Ga naar inhoud
NEVIIM

Jeremia 34

יִרְמְיָה
Hoofdstukken (52)← → toetsen
12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444546474849505152
Getuigen
Interlineair
Tekstgrootte
Diff
1
הַ/דָּבָ֛ר אֲשֶׁר הָיָ֥ה אֶֽל יִרְמְיָ֖הוּ מֵ/אֵ֣ת יְהוָ֑ה וּ/נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֣ל וְ/כָל חֵיל֡/וֹ וְ/כָל מַמְלְכ֣וֹת אֶרֶץ֩ מֶמְשֶׁ֨לֶת יָד֜/וֹ וְ/כָל הָ/עַמִּ֗ים נִלְחָמִ֧ים עַל יְרוּשָׁלִַ֛ם וְ/עַל כָּל עָרֶ֖י/הָ לֵ/אמֹֽר־־־׀־־־־־־׃
STATEN

Het woord, dat tot Jeremía geschied is van den HEERE (als Nebukadnézar, koning van Babel, en zijn ganse heir, en alle koninkrijken der aarde, die onder de heerschappij zijner hand waren, en al de volken tegen Jeruzalem streden, en tegen al haar steden), zeggende:

2
כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הָלֹךְ֙ וְ/אָ֣מַרְתָּ֔ אֶל צִדְקִיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה וְ/אָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗י/ו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְ/נִ֨י נֹתֵ֜ן אֶת הָ/עִ֤יר הַ/זֹּאת֙ בְּ/יַ֣ד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל וּ/שְׂרָפָ֖/הּ בָּ/אֵֽשׁ־־־־׃
STATEN

Zo zegt de HEERE, de God Israëls: Ga henen en spreek tot Zedekía, den koning van Juda, en zeg tot hem: Zo zegt de HEERE: Zie, Ik geef deze stad in de hand des konings van Babel, en hij zal ze met vuur verbranden.

3
וְ/אַתָּ֗ה לֹ֚א תִמָּלֵט֙ מִ/יָּד֔/וֹ כִּ֚י תָּפֹ֣שׂ תִּתָּפֵ֔שׂ וּ/בְ/יָד֖/וֹ תִּנָּתֵ֑ן וְֽ֠/עֵינֶי/ךָ אֶת עֵינֵ֨י מֶֽלֶךְ בָּבֶ֜ל תִּרְאֶ֗ינָה וּ/פִ֛י/הוּ אֶת פִּ֥י/ךָ יְדַבֵּ֖ר וּ/בָבֶ֥ל תָּבֽוֹא־־־׃
STATEN

En gij zult van zijn hand niet ontkomen, maar zekerlijk gegrepen, en in zijn hand gegeven worden; en uw ogen zullen de ogen des konings van Babel zien, en zijn mond zal tot uw mond spreken, en gij zult te Babel komen.

4
אַ֚ךְ שְׁמַ֣ע דְּבַר יְהוָ֔ה צִדְקִיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ עָלֶ֔י/ךָ לֹ֥א תָמ֖וּת בֶּ/חָֽרֶב־־׃
STATEN

Maar hoor des HEEREN woord, o Zedekía, koning van Juda! zo zegt de HEERE van u: Gij zult door het zwaard niet sterven.

5
בְּ/שָׁל֣וֹם תָּמ֗וּת וּֽ/כְ/מִשְׂרְפ֣וֹת אֲ֠בוֹתֶי/ךָ הַ/מְּלָכִ֨ים הָ/רִֽאשֹׁנִ֜ים אֲשֶׁר הָי֣וּ לְ/פָנֶ֗י/ךָ כֵּ֚ן יִשְׂרְפוּ לָ֔/ךְ וְ/ה֥וֹי אָד֖וֹן יִסְפְּדוּ לָ֑/ךְ כִּֽי דָבָ֥ר אֲנִֽי דִבַּ֖רְתִּי נְאֻם יְהוָֽה־־־־־־׃ס
STATEN

Gij zult sterven in vrede, en naar de brandingen van uw vaderen, de vorige koningen, die vóór u geweest zijn, alzo zullen zij over u branden, en u beklagen, zeggende: Och heer! want Ik heb het woord gesproken, spreekt de HEERE.

6
וַ/יְדַבֵּר֙ יִרְמְיָ֣הוּ הַ/נָּבִ֔יא אֶל צִדְקִיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה אֵ֛ת כָּל הַ/דְּבָרִ֥ים הָ/אֵ֖לֶּה בִּ/ירוּשָׁלִָֽם־־׃
STATEN

En de profeet Jeremía sprak al deze woorden tot Zedekía, den koning van Juda, te Jeruzalem.

7
וְ/חֵ֣יל מֶֽלֶךְ בָּבֶ֗ל נִלְחָמִים֙ עַל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וְ/עַ֛ל כָּל עָרֵ֥י יְהוּדָ֖ה הַ/נּֽוֹתָר֑וֹת אֶל לָכִישׁ֙ וְ/אֶל עֲזֵקָ֔ה כִּ֣י הֵ֗נָּה נִשְׁאֲר֛וּ בְּ/עָרֵ֥י יְהוּדָ֖ה עָרֵ֥י מִבְצָֽר־־־־־׃פ
STATEN

Als het heir des konings van Babel streed tegen Jeruzalem, en tegen al de overgeblevene steden van Juda, tegen Lachis en tegen Azéka; want deze, zijnde vaste steden, waren overgebleven onder de steden van Juda.

8
הַ/דָּבָ֛ר אֲשֶׁר הָיָ֥ה אֶֽל יִרְמְיָ֖הוּ מֵ/אֵ֣ת יְהוָ֑ה אַחֲרֵ֡י כְּרֹת֩ הַ/מֶּ֨לֶךְ צִדְקִיָּ֜הוּ בְּרִ֗ית אֶת כָּל הָ/עָם֙ אֲשֶׁ֣ר בִּ/ירֽוּשָׁלִַ֔ם לִ/קְרֹ֥א לָ/הֶ֖ם דְּרֽוֹר־־־־׃
STATEN

Het woord, dat tot Jeremía geschied is van den HEERE, nadat de koning Zedekía een verbond gemaakt had met het ganse volk, dat te Jeruzalem was, om vrijheid voor hen uit te roepen.

9
לְ֠/שַׁלַּח אִ֣ישׁ אֶת עַבְדּ֞/וֹ וְ/אִ֧ישׁ אֶת שִׁפְחָת֛/וֹ הָ/עִבְרִ֥י וְ/הָ/עִבְרִיָּ֖ה חָפְשִׁ֑ים לְ/בִלְתִּ֧י עֲבָד בָּ֛/ם בִּ/יהוּדִ֥י אָחִ֖י/הוּ אִֽישׁ־־־׃
STATEN

Dat een iegelijk zijn knecht, en een iegelijk zijn maagd, zijnde een Hebreeër of een Hebreeïnne, zou laten vrijgaan; zodat niemand zich van hen, van een Jood, zijn broeder, zou doen dienen.

10
וַ/יִּשְׁמְעוּ֩ כָל הַ/שָּׂרִ֨ים וְ/כָל הָ/עָ֜ם אֲשֶׁר בָּ֣אוּ בַ/בְּרִ֗ית לְ֠/שַׁלַּח אִ֣ישׁ אֶת עַבְדּ֞/וֹ וְ/אִ֤ישׁ אֶת שִׁפְחָת/וֹ֙ חָפְשִׁ֔ים לְ/בִלְתִּ֥י עֲבָד בָּ֖/ם ע֑וֹד וַֽ/יִּשְׁמְע֖וּ וַ/יְשַׁלֵּֽחוּ־־־־־־׃
STATEN

Nu hoorden al de vorsten en al het volk, die het verbond hadden ingegaan, dat zij, een iegelijk zijn knecht, en een iegelijk zijn maagd zouden laten vrijgaan, zodat zij zich niet meer van hen zouden doen dienen; zij hoorden dan, en lieten hen gaan;

11
וַ/יָּשׁ֨וּבוּ֙ אַחֲרֵי כֵ֔ן וַ/יָּשִׁ֗בוּ אֶת הָֽ/עֲבָדִים֙ וְ/אֶת הַ/שְּׁפָח֔וֹת אֲשֶׁ֥ר שִׁלְּח֖וּ חָפְשִׁ֑ים ו/יכבישו/ם לַ/עֲבָדִ֖ים וְ/לִ/שְׁפָחֽוֹת־־־׃ס וַֽ/יִּכְבְּשׁ֔וּ/ם
STATEN

Maar zij keerden daarna wederom, en deden de knechten en maagden wederkomen, die zij hadden laten vrijgaan, en zij brachten hen ten onder tot knechten en tot maagden.

12
וַ/יְהִ֤י דְבַר יְהוָה֙ אֶֽל יִרְמְיָ֔הוּ מֵ/אֵ֥ת יְהוָ֖ה לֵ/אמֹֽר־־׃
STATEN

Daarom geschiedde des HEEREN woord tot Jeremía, van den HEERE, zeggende:

Op De Naamdragers

Blogs over Jeremia 34

Nog geen artikelen die specifiek naar Jeremia 34 verwijzen. Zoek toch op de hoofdsite →