NEVIIM

Jeremia 41

יִרְמְיָה
Hoofdstukken (52)
12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444546474849505152
Getuigen
Interlineair
1
וַ/יְהִ֣י בַּ/חֹ֣דֶשׁ הַ/שְּׁבִיעִ֗י בָּ֣א יִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן נְתַנְיָ֣ה בֶן אֱלִישָׁמָ֣ע מִ/זֶּ֣רַע הַ֠/מְּלוּכָה וְ/רַבֵּ֨י הַ/מֶּ֜לֶךְ וַ/עֲשָׂרָ֨ה אֲנָשִׁ֥ים אִתּ֛/וֹ אֶל גְּדַלְיָ֥הוּ בֶן אֲחִיקָ֖ם הַ/מִּצְפָּ֑תָ/ה וַ/יֹּ֨אכְלוּ שָׁ֥ם לֶ֛חֶם יַחְדָּ֖ו בַּ/מִּצְפָּֽה
STATEN

Maar het geschiedde in de zevende maand, dat Ismaël, de zoon van Nethánja, den zoon van Elísama, van koninklijken zade, en de oversten des konings, te weten tien mannen, met hem kwamen tot Gedália, den zoon van Ahíkam, te Mizpa; en zij aten aldaar brood te zamen, te Mizpa.

2
וַ/יָּקָם֩ יִשְׁמָעֵ֨אל בֶּן נְתַנְיָ֜ה וַ/עֲשֶׂ֥רֶת הָ/אֲנָשִׁ֣ים אֲשֶׁר הָי֣וּ אִתּ֗/וֹ וַ֠/יַּכּוּ אֶת גְּדַלְיָ֨הוּ בֶן אֲחִיקָ֧ם בֶּן שָׁפָ֛ן בַּ/חֶ֖רֶב וַ/יָּ֣מֶת אֹת֑/וֹ אֲשֶׁר הִפְקִ֥יד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל בָּ/אָֽרֶץ
STATEN

En Ismaël, de zoon van Nethánja, maakte zich op, mitsgaders de tien mannen, die met hem waren, en zij sloegen Gedália, den zoon van Ahíkam, den zoon van Safan, met het zwaard; alzo doodde hij hem, dien de koning van Babel over het land gesteld had.

3
וְ/אֵ֣ת כָּל הַ/יְּהוּדִ֗ים אֲשֶׁר הָי֨וּ אִתּ֤/וֹ אֶת גְּדַלְיָ֨הוּ֙ בַּ/מִּצְפָּ֔ה וְ/אֶת הַ/כַּשְׂדִּ֖ים אֲשֶׁ֣ר נִמְצְאוּ שָׁ֑ם אֵ֚ת אַנְשֵׁ֣י הַ/מִּלְחָמָ֔ה הִכָּ֖ה יִשְׁמָעֵֽאל
STATEN

Ook sloeg Ismaël al de Joden, die met hem, namelijk met Gedália, te Mizpa waren, en de Chaldeeën, de krijgslieden, die aldaar gevonden werden.

4
וַ/יְהִ֛י בַּ/יּ֥וֹם הַ/שֵּׁנִ֖י לְ/הָמִ֣ית אֶת גְּדַלְיָ֑הוּ וְ/אִ֖ישׁ לֹ֥א יָדָֽע
STATEN

Het geschiedde nu op den tweeden dag, nadat hij Gedália gedood had, en niemand het wist;

5
וַ/יָּבֹ֣אוּ אֲ֠נָשִׁים מִ/שְּׁכֶ֞ם מִ/שִּׁל֤וֹ וּ/מִ/שֹּֽׁמְרוֹן֙ שְׁמֹנִ֣ים אִ֔ישׁ מְגֻלְּחֵ֥י זָקָ֛ן וּ/קְרֻעֵ֥י בְגָדִ֖ים וּ/מִתְגֹּֽדְדִ֑ים וּ/מִנְחָ֤ה וּ/לְבוֹנָה֙ בְּ/יָדָ֔/ם לְ/הָבִ֖יא בֵּ֥ית יְהוָֽה
STATEN

Zo kwamen er lieden van Sichem, van Silo, en van Samária, tachtig man, hebbende den baard afgeschoren, en de klederen gescheurd, en zichzelven gesneden; en spijsoffer en wierook waren in hun hand, om ten huize des HEEREN te brengen.

6
וַ֠/יֵּצֵא יִשְׁמָעֵ֨אל בֶּן נְתַנְיָ֤ה לִ/קְרָאתָ/ם֙ מִן הַ/מִּצְפָּ֔ה הֹלֵ֥ךְ הָלֹ֖ךְ וּ/בֹכֶ֑ה וַֽ/יְהִי֙ כִּ/פְגֹ֣שׁ אֹתָ֔/ם וַ/יֹּ֣אמֶר אֲלֵי/הֶ֔ם בֹּ֖אוּ אֶל גְּדַלְיָ֥הוּ בֶן אֲחִיקָֽם
STATEN

En Ismaël, de zoon van Nethánja, ging uit van Mizpa hun tegemoet, al gaande en wenende; en het geschiedde, als hij hen aantrof dat hij zeide: Komt tot Gedália, den zoon van Ahíkam!

7
וַ/יְהִ֕י כְּ/בוֹאָ֖/ם אֶל תּ֣וֹךְ הָ/עִ֑יר וַ/יִּשְׁחָטֵ֞/ם יִשְׁמָעֵ֤אל בֶּן נְתַנְיָה֙ אֶל תּ֣וֹךְ הַ/בּ֔וֹר ה֖וּא וְ/הָ/אֲנָשִׁ֥ים אֲשֶׁר אִתּֽ/וֹ
STATEN

Maar het geschiedde, als zij in het midden der stad gekomen waren, dat Ismaël, de zoon van Nethánja, hen keelde, en wierp hen in het midden des kuils, hij en de mannen, die met hem waren.

8
וַ/עֲשָׂרָ֨ה אֲנָשִׁ֜ים נִמְצְאוּ בָ֗/ם וַ/יֹּאמְר֤וּ אֶל יִשְׁמָעֵאל֙ אַל תְּמִתֵ֔/נוּ כִּֽי יֶשׁ לָ֤/נוּ מַטְמֹנִים֙ בַּ/שָּׂדֶ֔ה חִטִּ֥ים וּ/שְׂעֹרִ֖ים וְ/שֶׁ֣מֶן וּ/דְבָ֑שׁ וַ/יֶּחְדַּ֕ל וְ/לֹ֥א הֱמִיתָ֖/ם בְּ/ת֥וֹךְ אֲחֵי/הֶֽם
STATEN

Doch onder hen werden tien mannen gevonden, die tot Ismaël zeiden: Dood ons niet, want wij hebben verborgen schatten in het veld, van tarwe, en gerst, en olie, en honig. Zo liet hij af, en doodde ze niet in het midden hunner broederen.

9
וְ/הַ/בּ֗וֹר אֲשֶׁר֩ הִשְׁלִ֨יךְ שָׁ֤ם יִשְׁמָעֵאל֙ אֵ֣ת כָּל פִּגְרֵ֣י הָ/אֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֤ר הִכָּה֙ בְּ/יַד גְּדַלְיָ֔הוּ ה֗וּא אֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ הַ/מֶּ֣לֶךְ אָסָ֔א מִ/פְּנֵ֖י בַּעְשָׁ֣א מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל אֹת֗/וֹ מִלֵּ֛א יִשְׁמָעֵ֥אל בֶּן נְתַנְיָ֖הוּ חֲלָלִֽים
STATEN

De kuil nu, waarin Ismaël al de dode lichamen der mannen, die hij aan de zijde van Gedália geslagen had, henenwierp, is dezelfde, dien de koning Asa maakte vanwege Báësa, den koning Israëls; dezen vulde Ismaël, de zoon van Nethánja, met de verslagenen.

10
וַ/יִּ֣שְׁבְּ יִ֠שְׁמָעֵאל אֶת כָּל שְׁאֵרִ֨ית הָ/עָ֜ם אֲשֶׁ֣ר בַּ/מִּצְפָּ֗ה אֶת בְּנ֤וֹת הַ/מֶּ֨לֶךְ֙ וְ/אֶת כָּל הָ/עָם֙ הַ/נִּשְׁאָרִ֣ים בַּ/מִּצְפָּ֔ה אֲשֶׁ֣ר הִפְקִ֗יד נְבֽוּזַרְאֲדָן֙ רַב טַבָּחִ֔ים אֶת גְּדַלְיָ֖הוּ בֶּן אֲחִיקָ֑ם וַ/יִּשְׁבֵּ/ם֙ יִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן נְתַנְיָ֔ה וַ/יֵּ֕לֶךְ לַ/עֲבֹ֖ר אֶל בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן
STATEN

En Ismaël voerde het ganse overblijfsel des volks, dat te Mizpa was, gevankelijk, te weten des konings dochteren, en al het volk, die te Mizpa waren overgelaten, die Nebuzáradan, de overste der trawanten, aan Gedália, den zoon van Ahíkam, bevolen had; Ismaël dan, den zoon van Nethánja, voerde ze gevankelijk weg, en toog henen, om over te gaan tot de kinderen Ammons.

11
וַ/יִּשְׁמַע֙ יוֹחָנָ֣ן בֶּן קָרֵ֔חַ וְ/כָל שָׂרֵ֥י הַ/חֲיָלִ֖ים אֲשֶׁ֣ר אִתּ֑/וֹ אֵ֤ת כָּל הָֽ/רָעָה֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה יִשְׁמָעֵ֖אל בֶּן נְתַנְיָֽה
STATEN

Toen nu Jóhanan, de zoon van Karéah, en al de oversten der heiren, die met hem waren, al het kwaad hoorden, dat Ismaël, de zoon van Nethánja, gedaan had;

12
וַ/יִּקְחוּ֙ אֶת כָּל הָ֣/אֲנָשִׁ֔ים וַ/יֵּ֣לְכ֔וּ לְ/הִלָּחֵ֖ם עִם יִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן נְתַנְיָ֑ה וַ/יִּמְצְא֣וּ אֹת֔/וֹ אֶל מַ֥יִם רַבִּ֖ים אֲשֶׁ֥ר בְּ/גִבְעֽוֹן
STATEN

Zo namen zij al de mannen, en togen henen, om met Ismaël, den zoon van Nethánja, te strijden; en zij vonden hem aan het grote water, dat bij Gíbeon is.

13
וַ/יְהִ֗י כִּ/רְא֤וֹת כָּל הָ/עָם֙ אֲשֶׁ֣ר אֶת יִשְׁמָעֵ֔אל אֶת יֽוֹחָנָן֙ בֶּן קָרֵ֔חַ וְ/אֵ֛ת כָּל שָׂרֵ֥י הַ/חֲיָלִ֖ים אֲשֶׁ֣ר אִתּ֑/וֹ וַ/יִּשְׂמָֽחוּ
STATEN

En het geschiedde, als al het volk, dat met Ismaël was, Jóhanan zag, den zoon van Karéah, en al de oversten der heiren, die met hem waren, zo werden zij verblijd.

14
וַ/יָּסֹ֨בּוּ֙ כָּל הָ/עָ֔ם אֲשֶׁר שָׁבָ֥ה יִשְׁמָעֵ֖אל מִן הַ/מִּצְפָּ֑ה וַ/יָּשֻׁ֨בוּ֙ וַ/יֵּ֣לְכ֔וּ אֶל יֽוֹחָנָ֖ן בֶּן קָרֵֽחַ
STATEN

En al het volk, dat Ismaël van Mizpa gevankelijk had weggevoerd, wendde zich om; en zij keerden zich en gingen over tot Jóhanan, den zoon van Karéah.

15
וְ/יִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן נְתַנְיָ֗ה נִמְלַט֙ בִּ/שְׁמֹנָ֣ה אֲנָשִׁ֔ים מִ/פְּנֵ֖י יֽוֹחָנָ֑ן וַ/יֵּ֖לֶךְ אֶל בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן
STATEN

Doch Ismaël, de zoon van Nethánja, ontkwam van Jóhanans aangezicht, met acht mannen, en hij toog tot de kinderen Ammons.

16
וַ/יִּקַּח֩ יוֹחָנָ֨ן בֶּן קָרֵ֜חַ וְ/כָל שָׂרֵ֧י הַ/חֲיָלִ֣ים אֲשֶׁר אִתּ֗/וֹ אֵ֣ת כָּל שְׁאֵרִ֤ית הָ/עָם֙ אֲשֶׁ֣ר הֵ֠שִׁיב מֵ/אֵ֨ת יִשְׁמָעֵ֤אל בֶּן נְתַנְיָה֙ מִן הַ/מִּצְפָּ֔ה אַחַ֣ר הִכָּ֔ה אֶת גְּדַלְיָ֖ה בֶּן אֲחִיקָ֑ם גְּבָרִ֞ים אַנְשֵׁ֣י הַ/מִּלְחָמָ֗ה וְ/נָשִׁ֤ים וְ/טַף֙ וְ/סָ֣רִסִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הֵשִׁ֖יב מִ/גִּבְעֽוֹן
STATEN

Toen nam Jóhanan, de zoon van Karéah, mitsgaders al de oversten der heiren, die met hem waren, het ganse overblijfsel des volks, dat hij wedergebracht had van Ismaël, den zoon van Nethánja, van Mizpa, (nadat hij Gedália, den zoon van Ahíkam, geslagen had) te weten de mannen, die krijgslieden waren, en de vrouwen, en kinderkens, en kamerlingen, die hij van Gíbeon had wedergebracht;

17
וַ/יֵּלְכ֗וּ וַ/יֵּֽשְׁבוּ֙ בְּ/גֵר֣וּת כמו/הם אֲשֶׁר אֵ֖צֶל בֵּ֣ית לָ֑חֶם לָ/לֶ֖כֶת לָ/ב֥וֹא מִצְרָֽיִם כִּמְהָ֔ם
STATEN

En zij togen henen, en sloegen zich neder te Geruth-Chimham, dat bij Bethlehem is, om voort te trekken, dat zij in Egypte kwamen.

18
מִ/פְּנֵי֙ הַ/כַּשְׂדִּ֔ים כִּ֥י יָרְא֖וּ מִ/פְּנֵי/הֶ֑ם כִּֽי הִכָּ֞ה יִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן נְתַנְיָ֗ה אֶת גְּדַלְיָ֨הוּ֙ בֶּן אֲחִיקָ֔ם אֲשֶׁר הִפְקִ֥יד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל בָּ/אָֽרֶץ
STATEN

Voor het aangezicht der Chaldeeën; want zij vreesden voor hunlieder aangezicht, omdat Ismaël, de zoon van Nethánja, Gedália, den zoon van Ahíkam, geslagen had, dien de koning van Babel over het land gesteld had.