָּט֥/וֹ יֵשֵֽׁב
STATEN

Zo zegt de HEERE: Ziet, Ik zal de gevangenis der tenten Jakobs wenden, en Mij over hun woningen ontfermen; en de stad zal herbouwd worden op haar hoop, en het paleis zal liggen naar zijn wijze.

19
וְ/יָצָ֥א מֵ/הֶ֛ם תּוֹדָ֖ה וְ/ק֣וֹל מְשַׂחֲקִ֑ים וְ/הִרְבִּתִי/ם֙ וְ/לֹ֣א יִמְעָ֔טוּ וְ/הִכְבַּדְתִּ֖י/ם וְ/לֹ֥א יִצְעָֽרוּ
STATEN

En van hen zal dankzegging uitgaan, en een stem der spelenden; en Ik zal hen vermeerderen, en zij zullen niet verminderd worden, en Ik zal hen verheerlijken, en zij zullen niet gering worden.

20
וְ/הָי֤וּ בָנָי/ו֙ כְּ/קֶ֔דֶם וַ/עֲדָת֖/וֹ לְ/פָנַ֣/י תִּכּ֑וֹן וּ/פָ֣קַדְתִּ֔י עַ֖ל כָּל לֹחֲצָֽי/ו
STATEN

En zijn zonen zullen zijn als eertijds, en zijn gemeente zal voor Mijn aangezicht bevestigd worden; en Ik zal bezoeking doen over al zijn onderdrukkers.

21
וְ/הָיָ֨ה אַדִּיר֜/וֹ מִמֶּ֗/נּוּ וּ/מֹֽשְׁל/וֹ֙ מִ/קִּרְבּ֣/וֹ יֵצֵ֔א וְ/הִקְרַבְתִּ֖י/ו וְ/נִגַּ֣שׁ אֵלָ֑/י כִּי֩ מִ֨י הוּא זֶ֜ה עָרַ֧ב אֶת לִבּ֛/וֹ לָ/גֶ֥שֶׁת אֵלַ֖/י נְאֻם יְהוָֽה
STATEN

En zijn Heerlijke zal uit hem zijn, en zijn Heerser uit het midden van hem voortkomen; en Ik zal hem doen naderen, en hij zal tot Mij genaken; want wie is hij, die met zijn hart borg worde, om tot Mij te genaken? spreekt de HEERE.

22
וִ/הְיִ֥יתֶם לִ֖/י לְ/עָ֑ם וְ/אָ֣נֹכִ֔י אֶהְיֶ֥ה לָ/כֶ֖ם לֵ/אלֹהִֽים
STATEN

En gij zult Mij tot een volk zijn, en Ik zal u tot een God zijn.

23
הִנֵּ֣ה סַעֲרַ֣ת יְהוָ֗ה חֵמָה֙ יָֽצְאָ֔ה סַ֖עַר מִתְגּוֹרֵ֑ר עַ֛ל רֹ֥אשׁ רְשָׁעִ֖ים יָחֽוּל
STATEN

Ziet, een onweder des HEEREN, een grimmigheid is uitgegaan, een aanhoudend onweder; het zal blijven op het hoofd der goddelozen.

24
לֹ֣א יָשׁ֗וּב חֲרוֹן֙ אַף יְהוָ֔ה עַד עֲשֹׂת֥/וֹ וְ/עַד הֲקִימ֖/וֹ מְזִמּ֣וֹת לִבּ֑/וֹ בְּ/אַחֲרִ֥ית הַ/יָּמִ֖ים תִּתְבּ֥וֹנְנוּ בָֽ/הּ
STATEN

De hittigheid van des HEEREN toorn zal zich niet afwenden, totdat Hij gedaan, en totdat Hij daargesteld zal hebben de gedachten Zijns harten; in het laatste der dagen zult gij daarop letten.