KETUVIM

Psalmen 60

תְּהִלִּים
Hoofdstukken (150)
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150
Getuigen
Interlineair
1
לַ֭/מְנַצֵּחַ עַל שׁוּשַׁ֣ן עֵד֑וּת מִכְתָּ֖ם לְ/דָוִ֣ד לְ/לַמֵּֽד
STATEN

Een gouden kleinood van David tot lering, voor den opperzangmeester, op Schûsan Eduth;

2
בְּ/הַצּוֹת֨/וֹ אֶ֥ת אֲרַ֣ם נַהֲרַיִם֮ וְ/אֶת אֲרַ֪ם צ֫וֹבָ֥ה וַ/יָּ֤שָׁב יוֹאָ֗ב וַ/יַּ֣ךְ אֶת אֱד֣וֹם בְּ/גֵיא מֶ֑לַח שְׁנֵ֖ים עָשָׂ֣ר אָֽלֶף
STATEN

Als hij gevochten had met de Syriërs van Mesopotamië, en met de Syriërs van Zoba; en Joab wederkwam, en de Edomieten sloeg in het Zoutdal, twaalf duizend.

3
אֱ֭לֹהִים זְנַחְתָּ֣/נוּ פְרַצְתָּ֑/נוּ אָ֝נַ֗פְתָּ תְּשׁ֣וֹבֵ֥ב לָֽ/נוּ
STATEN

O God! Gij hadt ons verstoten, Gij hadt ons gescheurd, Gij zijt toornig geweest; keer weder tot ons.

4
הִרְעַ֣שְׁתָּה אֶ֣רֶץ פְּצַמְתָּ֑/הּ רְפָ֖/ה שְׁבָרֶ֣י/הָ כִי מָֽטָה
STATEN

Gij hebt het land geschud, Gij hebt het gespleten; genees zijn breuken, want het wankelt.

5
הִרְאִ֣יתָה עַמְּ/ךָ֣ קָשָׁ֑ה הִ֝שְׁקִיתָ֗/נוּ יַ֣יִן תַּרְעֵלָֽה
STATEN

Gij hebt Uw volk een harde zaak doen zien; Gij hebt ons gedrenkt met zwijmelwijn.

6
נָ֘תַ֤תָּה לִּ/ירֵאֶ֣י/ךָ נֵּ֭ס לְ/הִתְנוֹסֵ֑ס מִ֝/פְּנֵ֗י קֹ֣שֶׁט סֶֽלָה
STATEN

Maar nu hebt Gij dengenen, die U vrezen, een banier gegeven, om die op te werpen, vanwege de waarheid. Sela.

7
וַ/עֲנֵֽ/נִי לְ֭מַעַן יֵחָלְצ֣וּ/ן יְדִידֶ֑י/ךָ הוֹשִׁ֖יעָ/ה יְמִֽינְ/ךָ֣ ו/ענ/נו
STATEN

Opdat Uw beminden zouden bevrijd worden; geef heil door Uw rechterhand, en verhoor ons.

8
אֱלֹהִ֤ים דִּבֶּ֥ר בְּ/קָדְשׁ֗/וֹ אֶ֫עְלֹ֥זָה אֲחַלְּקָ֥ה שְׁכֶ֑ם וְ/עֵ֖מֶק סֻכּ֣וֹת אֲמַדֵּֽד
STATEN

God heeft gesproken in Zijn heiligdom; dies zal ik van vreugde opspringen; ik zal Sichem delen, en het dal van Sukkoth zal ik afmeten.

9
לִ֤/י גִלְעָ֨ד וְ/לִ֬/י מְנַשֶּׁ֗ה וְ֭/אֶפְרַיִם מָע֣וֹז רֹאשִׁ֑/י יְ֝הוּדָ֗ה מְחֹֽקְקִ/י
STATEN

Gilead is mijn, en Manasse is mijn, en Efraïm is de sterkte mijns hoofds; Juda is mijn wetgever.

10
מוֹאָ֤ב סִ֬יר רַחְצִ֗/י עַל אֱ֭דוֹם אַשְׁלִ֣יךְ נַעֲלִ֑/י עָ֝לַ֗/י פְּלֶ֣שֶׁת הִתְרֹעָֽעִֽי
STATEN

Moab is mijn waspot; op Edom zal ik mijn schoen werpen! juich over mij, o gij Palestina!

11
מִ֣י יֹ֭בִלֵ/נִי עִ֣יר מָצ֑וֹר מִ֖י נָחַ֣/נִי עַד אֱדֽוֹם
STATEN

Wie zal mij voeren in een vaste stad? Wie zal mij leiden tot in Edom?

12
הֲ/לֹֽא אַתָּ֣ה אֱלֹהִ֣ים זְנַחְתָּ֑/נוּ וְֽ/לֹא תֵצֵ֥א אֱ֝לֹהִ֗ים בְּ/צִבְאוֹתֵֽי/נוּ
STATEN

Zult Gij het niet zijn, o God! Die ons verstoten hadt, en niet uittoogt, o God! met onze heirkrachten?

13
הָֽבָ/ה לָּ֣/נוּ עֶזְרָ֣ת מִ/צָּ֑ר וְ֝/שָׁ֗וְא תְּשׁוּעַ֥ת אָדָם
STATEN

Geef ons hulp uit de benauwdheid, want 's mensen heil is ijdelheid.

14
בֵּֽ/אלֹהִ֥ים נַעֲשֶׂה חָ֑יִל וְ֝/ה֗וּא יָב֥וּס צָרֵֽי/נוּ
STATEN

In God zullen wij kloeke daden doen, en Hij zal onze wederpartijders vertreden.